۱۵۱٬۳۴۵
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURادبنامهJ1.jpg | عنوان = ادبنامه | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = نزاری قهستانی، سعدالدین بن شمسالدین (نویسنده) رفیعی، محمود (محقق) |زبان | زبان = فارسی | کد کنگره = ۵۳۲ پ ۱۳۹۲ ۳الف | موضوع = شعر فارسی...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = فارسی | | زبان = فارسی | ||
| کد کنگره = | | کد کنگره =1392 4الف / 5634 PIR | ||
| موضوع = شعر فارسی -- قرن ۸ ق. | | موضوع = شعر فارسی -- قرن ۸ ق. | ||
|ناشر | |ناشر | ||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
| سال نشر = 1392 | | سال نشر = 1392 | ||
| کد اتوماسیون = | | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE127903AUTOMATIONCODE | ||
| چاپ = اول | | چاپ = اول | ||
| شابک = 978-964-408-293-1 | | شابک = 978-964-408-293-1 | ||
| تعداد جلد = 1 | | تعداد جلد = 1 | ||
| کتابخانۀ دیجیتال نور = | | کتابخانۀ دیجیتال نور =127903 | ||
| کتابخوان همراه نور = | | کتابخوان همراه نور = | ||
| کد پدیدآور = | | کد پدیدآور = | ||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
}} | }} | ||
'''ادبنامه''' تألیف سعدالدین بن شمسالدین نزاری قهستانی (۶۴۵-۷۲۰ق)، به کوشش محمود | '''ادبنامه''' تألیف [[نزاری قهستانی، سعدالدین بن شمسالدین|سعدالدین بن شمسالدین نزاری قهستانی]] (۶۴۵-۷۲۰ق)، به کوشش [[رفیعی، محمود|محمود رفیعی]]؛ این کتاب منظومهای است در بیان چگونگی رفتار وزیران و منشیان و دیگر درباریان در برابر شاه. نزاری قهستانی یکی از برجستهترین شاعران فارسیزبان سدههای هفتم و هشتم هجری است که [[جامی، عبدالرحمن|عبدالرحمن جامی]] «طبع شاعری [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ]] را نزدیک به طبع شاعری نزاری» دانسته و ریپکا خاورشناس نامدار چک او را وارث بلاواسطۀ [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] معرفی کرده است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
کتاب «ادبنامه» اثر سعدالدین بن شمسالدین نزاری | کتاب «ادبنامه» اثر [[نزاری قهستانی، سعدالدین بن شمسالدین|سعدالدین بن شمسالدین نزاری قهستانی]]، به کوشش [[رفیعی، محمود|محمود رفیعی]]، در سال ۱۳۹۲ توسط نشر هیرمند در تهران منتشر شده است. این منظومه که در سال ۶۹۵ هجری قمری سروده شده، به بیان چگونگی رفتار وزیران و منشیان و دیگر درباریان در برابر شاه میپردازد. | ||
نزاری قهستانی که در سال ۶۴۵ | [[نزاری قهستانی، سعدالدین بن شمسالدین|نزاری قهستانی]] که در سال ۶۴۵ ه.ق در شهر بیرجند متولد شد و در سال ۷۲۰ ه.ق درگذشت، از برجستهترین شاعران فارسیزبان عصر خود به شمار میرود. از او کلیات آثاری شامل دیوان اشعار (غزل، قصیده، مثنوی، دوبیتی، مقطعات و مسمطات، رباعی)، پنج مثنوی کوتاه و بلند و پنج نامه به یادگار مانده است. | ||
منظومۀ ادبنامه را نزاری در یک مقدمه و دوازده باب به قصد رفع سوءظن علیشاه از خود و جلب عنایت او سروده است. در این اثر، شاعر نخست اشخاص را از خدمتگری در دربار برحذر میدارد و سپس به رعایت ادب و رفتار خدمتگزارانۀ درباریان در برابر شاه میپردازد. این بخش از سخنان نصیحتآمیز و مصلحتگرایانۀ شاعر همراه با نقل حکایاتی از برمکیان و حکایات دیگر است که جنبۀ اخلاقی و اجتماعی دارد. | منظومۀ ادبنامه را [[نزاری قهستانی، سعدالدین بن شمسالدین|نزاری]] در یک مقدمه و دوازده باب به قصد رفع سوءظن علیشاه از خود و جلب عنایت او سروده است. در این اثر، شاعر نخست اشخاص را از خدمتگری در دربار برحذر میدارد و سپس به رعایت ادب و رفتار خدمتگزارانۀ درباریان در برابر شاه میپردازد. این بخش از سخنان نصیحتآمیز و مصلحتگرایانۀ شاعر همراه با نقل حکایاتی از برمکیان و حکایات دیگر است که جنبۀ اخلاقی و اجتماعی دارد. | ||
نزاری در جایجای منظومه از «شهنشاه عادل» و «شاه یزدانپرست» سخن میگوید و تأکید میکند شرط این فرمانبرداری بیچون و چرا آن است که «شاه بر در کردگار» بوده و «دین جان مملکت» باشد. شاعر عقیده دارد جامعۀ بشری در همه ادوار نیازمند رفتارهای شایسته اخلاقی است که هدف نهایی آن سعادت آدمی است. | [[نزاری قهستانی، سعدالدین بن شمسالدین|نزاری]] در جایجای منظومه از «شهنشاه عادل» و «شاه یزدانپرست» سخن میگوید و تأکید میکند شرط این فرمانبرداری بیچون و چرا آن است که «شاه بر در کردگار» بوده و «دین جان مملکت» باشد. شاعر عقیده دارد جامعۀ بشری در همه ادوار نیازمند رفتارهای شایسته اخلاقی است که هدف نهایی آن سعادت آدمی است. | ||
ادبنامه سرشار از لطایف بسیار، تمثیلات و حکایات منظوم است و روش هنری نزاری در این اثر وجوه مشترک بسیار با سعدی دارد. از این منظومه دو نسخه خطی موجود است که یکی در لنینگراد و دیگری در تاجیکستان نگهداری میشود و شمار ابیات آن به ۲۲۲۱ بیت میرسد. ابتدای این منظومه با ستایش خداوند آغاز میشود و شاعر در ادامه به بیان مضامین اخلاقی و اجتماعی میپردازد.<ref>[https://literaturelib.com/books/1634 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ادبنامه سرشار از لطایف بسیار، تمثیلات و حکایات منظوم است و روش هنری نزاری در این اثر وجوه مشترک بسیار با سعدی دارد. از این منظومه دو نسخه خطی موجود است که یکی در لنینگراد و دیگری در تاجیکستان نگهداری میشود و شمار ابیات آن به ۲۲۲۱ بیت میرسد. ابتدای این منظومه با ستایش خداوند آغاز میشود و شاعر در ادامه به بیان مضامین اخلاقی و اجتماعی میپردازد.<ref>[https://literaturelib.com/books/1634 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ||
| خط ۵۳: | خط ۵۳: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:زبانشناسی، زبان و ادبیات]] | |||
[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]] | |||
[[رده:زبان و ادبیات فارسی]] | |||
[[رده:مقالات(آبان 1404) باقی زاده]] | [[رده:مقالات(آبان 1404) باقی زاده]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 آبان 1404]] | ||