۱۵۲٬۸۷۰
ویرایش
جز
جایگزینی متن - ' '''' به '''''
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' '''' به ''''') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| (۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
| پدیدآوران = | | پدیدآوران = | ||
[[آزاد بلگرامی، میر غلامعلی]] (نويسنده) | [[آزاد بلگرامی، میر غلامعلی]] (نويسنده) | ||
[[نیکوبخت، ناصر ]] (مصحح) | [[نیکوبخت، ناصر]] (مصحح) | ||
[[اسلمبیگ، شکیل]] ( مصحح) | [[اسلمبیگ، شکیل]] (مصحح) | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = فارسی | | زبان = فارسی | ||
| کد کنگره =PIR ۹۹۲۱/۵/آ۴خ۴ ۱۳۹۳ | | کد کنگره =PIR ۹۹۲۱/۵/آ۴خ۴ ۱۳۹۳ | ||
| موضوع =شاعران هندی (فارسی زبان) - | | موضوع =شاعران هندی (فارسی زبان) - سرگذشتنامه - شعر فارسی - هند - مجموعهها | ||
|ناشر | |ناشر | ||
| ناشر = پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگى | | ناشر = پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگى | ||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
''' خزانه عامره '''، از آثار شاعر، ادیب و مورخ شهیر حنفی و صوفی چشتی هندی قرن دوازدهم هجری قمری، [[آزاد بلگرامی، میر غلامعلی|غلامعلی آزاد بلگرامی]] ملقّب به «حِسان الهند» (1116- 1200ق) به بیان زندگی و شخصیت و شرح احوال شاعران توانایی از هند و ایران میپردازد که پاداشی (صلهای) دریافت کردهاند. پژوهشگران معاصر، [[نیکوبخت، ناصر|ناصر نیکوبخت]] (عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس) و [[اسلمبیگ، شکیل|شکیل اسلمبیک]] این کتاب را تصحیح و تحقیق کردهاند. ازآنجاکه زبان و ادبیات اثر حاضر، ترکیبی از نثر مسجع و نظم رایج در قرون گذشته است، در مواردی خواندن و فهمیدنش برای نسل امروز، آسان نیست. | ''' خزانه عامره'''، از آثار شاعر، ادیب و مورخ شهیر حنفی و صوفی چشتی هندی قرن دوازدهم هجری قمری، [[آزاد بلگرامی، میر غلامعلی|غلامعلی آزاد بلگرامی]] ملقّب به «حِسان الهند» (1116- 1200ق) به بیان زندگی و شخصیت و شرح احوال شاعران توانایی از هند و ایران میپردازد که پاداشی (صلهای) دریافت کردهاند. پژوهشگران معاصر، [[نیکوبخت، ناصر|ناصر نیکوبخت]] (عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس) و [[اسلمبیگ، شکیل|شکیل اسلمبیک]] این کتاب را تصحیح و تحقیق کردهاند. ازآنجاکه زبان و ادبیات اثر حاضر، ترکیبی از نثر مسجع و نظم رایج در قرون گذشته است، در مواردی خواندن و فهمیدنش برای نسل امروز، آسان نیست. | ||
==هدف و روش== | ==هدف و روش== | ||
* [[نیکوبخت، ناصر|ناصر نیکوبخت]] نوشته است: تذكرۀ خزانه عامره، نمونهاى از ميراث مشترك تمدن ايران و هند است كه علاوه بر اطلاعات ذى قيمتى كه در شرح احوال و آثار پارهاى از سرآمدان شعر فارسى ايران و هند به دست مىدهد، حاوى نكات تاريخى عميق و دقيقى از برههاى از حيات سياسى و اجتماعى هند است كه شايد در هيچ كتاب به اين اندازه به تفصيل و با شرح جزئيات ذكر نشده باشد. <ref> مقدمه محقق، ص پنج- شش. </ref> | * [[نیکوبخت، ناصر|ناصر نیکوبخت]] نوشته است: تذكرۀ خزانه عامره، نمونهاى از ميراث مشترك تمدن ايران و هند است كه علاوه بر اطلاعات ذى قيمتى كه در شرح احوال و آثار پارهاى از سرآمدان شعر فارسى ايران و هند به دست مىدهد، حاوى نكات تاريخى عميق و دقيقى از برههاى از حيات سياسى و اجتماعى هند است كه شايد در هيچ كتاب به اين اندازه به تفصيل و با شرح جزئيات ذكر نشده باشد. <ref> مقدمه محقق، ص پنج- شش. </ref> | ||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
