۲۰٬۶۱۵
ویرایش
تاریخ ادبی و تاریخنگاری ادبی: مجموعه مقالات (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۶
، ۲۷ اکتبر ۲۰۲۵جایگزینی متن - 'AUTOMATIONCODE.....AUTOMATIONCODE' به 'AUTOMATIONCODE......AUTOMATIONCODE'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'AUTOMATIONCODE.....AUTOMATIONCODE' به 'AUTOMATIONCODE......AUTOMATIONCODE') |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = | | زبان = | ||
| کد کنگره = | | کد کنگره =PN ۵۲۳/ف۴ت۲ ۱۴۰۰ | ||
| موضوع = | | موضوع = ادبیات -- تاریخ و نقد rotsiHC dna msicitirc -- erutaretiL,ادبیات فارسی -- تاریخ و نقد -- نظریه roehTC, cte -- yrotsiH dna msicitirc -- naisreP erutaretil | ||
|ناشر | |ناشر | ||
| ناشر =سمت | | ناشر =سمت | ||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
| سال نشر =تابستان 1400 | | سال نشر =تابستان 1400 | ||
| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE.....AUTOMATIONCODE | | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE......AUTOMATIONCODE | ||
| چاپ =اول | | چاپ =اول | ||
| شابک =4ـ2330ـ02ـ600ـ978 | | شابک =4ـ2330ـ02ـ600ـ978 | ||
| خط ۵۷: | خط ۵۷: | ||
گومبرشت با توصیف پسزمینۀ تاریخ ادبی در سدۀ نوزدهم آغاز و از سالهای پایانی این سده با عنوان عصر طلایی تاریخ ادبی یاد میکند. سپس نویسنده با مروری تاریخی بر این حوزه از دانش بشری، به بررسی وضع کنونی آن میپردازد. | گومبرشت با توصیف پسزمینۀ تاریخ ادبی در سدۀ نوزدهم آغاز و از سالهای پایانی این سده با عنوان عصر طلایی تاریخ ادبی یاد میکند. سپس نویسنده با مروری تاریخی بر این حوزه از دانش بشری، به بررسی وضع کنونی آن میپردازد. | ||
به زعم | به زعم [[فرناندو کابو آسه گینولازا]]، توجه به جغرافیای مکانی و نحوۀ بازنمایی مکان باید یکی از محورهای بررسی آثار در تاریخ ادبی باشد. وی معتقد است تاریخنگاری ادبی باید بر مفهوم «مکانمندی» تکیه کند؛ زیرا نمیتوان تاریخنگاری را جدا از مفاهیم جغرافیایی و مکانی در نظر گرفت. بنیان نظریۀ ایدۀ نویسنده بر آرای آنری لوفور و ریموند ویلیامز و پییر بوردیو استوار است. | ||
در آخرین نوشتار این کتاب، [[گالین تیهانف]] در مقالهاش از بحران روششناختی در تاریخنگاری ادبی سخن میگوید؛ بحرانی که به گفتۀ مؤلف سالها به آن بیتوجهی شد تا اینکه در دهۀ 1980 چهره نشان داد و نظریهپردازان را به واکنش واداشت. سنت تاریخنگاری تکمؤلفی از میان رفت و نگارش تاریخ ادبی مسئولیت گروهی از کارشناسان خبره در حوزههای مختلف شد. وی سپس یادآور میشود رشد و توسعۀ تاریخ ادبی در گرو رشد و تکامل سه عامل است: جامعه که ترکیب فرهنگی آن به دلایل مختلف از جمله مهاجرت دستخوش تغییر میشود، رسانهها و دولت ملی.<ref> [https://literaturelib.com/books/6135 ر.ک: پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | در آخرین نوشتار این کتاب، [[گالین تیهانف]] در مقالهاش از بحران روششناختی در تاریخنگاری ادبی سخن میگوید؛ بحرانی که به گفتۀ مؤلف سالها به آن بیتوجهی شد تا اینکه در دهۀ 1980 چهره نشان داد و نظریهپردازان را به واکنش واداشت. سنت تاریخنگاری تکمؤلفی از میان رفت و نگارش تاریخ ادبی مسئولیت گروهی از کارشناسان خبره در حوزههای مختلف شد. وی سپس یادآور میشود رشد و توسعۀ تاریخ ادبی در گرو رشد و تکامل سه عامل است: جامعه که ترکیب فرهنگی آن به دلایل مختلف از جمله مهاجرت دستخوش تغییر میشود، رسانهها و دولت ملی.<ref> [https://literaturelib.com/books/6135 ر.ک: پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ||
| خط ۷۳: | خط ۷۳: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:زبانشناسی، زبان و ادبیات]] | |||
[[رده:ادبیات (کلیات)]] | |||
[[رده:مقالات(مرداد) باقی زاده]] | [[رده:مقالات(مرداد) باقی زاده]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 مرداد 1403]] | ||