ترجمه دعای ابوحمزه ثمالی یا راز دلباختگان2

ترجمه دعای ابوحمزه ثمالی (واعظ موسوی)
پدیدآوران	واعظ موسوی، علی‌اکبر (نويسنده) علی بن حسین(ع)، امام چهارم (نویسنده)
عنوان‌های دیگر	راز دلباختگان2
ناشر	[بی نا]
مکان نشر	ایران - مشهد مقدس
سال نشر	1332ش
چاپ	4
شابک	‎-
موضوع	دعاها - دعای ابو حمزه ثمالی
زبان	عربی - فارسی
تعداد جلد	1
کد کنگره	‎‏/‎‏ش‎‏9‎‏ ‎‏م‎‏8041 268/04 BP
نورلایب	مطالعه و دانلود pdf

راز دلباختگان ۲، اثر سید علی‌اکبر موسوی محب الاسلام (متولد 1311ش)، از وعاظ و نویسندگان معاصر که به ترجمه و توضیح دعای شریف ابوحمزه ثمالی از حضرت امام سجاد(ع)، می‌پردازد و ایشان در ماه رمضان آن را می‌خواندند. موضوع اصلی کتاب، تبیین معارف الهی و توحیدی از طریق این دعای شریف است.

انگیزه نگارش

انگیزه اصلی مترجم از شرح و ترجمه این اثر، کمک به جوانان برای شناخت عظمت و قدرت آفریدگار و اینکه بدانند معرفی خداوند از طریق خاندان پیامبر اکرم (ص) با خداوندی که تورات و انجیل فعلی می‌شناسد متفاوت است. نویسنده همچنین تأکید دارد که این کار به دلیل اصرار بر ترجمه از زبان اصل عربی صورت‌گرفته تا جوانان هنگام خواندن متن آن به معانی دعا آگاه باشند، به اصلاح خویش پرداخته و از انحرافات فکری و اخلاقی دور شوند.

ساختار

بخش اول «راز دلباختگان» شرح دعای کمیل است و بخش دوم آن، شرح و ترجمه دعای ابوحمزه ثمالی است که شامل مقدمه‌ای در باب اهمیت دعا و عظمت پروردگار و سپس متن اصلی دعا به زبان عربی و شرح و ترجمه آن به زبان فارسی به‌صورت عبارت به عبارت است.

سبک نگارش

شیوه تفسیری-انشایی: متن به شیوه ترکیب ترجمه و توضیح پیش می‌رود؛ به‌این‌ترتیب که ابتدا بخشی از عبارت عربی دعا آمده، سپس ترجمه با توضیح مختصر و گاه عاطفی آن ارائه می‌شود.

نوع شرح و ترجمه

نوع ترجمه، توضیحی است که در آن پس از ذکر هر قسمت از متن عربی دعا، توضیح مختصری برای وضوح بیشتر بیان می‌شود. این روش صرفاً ترجمه لغوی نیست، بلکه شامل توضیح و برداشت‌های عرفانی و اخلاقی از متن دعا است. ویژگی‌های اصلی شرح و ترجمه عبارت‌اند از:

1. تأکید بر تضرع و مناجات: در طول شرح فارسی، مترجم لحن مناجات گونه و تضرع‌آمیز دعا را حفظ کرده و با استفاده از عناوینی چون «پروردگارا!» و «ای مولای من!»، حالت عاطفی و روحانی متن اصلی را تقویت می‌کند.
2. تضمین ادبی: در بخش‌هایی از شرح، از اشعار فارسی برای تبیین بیشتر مفاهیم استفاده شده است؛ به‌عنوان‌مثال، ابیاتی برای شرح و بسط مفاهیم مرتبط با عظمت خدا و فضل او آمده است.

مثال: عبارت عربی "وَالْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَا أَرْجُو غَيْرَهُ..." در صفحه ۳۲، در صفحه ۳۳ این‌گونه شرح داده شده است: "نخوانم، و گر جز او را کسی را بخوانم، خواسته‌ی مرا اجابت نکند. ستایش و سپاس جهان‌داری را سزاست که به جز او به دیگری امیدی ندارم، و اگر به غیر او امیدوار باشم، خلاف خواست امیدم کند" این امر نشان می‌دهد که شرح صرفاً ترجمه نیست، بلکه توضیحات اضافی نیز به همراه دارد.

منابع مقاله

مقدمه و متن کتاب.