مفتاح المعیة في دستور الطریقة النقشبندیة: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - ' ‎‏' به ''
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR10940J1.jpg | عنوان = مفتاح المعیة في دستور الطریقة النقشبندیة | عنوان‌های دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = نابلسی، عبدالغنی بن اسماعیل (نويسنده) مهدی، جوده محمد ; محقق و مقدمه نویس (محقق و مقدمه نویس) |زبان | زب...» ایجاد کرد)
 
جز (جایگزینی متن - ' ‎‏' به '')
 
(۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۶: خط ۶:
| پدیدآوران =  
| پدیدآوران =  
[[نابلسی، عبدالغنی بن اسماعیل]] (نويسنده)
[[نابلسی، عبدالغنی بن اسماعیل]] (نويسنده)
[[مهدی، جوده محمد ; محقق و مقدمه نویس]] (محقق و مقدمه نویس)
[[مهدی، جوده محمد]] (محقق و مقدمه‌نویس)
|زبان
|زبان
| زبان = عربی
| زبان = عربی
| کد کنگره =   ‎‏/‎‏ن‎‏2‎‏م‎‏7 293/21 BP  
| کد کنگره =/‎‏ن‎‏2‎‏م‎‏7 293/21 BP  
| موضوع =آداب طریقت - نقشبندیه
| موضوع =آداب طریقت - نقشبندیه
|ناشر  
|ناشر  
خط ۲۶: خط ۲۶:
}}
}}


'''مفتاح المعية في دستور الطريقة النقشبندية'''، نوشته [[عبدالغنی بن اسماعیل نابلسی]] (1143-1050ق)، عالم دینی، ادیب، شاعر و صوفی است که خود، شرحی بر رساله‌ای در آداب طریقه نقشبندیه از تاج‌الدین بن زکریا عَبشَمی‌ نقشبندی‌ حنفی‌ سنبهلی ‌(د ‌۱۰۵۰ق‌/۱۶۴۰م)، نواده سلطان عثمانی، صوفی مشهور و از مشایخ سلسله نقشبندیه هند است<ref>ر.ک: دهخدا، علی‌اکبر، ج4، ص5361</ref>.
'''مفتاح المعية في دستور الطريقة النقشبندية'''، نوشته [[عبدالغنی بن اسماعیل نابلسی]] (1143-1050ق)، عالم دینی، ادیب، شاعر و صوفی است که خود، شرحی بر رساله‌ای در آداب طریقه نقشبندیه از تاج‌الدین بن زکریا عَبشَمی‌ نقشبندی‌ حنفی‌ سنبهلی ‌(متوفای  ‌۱۰۵۰ق‌/۱۶۴۰م)، نواده سلطان عثمانی، صوفی مشهور و از مشایخ سلسله نقشبندیه هند است<ref>ر.ک: دهخدا، علی‌اکبر، ج4، ص5361</ref>.


مفتاح المعیه، با مقدمه، تحقیق و پاورقی‌های [[جوده محمد ابویزید مهدی]] و با مشارکت محمد عبدالقادر نصار چاپ شده است. این اثر، اصول طریقت و قاعده‌های سلوک (به‌ویژه، شرح کلمات یازده‌گانه رئیس طریقت نقشبندیه، امام عبدالخالق غجدوانی) را در بر دارد<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص7</ref>.
مفتاح المعیه، با مقدمه، تحقیق و پاورقی‌های [[جوده محمد ابویزید مهدی]] و با مشارکت محمد عبدالقادر نصار چاپ شده است. این اثر، اصول طریقت و قاعده‌های سلوک (به‌ویژه، شرح کلمات یازده‌گانه رئیس طریقت نقشبندیه، امام عبدالخالق غجدوانی) را در بر دارد<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص7</ref>.
خط ۳۴: خط ۳۴:
نابلسی متن کتاب را به روش مزجی شرح کرده است. وی در شرح مقدمه ماتن به این نکته که باورهای بزرگان نقشبندیه همان اعتقادات اهل سنت و جماعت است، تأکید می‌کند<ref>ر.ک: مقدمه مصنف، ص‌31</ref>.
نابلسی متن کتاب را به روش مزجی شرح کرده است. وی در شرح مقدمه ماتن به این نکته که باورهای بزرگان نقشبندیه همان اعتقادات اهل سنت و جماعت است، تأکید می‌کند<ref>ر.ک: مقدمه مصنف، ص‌31</ref>.


