۱۴۸٬۲۳۷
ویرایش
جز
جایگزینی متن - 'ابنع' به 'ابن ع'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'ابنع' به 'ابن ع') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
| ناشر =نشر نو با همکاری نشر آسیم | | ناشر =نشر نو با همکاری نشر آسیم | ||
| مکان نشر =تهران | | مکان نشر =تهران | ||
| سال نشر =1402ش. | | سال نشر =1402ش. | ||
| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE143237AUTOMATIONCODE | | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE143237AUTOMATIONCODE | ||
| خط ۳۸: | خط ۳۸: | ||
دومین رسالۀ این مجموعه، رسالهای است در زمینۀ خلوت، ذکر، انواع آن و چگونگی تأثیر آنها و تجلی، انواع تجلیات در اطوار سبعه قلب، از جبرئیل خرمآبادی که خود را در دیباچۀ نگاشتهاش مرید شیخ نورالدین عبدالرحمن کسرقی اسفراینی معرفی کرده است. [[اسفراینی، عبدالرحمن بن محمد|عبدالرحمن اسفراینی]] تلقین ذکر از شیخ احمد جورپانی گرفته و شیخ احمد دست ارادت به دامن شیخ علی لالا داشته و او در سلک مریدان شیخ نجمالدین کبری بوده است. این رسالۀ کوتاه به لحاظ تبیین آرای عرفانی شیخ [[اسفراینی، عبدالرحمن بن محمد|نورالدین عبدالرحمن اسفراینی]] و همچنین شناخت اندیشههای عرفانی شیخ [[علاءالدوله سمنانی، احمد بن محمد|علاءالدولۀ سمنانی]] سزاوار تأمل است. همچنین این رساله به اعتبار اادبیات منظوم خانقاهی نیز متضمن فایده است؛ به طوری که در جایجای آن به چند رباعی، غزل و مثنوی عرفانی استناد شده که دستکم یک رباعی از احمد غزالی و یک رباعی از نجمالدین کبری از فواید خاص این رساله است. | دومین رسالۀ این مجموعه، رسالهای است در زمینۀ خلوت، ذکر، انواع آن و چگونگی تأثیر آنها و تجلی، انواع تجلیات در اطوار سبعه قلب، از جبرئیل خرمآبادی که خود را در دیباچۀ نگاشتهاش مرید شیخ نورالدین عبدالرحمن کسرقی اسفراینی معرفی کرده است. [[اسفراینی، عبدالرحمن بن محمد|عبدالرحمن اسفراینی]] تلقین ذکر از شیخ احمد جورپانی گرفته و شیخ احمد دست ارادت به دامن شیخ علی لالا داشته و او در سلک مریدان شیخ نجمالدین کبری بوده است. این رسالۀ کوتاه به لحاظ تبیین آرای عرفانی شیخ [[اسفراینی، عبدالرحمن بن محمد|نورالدین عبدالرحمن اسفراینی]] و همچنین شناخت اندیشههای عرفانی شیخ [[علاءالدوله سمنانی، احمد بن محمد|علاءالدولۀ سمنانی]] سزاوار تأمل است. همچنین این رساله به اعتبار اادبیات منظوم خانقاهی نیز متضمن فایده است؛ به طوری که در جایجای آن به چند رباعی، غزل و مثنوی عرفانی استناد شده که دستکم یک رباعی از احمد غزالی و یک رباعی از نجمالدین کبری از فواید خاص این رساله است. | ||
سومین رسالۀ این مجموعه رباعیاتی از خواجه ابوالوفا خوارزمی مشهور به «پیر فرشته» است. هرچند در تذکرههای نزدیک به روزگار ابوالوفا و نیز در بخش رجال تاریخهای عمومی سدههای نهم و دهم هجری از او یاد شده است؛ ولی از سرگذشت و جزئیات سیروسلوک و ارشاد او آگاهی در دست نیست. از جمله آثاری که از لابلای نگارشهای مرید پیر فرشته به دست میآید، رباعیاتی است که در بسیاری از موارد حسین خوارزمی آنها را با ذکر نام قایل آنها در شرح مثنوی و شرح فصوص خود نقل کرده است. از مفاهیم رباعیات او بهروشنی برمیآید که او با آرای [[عینالقضات همدانی، عبدالله بن محمد|عینالقضات همدانی]] آشنا بوده و هم به مولوی و عقایدش علاقه داشت و به کنه و غور آرای دقیق عرفانی ـ فلسفی | سومین رسالۀ این مجموعه رباعیاتی از خواجه ابوالوفا خوارزمی مشهور به «پیر فرشته» است. هرچند در تذکرههای نزدیک به روزگار ابوالوفا و نیز در بخش رجال تاریخهای عمومی سدههای نهم و دهم هجری از او یاد شده است؛ ولی از سرگذشت و جزئیات سیروسلوک و ارشاد او آگاهی در دست نیست. از جمله آثاری که از لابلای نگارشهای مرید پیر فرشته به دست میآید، رباعیاتی است که در بسیاری از موارد حسین خوارزمی آنها را با ذکر نام قایل آنها در شرح مثنوی و شرح فصوص خود نقل کرده است. از مفاهیم رباعیات او بهروشنی برمیآید که او با آرای [[عینالقضات همدانی، عبدالله بن محمد|عینالقضات همدانی]] آشنا بوده و هم به مولوی و عقایدش علاقه داشت و به کنه و غور آرای دقیق عرفانی ـ فلسفی ابن عربی رسیده بوده است. بهدرستی مشخص نیست مجموعۀ رباعیات او چه تعداد است؛ اما آنچه محقق مینماید این است که یکی از فراهمآورندگان جنگ اشعاری عرفانی در سدۀ دهم یا یازدهم هجری، بر مبنای مجموعهای کهنتر 246 رباعی او را به نام رباعیات خواجه ابوالوفا در جنگش گنجانیده است. این جنگ به شمارۀ 306 در کتابخانۀ ملی ملک نگهداری میشود و نسخۀ اساسا در تصحیح این رساله است. | ||
چهارمین رسالۀ این مجموعه اثری است منظوم که از منظومۀ آن برمیآید سراینده به مبادی و آرای خانقاهی آشنایی داشته است؛ ولی از ارتباط او با شاه وقت چیزی به دست نمیآید. قایل خود را حکیمی تخلص کرده و گفته است که: این لقب را شاه وقت بر من گذارده است. این رساله با عنوان «رموز العاشقین» متضمن 351 بیت است. | چهارمین رسالۀ این مجموعه اثری است منظوم که از منظومۀ آن برمیآید سراینده به مبادی و آرای خانقاهی آشنایی داشته است؛ ولی از ارتباط او با شاه وقت چیزی به دست نمیآید. قایل خود را حکیمی تخلص کرده و گفته است که: این لقب را شاه وقت بر من گذارده است. این رساله با عنوان «رموز العاشقین» متضمن 351 بیت است. | ||
| خط ۵۳: | خط ۵۳: | ||
==منابع مقاله== | ==منابع مقاله== | ||
[https://literaturelib.com/books/ | [https://literaturelib.com/books/7150کتابخانه تخصصی ادبیات] | ||
==وابستهها== | ==وابستهها== | ||
{{وابستهها}} | {{وابستهها}} | ||
| خط ۵۹: | خط ۵۹: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:اسلام، عرفان، غیره]] | |||
[[رده:تصوف و عرفان]] | |||
[[رده:آثار کلی تصوف و عرفان]] | |||
[[رده:مقالات(تیر) باقی زاده]] | [[رده:مقالات(تیر) باقی زاده]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 خرداد 1403]] | ||