بازیابی تراث حکمی شاه اسماعیل صفوی: کندوکاوی پیرامون سنت گمشده خطایی: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
    خط ۱۰: خط ۱۰:
    |زبان  
    |زبان  
    | زبان =فارسی
    | زبان =فارسی
    | کد کنگره =PL314
    | کد کنگره =PL 314
    | موضوع =شاه اسماعیل صفوی - اندیشه و آثار - نقد و تفسیر
    | موضوع =شاه اسماعیل صفوی - اندیشه و آثار - نقد و تفسیر
    |ناشر  
    |ناشر  
    خط ۵۰: خط ۵۰:
    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:مقالات(خرداد 1404) باقی زاده]]  
    [[رده:مقالات(خرداد 1404) باقی زاده]]  
    [[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
    [[رده:مقالات بازبینی شده2 خرداد 1404]]
    [[رده:فاقد اتوماسیون]]
    [[رده:فاقد اتوماسیون]]

    نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۰

    بازیابی تراث حکمی شاه اسماعیل صفوی: کندوکاوی پیرامون سنت گمشدۀ خطایی
    بازیابی تراث حکمی شاه اسماعیل صفوی: کندوکاوی پیرامون سنت گمشده خطایی
    پدیدآورانمیری، سیدجواد (نویسنده)

    شریعتی‌نیا، زینب (نویسنده)

    نقیبی، الهام (ویراستار)
    ناشرنقد فرهنگ
    مکان نشرتهران
    سال نشر1403
    چاپاول
    شابک978-622-8332-11-6
    موضوعشاه اسماعیل صفوی - اندیشه و آثار - نقد و تفسیر
    زبانفارسی
    کد کنگره
    PL 314

    بازیابی تراث حکمی شاه اسماعیل صفوی: کندوکاوی پیرامون سنت گمشدۀ خطایی تألیف سید جواد میری و زینب شریعتی‌نیا؛ این کتاب پژوهشی نوآورانه در بازخوانی و احیای جنبه‌های حکمی و عرفانی شخصیت شاه اسماعیل صفوی است که تاکنون در سایه‌ی تصویر سیاسی او مغفول مانده بود.

    ساختار

    کتاب در یازده فصل اصلی سازماندهی شده است که شامل بررسی ابعاد مختلف اندیشه‌ی حکمی شاه اسماعیل، تحلیل جامعه‌شناختی معرفت، نسبت زبان و دین در اندیشه‌ی او، و ارتباطش با سنت‌های عرفانی پیشین مانند سید حیدر آملی و شیخ صفی‌الدین اردبیلی می‌باشد.

    گزارش کتاب

    این اثر با رویکردی میان‌رشته‌ای به بازخوانی میراث فکری شاه اسماعیل صفوی می‌پردازد. نویسندگان با بررسی دیوان ترکی شاه اسماعیل (با تخلص خطایی) و منابع تاریخی، نشان می‌دهند که چگونه جنبه‌های حکمی و عرفانی این شخصیت تاریخی تحت تأثیر تصویر سیاسی او به حاشیه رانده شده است.

    یکی از نقاط قوت کتاب، تحلیل جامعه‌شناختیِ به حاشیه‌رفتنِ میراث حکمی شاه اسماعیل است. نویسندگان با بررسی پیش‌داوری‌های زبانی و طبقه‌بندی‌های معرفتی، نشان می‌دهند که چگونه زبان ترکیِ آثار او موجب غفلت از مضامین عمیق عرفانی آنها شده است.

    فصل‌های پایانی کتاب به تحلیل محتوایی اندیشه‌ی شاه اسماعیل در حوزه‌های حقیقت، محبت و سلوک عرفانی می‌پردازد و ارتباط آن را با سنت‌های فکری پیش از خود مانند آرای سید حیدر آملی بررسی می‌کند. این اثر منبعی ارزشمند برای محققان تاریخ صفویه، مطالعات عرفانی و جامعه‌شناسی معرفت محسوب می‌شود.[۱]

    پانويس

    منابع مقاله

    پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات

    وابسته‌ها