۱۵۱٬۳۴۵
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' (ص)' به '(ص)') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
|پدیدآورندگان | |پدیدآورندگان | ||
| پدیدآوران = | | پدیدآوران = | ||
[[صفی، | [[فخرالدین صفی، علی بن الحسین]] (نویسنده) | ||
[[نصیری جامی، حسن]] (محقق) | [[نصیری جامی، حسن]] (محقق) | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = فارسی | | زبان = فارسی | ||
| کد کنگره = | | کد کنگره = 1393 6ل / 6046 PIR | ||
| موضوع = طنز فارسی - قرن 10ق -- شوخیها و بذلهگوییهای فارسی -- قرن 10ق | | موضوع = طنز فارسی - قرن 10ق -- شوخیها و بذلهگوییهای فارسی -- قرن 10ق | ||
|ناشر | |ناشر | ||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
| سال نشر = 1393 | | سال نشر = 1393 | ||
| کد اتوماسیون = | | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE183217AUTOMATIONCODE | ||
| چاپ = اول | | چاپ = اول | ||
| شابک = 978-600-339-017-1 | | شابک = 978-600-339-017-1 | ||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
}} | }} | ||
'''لطایف الطوایف''' تألیف فخرالدین علی صفی (868-939ق)؛ به تحقیق حسن نصیری جامی (متولد 1345ش)؛ این کتاب کهنترین اثر منسجم در ادب فارسی است که به مسئلۀ «مزاح درست» پرداخته و مجموعهای از لطایف و ظرافتها را در قالب چهارده باب ارائه میدهد. | '''لطایف الطوایف''' تألیف [[فخرالدین صفی، علی بن الحسین|فخرالدین علی صفی]] (868-939ق)؛ به تحقیق [[نصیری جامی، حسن|حسن نصیری جامی]] (متولد 1345ش)؛ این کتاب کهنترین اثر منسجم در ادب فارسی است که به مسئلۀ «مزاح درست» پرداخته و مجموعهای از لطایف و ظرافتها را در قالب چهارده باب ارائه میدهد. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
کتاب «لطایف الطوایف» اثر فخرالدین علی | کتاب «لطایف الطوایف» اثر [[فخرالدین صفی، علی بن الحسین|فخرالدین علی صفی]]، از آثار دلنشین و مشهور ادب فارسی است که دربردارندۀ مجموعهای از لطایف و ظرافتها میباشد. این کتاب نخستین و کهنترین اثر در ادب فارسی است که با ساختاری عالمانه و منسجم، به طور ویژه به مسئلۀ «مزاح درست» پرداخته است. مؤلف ابتدا با بهرهگیری از اخبار و احادیث، به بحث مزاح درست و استحباب آن توجه داشته و سپس مطایبات و اقوالی از پیامبر اکرم(ص) نقل نموده و در بابی دیگر نیز حکایاتی لطیف و نکاتی شریفه از ائمۀ معصومین(ع) آورده است. | ||
این کتاب آخرین و نهاییترین اثر فخرالدین علی صفی است که در سال 939 هجری قمری، پس از رهایی از حبس یکساله در شهر هرات، به درخواست شاه محمد سلطان سیف الملوک تألیف شده است. مؤلف هدف از تألیف این کتاب را ایجاد فرح و نشاط و زدودن غبار خاطر از زنگار دانسته است. | این کتاب آخرین و نهاییترین اثر [[فخرالدین صفی، علی بن الحسین|فخرالدین علی صفی]] است که در سال 939 هجری قمری، پس از رهایی از حبس یکساله در شهر هرات، به درخواست شاه محمد سلطان سیف الملوک تألیف شده است. مؤلف هدف از تألیف این کتاب را ایجاد فرح و نشاط و زدودن غبار خاطر از زنگار دانسته است. | ||
یکی از ویژگیهای برجستۀ این کتاب، شیوۀ عالمانۀ مؤلف در نقل حکایات و لطایف است که غالباً منبع و مأخذ حکایت را در ابتدای نقل خویش آورده است. این رویکرد علاوه بر نشان دادن امانتداری مؤلف و تأکید بر سندیت حکایات، در تشخیص و شناخت مسائل سبکی مؤلف در نقل و ترجمۀ حکایات نیز مفید است. | یکی از ویژگیهای برجستۀ این کتاب، شیوۀ عالمانۀ مؤلف در نقل حکایات و لطایف است که غالباً منبع و مأخذ حکایت را در ابتدای نقل خویش آورده است. این رویکرد علاوه بر نشان دادن امانتداری مؤلف و تأکید بر سندیت حکایات، در تشخیص و شناخت مسائل سبکی مؤلف در نقل و ترجمۀ حکایات نیز مفید است. | ||
| خط ۵۷: | خط ۵۷: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:زبانشناسی، زبان و ادبیات]] | |||
[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]] | |||
[[رده:زبان و ادبیات فارسی]] | |||
[[رده:مقالات(مهر 1404) باقی زاده]] | [[رده:مقالات(مهر 1404) باقی زاده]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 مهر 1404]] | ||