==نمونه مباحث== | ==نمونه مباحث== | ||
* «ذکر میر یوسف بلگرامی» | * «ذکر میر یوسف بلگرامی» | ||
میر یوسف بلگرامی در اقران انتخاب است و در ستارهها آفتاب. دخترزاده میر عبدالجلیل مغفور است و برادر خالهزاده راقم سطور. دانای علوم عقلی است و شناسای فنون نقلی. در مقام تقوی بلندپایه است و در سامان طاعت سیرمایه. من و آن مرحوم تربیت یافته یک مکتبیم و سوار یک اشهب. ترجمه او در «مآثرالکرام» و «سرو آزاد» مفصلاً جلوه پیراست. سلطان محبت حکم کرد که ترجمه او در این صحیفه باید نگاشت و قلم حاضر جواب «اطعنا» گفته، سر بر خط فرمان گذاشت. بیشتر اوقات عزیز در مطالعه کتب تفسیر و حدیث و تصوف صرف میکرد و گاهی زلیخای سخن را دولت جوانی ارزانی میداشت. او را با میرزا جانجانان مظهر - سلمه الله تعالی - اخلاص و ارتباط بود و در ایام اقامت شاهجهان آباد اکثر به مصاحبت و مجالست میگذشت. و با | میر یوسف بلگرامی در اقران انتخاب است و در ستارهها آفتاب. دخترزاده میر عبدالجلیل مغفور است و برادر خالهزاده راقم سطور. دانای علوم عقلی است و شناسای فنون نقلی. در مقام تقوی بلندپایه است و در سامان طاعت سیرمایه. من و آن مرحوم تربیت یافته یک مکتبیم و سوار یک اشهب. ترجمه او در «مآثرالکرام» و «سرو آزاد» مفصلاً جلوه پیراست. سلطان محبت حکم کرد که ترجمه او در این صحیفه باید نگاشت و قلم حاضر جواب «اطعنا» گفته، سر بر خط فرمان گذاشت. بیشتر اوقات عزیز در مطالعه کتب تفسیر و حدیث و تصوف صرف میکرد و گاهی زلیخای سخن را دولت جوانی ارزانی میداشت. او را با میرزا جانجانان مظهر - سلمه الله تعالی - اخلاص و ارتباط بود و در ایام اقامت شاهجهان آباد اکثر به مصاحبت و مجالست میگذشت. و با سراجالدین علی خان آرزو اکبرآبادی نیز ملاقات داشت؛ چنانکه در ترجمه خان آرزو گزارش یافت. در عارضه وفات از بلگرام به لکهنو رفت که از حکمای آنجا استعلاج نماید؛ چون وعده رسیده بود، مفید نیفتاد. دوم جمادیالاخر، روز پنجشنبه، سنه اثنین و سبعین و مائه و الف [۱۱۷۲ق] رحلت او داغ بر دلها (ص۲۸۳ب) نشاند. نعش او را از لکهنو به دارالسلام بلگرام آورده، چهارم ماه مذکور در باغ محمود پایین مرقد جد بزرگوار میر عبدالجلیل مغفور تفویض مادر خاک نمودند. میر اولاد محمد ذاکر گوید: | ||
{{شعر}} {{ب|''طراز آل پیغمبر چراغ دوده حیدر''|2=''محیط علم عقل و نقل صاحب فطرت موزون''}} | {{شعر}} {{ب|''طراز آل پیغمبر چراغ دوده حیدر''|2=''محیط علم عقل و نقل صاحب فطرت موزون''}} | ||
{{ب|''ذکا تاریخ فوت او عزیزی گفت در گوشم''|2=''«ز قید هستی موهوم آمد یوسفی بیرون.» [۱۱۷۲ق] ''}} {{پایان شعر}} | {{ب|''ذکا تاریخ فوت او عزیزی گفت در گوشم''|2=''«ز قید هستی موهوم آمد یوسفی بیرون.» [۱۱۷۲ق] ''}} {{پایان شعر}} | ||