شمیل، شبلی: تفاوت میان نسخه‌ها

| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[فلسفة النشوء والارتقاء]] | [[مجموعة مقالات]] | [[الحقیقة (رساله)]] | [[المعاطس (رساله)]] | [[تحقیق کتاب الاهویة والمیاه والبلدان لأبقراط]] | [[تحقیق أرجوزة ابن سینا]]}}

'''شبلی شُمَیِّل''' (۱۲۶۷-۱۳۳۵ق / ۱۸۵۰-۱۹۱۷م)، پزشک، فیلسوف مادی‌گرا و از طلایعی نهضت فکری در جهان عرب. او نخستین کسی بود که نظریه تکامل داروین را به طور گسترده به جهان عرب معرفی کرد و مجله «الشفاء» را بنیان نهاد. با وجود گرایش‌های مادی و انتقادی، به عظمت شخصیت امام علی(ع) و بلاغت قرآن اقرار داشت.

شبلی شمیل به عنوان یک «مادی‌گرا» شهرت داشت<ref> ر.ک: طباطبایی، محمدحسین، ج۱، ص۲۵</ref> و به مکتب داروینیسم اجتماعی گرایش پیدا کرده بود. او استدلال‌های علمی را مبنای فهم جهان می‌دانست و با تفکرات ماوراءالطبیعی مخالف بود. با این حال، شخصیتی پیچیده داشت؛ هوشی سرشار، ذهنی تحلیل‌گر، طبعی تند و شاعرانه داشت. به گفته نزدیکانش، مشتعل الذکاء (دارای هوش فروزان)، ناصر الضعیف (پشتیبان ضعیفان) و عدو القوی والمستبد (دشمن قدرتمندان و مستبدان) بود.<ref> ر.ک: زکي، محمدمجاهد،، ج۳، ص ۱۰۲۸</ref>

با وجود گرایش‌های مادی، شمیل احترام عمیقی برای شخصیت امام علی(ع) قائل بود. او جمله معروفی در وصف امام دارد:

«اَلْاِمامُ عَلِيُّ بْنَ ابيطالِبٍ عَظيمُ الْعُظَماءِ نُسْخَةٌ مُفْرَدَةٌ لَمْ يَرَلَها الشَّرقُ وَ لاالغَرْبُ صُورةً طِبَقَ الْأصْلَ لا قَديماً وَ لا حِديثاً».

(امام علی بن ابی طالب، بزرگ بزرگان است. او یگانه نسخه‌ای است که خاور و باختر، در گذشته و حال، صورت دیگری از آن که مطابق با اصل باشد، به خود ندیده است.)<ref> ر.ک: حکیمی، محمدرضا، ج۱، ص۲۵۰</ref>

[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]