ویتمن ایرانی: فراتر از پذیرش ادبی: تفاوت میان نسخه‌ها

آمریکاییان در بسیاری از موراد، چنان‌که باید نتوانستند نبوغ شاعران خود را به‌هنگام بشناسند؛ برای مثال منتقدان ادبی والت ویتمن را که بعدها او را به عنوان «شاعر آمریکا» و «شاعر سپیدموی» پذیرا شدند، تقریباً در تمام عمرش نکوهیدند، نویسندگان و شاعران هم‌روزگارش از او دوری می‌جستند و حتی نام و شعرش را به جنگ‌های ادبی راه ندادند. با گذشت زمان، شعر وی مرزهای آمریکا را درنوردید و آوازه‌ای جهانی یافت؛ به گونه‌ای که «ویتمن هم شاعر ملی آمریکا و ... و هم اولین شاعر آمریکایی شد که شهرت بین‌المللی چشمگیری به دست آورد». ایران هم یکی از کشورهایی بود که شعر ویتمن سفر بدان را آغاز کرد.

[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]