تاج‌الدین در مقدمه‌‎اش از حقیقت عبودیت‏<ref>ر.ک: همان، ص33-32</ref>، جذبه الهی‏<ref>ر.ک: همان، ص37-36</ref> و تأثیر شیخ مرشد در حصول این جذبه بحث کرده است<ref>ر.ک: همان، ص46-40</ref>. وی در نخستین فصل، با ذکر مشایخ این طریقت سندی برای نقشبندیه ارائه می‌دهد. همچنین، به شیوخ سه‌گانه این طریقت و تفصیلی از مرتبت ابوبکر، عمر، عثمان و علی بن ابی‌طالب(ع) در نشر اسلام می‌پردازد<ref>ر.ک: متن کتاب، ص62-47</ref>.
تاج‌الدین در مقدمه‌‎اش از حقیقت عبودیت‏<ref>ر.ک: همان، ص33-32</ref>، جذبه الهی‏<ref>ر.ک: همان، ص37-36</ref> و تأثیر شیخ مرشد در حصول این جذبه بحث کرده است<ref>ر.ک: همان، ص46-40</ref>. وی در نخستین فصل، با ذکر مشایخ این طریقت سندی برای نقشبندیه ارائه می‌دهد. همچنین، به شیوخ سه‌گانه این طریقت و تفصیلی از مرتبت ابوبکر، عمر، عثمان و [[امام علی علیه‌السلام|علی بن ابی‌طالب(ع)]] در نشر اسلام می‌پردازد<ref>ر.ک: متن کتاب، ص62-47</ref>.


او فصل دوم را به راه رسیدن به خداوند در نزد بزرگان نقشبندیه‏<ref>ر.ک: همان، ص96-63</ref>، فصل سوم را به شرحی در عبارت‌ها و واژه‌های یازده‌گانه فارسی، یعنی «یادکرد، بازگشت، نگاه‌داشت، یادداشت، هوش در دَم، سفر در وطن، نظر بر قدم، خلوت در انجمن، وقوف قلبی، وقوف زمانی و وقوف عددی» که برای طریقت بزرگان نقشبندیه مبنا گشته‌اند‏<ref>ر.ک: همان، ص124-97</ref>، فصل چهارم را به آداب ظاهری و باطنی طریقت‏<ref>ر.ک: همان، ص160-125</ref>، فصل پنجم را در بیان فنای از وجود ظلمانی و نورانی و بیان سیر در خداوند، به‌سوی خداوند و از خداوند<ref>ر.ک: همان، ص178-161</ref>، فصل ششم را به تصرف در باطن مرید‏<ref>ر.ک: همان، ص190-179</ref> و فصل هفتم را به آدابی که باید مرید آن‌ها را به‌جا آورد، ویژه کرده است‏<ref>ر.ک: همان، ص207-191</ref>.
او فصل دوم را به راه رسیدن به خداوند در نزد بزرگان نقشبندیه‏<ref>ر.ک: همان، ص96-63</ref>، فصل سوم را به شرحی در عبارت‌ها و واژه‌های یازده‌گانه فارسی، یعنی «یادکرد، بازگشت، نگاه‌داشت، یادداشت، هوش در دَم، سفر در وطن، نظر بر قدم، خلوت در انجمن، وقوف قلبی، وقوف زمانی و وقوف عددی» که برای طریقت بزرگان نقشبندیه مبنا گشته‌اند‏<ref>ر.ک: همان، ص124-97</ref>، فصل چهارم را به آداب ظاهری و باطنی طریقت‏<ref>ر.ک: همان، ص160-125</ref>، فصل پنجم را در بیان فنای از وجود ظلمانی و نورانی و بیان سیر در خداوند، به‌سوی خداوند و از خداوند<ref>ر.ک: همان، ص178-161</ref>، فصل ششم را به تصرف در باطن مرید‏<ref>ر.ک: همان، ص190-179</ref> و فصل هفتم را به آدابی که باید مرید آن‌ها را به‌جا آورد، ویژه کرده است‏<ref>ر.ک: همان، ص207-191</ref>.
خط ۵۲: خط ۵۲:
[[رده:تصوف و عرفان]]
[[رده:تصوف و عرفان]]
[[رده:طرائق صوفیه]]
[[رده:طرائق صوفیه]]
[[رده:نعمة اللهیه، نقشبدیه، نوربختیه، طرائق دیگر]]
[[رده:نعمةاللهیه، نقشبدیه، نوربختیه، طرائق دیگر]]


[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:مقالات بازبینی شده2 دی 1401]]
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1401 توسط سید حمید رضا حسینی هاشمی]]
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1401 توسط سید حمیدرضا حسینی هاشمی]]
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1401 توسط محسن عزیزی]]
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1401 توسط محسن عزیزی]]