سخنان پیر هرات: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۳۶ بایت اضافه‌شده ،  ‏۳۰ اوت ۲۰۲۵
جز
جایگزینی متن - ' ' به ''
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR104590J1.jpg | عنوان = سخنان پیر هرات | عنوان‌های دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = انصاری، عبد الله بن محمد (نويسنده) شریعت، محمدجواد (مصحح) |زبان | زبان = فارسی | کد کنگره = | موضوع =اخلاق عرفانی - نثر فارسی - قرن...» ایجاد کرد)
 
جز (جایگزینی متن - ' ' به '')
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۵: خط ۵:
| پدیدآورندگان
| پدیدآورندگان
| پدیدآوران =  
| پدیدآوران =  
[[انصاری، عبد الله بن محمد]] (نويسنده)
[[انصاری، عبدالله بن محمد]] (نويسنده)
[[شریعت، محمدجواد]] (مصحح)
[[شریعت، محمدجواد]] (مصحح)
|زبان
|زبان
| زبان = فارسی
| زبان = فارسی
| کد کنگره =    
| کد کنگره =
| موضوع =اخلاق عرفانی - نثر فارسی - قرن 5ق. - تصوف - متون قدیمی تا قرن 14
| موضوع =اخلاق عرفانی - نثر فارسی - قرن 5ق. - تصوف - متون قدیمی تا قرن 14
|ناشر  
|ناشر  
| ناشر = موسسه انتشارات امیر کبیر. شرکت سهامی کتابهای جیبی
| ناشر = مؤسسه انتشارات امیر کبیر. شرکت سهامی کتابهای جیبی
| مکان نشر = ایران - تهران
| مکان نشر = ایران - تهران
| سال نشر = 1386ش
| سال نشر = 1386ش
خط ۲۶: خط ۲۶:
}}
}}


'''سخنان پیر هرات''' مجموعه‌ای از سخنان و آثار خواجه عبدالله انصاری (396- 481ق) در مباحث عرفانی و تصوف است که به کوشش محمدجواد شریعت، گردآوری و منتشر شده است.
'''سخنان پیر هرات''' مجموعه‌ای از سخنان و آثار [[انصاری، عبدالله بن محمد|خواجه عبدالله انصاری]] (398- 481ق) در مباحث عرفانی و تصوف است که به کوشش [[شریعت، محمدجواد|محمدجواد شریعت]]، گردآوری و منتشر شده است.


کتاب شامل سه بخش است:
کتاب شامل سه بخش است:
خط ۳۸: خط ۳۸:
# بخش سوم: پیوست‌ها، شامل واژه‌نامه و شرح اصطلاحات و فهرست آیات و عبارات و اشعار عربی و شرح نام‌های کسان و جای‌ها و فهرست راهنما و فهرست مآخذ تهیه مقدمه و حواشی کتاب است<ref>پیشگفتار، صفحه نوزده- بیست</ref>.
# بخش سوم: پیوست‌ها، شامل واژه‌نامه و شرح اصطلاحات و فهرست آیات و عبارات و اشعار عربی و شرح نام‌های کسان و جای‌ها و فهرست راهنما و فهرست مآخذ تهیه مقدمه و حواشی کتاب است<ref>پیشگفتار، صفحه نوزده- بیست</ref>.


سبک خواجه عبدالله انصاری، همان شیوه مجلس‌گویان صوفی و اهل منبر است و آن را واسط نثر مرسل و نثر مصنوع می‌توان شمرد که نوعی وزن و حالتی از شعر در آن احساس می‌شود. اگرچه خواجه کوشیده است تا در اغلب موارد، این نثر موزون را با آوردن قوافی، به شعر نزدیک‌تر سازد، بسیار هم اتفاق افتاده است که تنها به وزن بس کرده و از آوردن سجع و قافیه، چشم پوشیده است. گاهی نیز کلام او به اشعار هجایی قافیه‌دار می‌ماند<ref>ر.ک: همان، صفحه هجده</ref>.
سبک [[انصاری، عبدالله بن محمد|خواجه عبدالله انصاری]]، همان شیوه مجلس‌گویان صوفی و اهل منبر است و آن را واسط نثر مرسل و نثر مصنوع می‌توان شمرد که نوعی وزن و حالتی از شعر در آن احساس می‌شود. اگرچه خواجه کوشیده است تا در اغلب موارد، این نثر موزون را با آوردن قوافی، به شعر نزدیک‌تر سازد، بسیار هم اتفاق افتاده است که تنها به وزن بس کرده و از آوردن سجع و قافیه، چشم پوشیده است. گاهی نیز کلام او به اشعار هجایی قافیه‌دار می‌ماند<ref>ر.ک: همان، صفحه هجده</ref>.


سخن پیرهرات، در اغلب موارد، شعری است منثور یا نثری است موزون و از سنخ کلام مصنوع و پرآرایه مترسلانی نیست که از قرن ششم پیروی از شیوه مترسلان تازی‌نویس را آغاز کرده‌اند. در سخنان پیرهرات، علاوه بر کاربردهای کهن دری، آثار لهجه هروی دیده می‌شود. عده‌ای از واژه‌هایی که خواجه به کار برده، اکنون در زبان محاوره فارسی زبانان افغانستان زنده است<ref>همان</ref>.
سخن پیرهرات، در اغلب موارد، شعری است منثور یا نثری است موزون و از سنخ کلام مصنوع و پرآرایه مترسلانی نیست که از قرن ششم پیروی از شیوه مترسلان تازی‌نویس را آغاز کرده‌اند. در سخنان پیرهرات، علاوه بر کاربردهای کهن دری، آثار لهجه هروی دیده می‌شود. عده‌ای از واژه‌هایی که خواجه به کار برده، اکنون در زبان محاوره فارسی زبانان افغانستان زنده است<ref>همان</ref>.
خط ۵۸: خط ۵۸:
[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:کتاب‌شناسی]]


[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1401]]
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1401 توسط عباس مکرمی]]
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1401 توسط عباس مکرمی]]
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1401 توسط فریدون سبحانی]]
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1401 توسط فریدون سبحانی]]