بازیابی تراث حکمی شاه اسماعیل صفوی: کندوکاوی پیرامون سنت گمشده خطایی: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURبازیابی تراث حکمی شاه اسماعیل صفویJ1.jpg | عنوان =بازیابی تراث حکمی شاه اسماعیل صفوی: کندوکاوی پیرامون سنت گمشدۀ خطایی | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = میری، سیدجواد (نویسنده) شریعتینیا، زینب (نویس...» ایجاد کرد) |
(بدون تفاوت)
|
نسخهٔ ۳۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۴۵
| بازیابی تراث حکمی شاه اسماعیل صفوی: کندوکاوی پیرامون سنت گمشدۀ خطایی | |
|---|---|
| پدیدآوران | میری، سیدجواد (نویسنده)
شریعتینیا، زینب (نویسنده) نقیبی، الهام (ویراستار) |
| ناشر | نقد فرهنگ |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1403 |
| چاپ | اول |
| شابک | 978-622-8332-11-6 |
| موضوع | شاه اسماعیل صفوی - اندیشه و آثار - نقد و تفسیر |
| زبان | فارسی |
| کد کنگره | PL314 |
بازیابی تراث حکمی شاه اسماعیل صفوی: کندوکاوی پیرامون سنت گمشدۀ خطایی تألیف سیدجواد میری و زینب شریعتینیا؛ این کتاب پژوهشی نوآورانه در بازخوانی و احیای جنبههای حکمی و عرفانی شخصیت شاه اسماعیل صفوی است که تاکنون در سایهی تصویر سیاسی او مغفول مانده بود.
ساختار
کتاب در یازده فصل اصلی سازماندهی شده است که شامل بررسی ابعاد مختلف اندیشهی حکمی شاه اسماعیل، تحلیل جامعهشناختی معرفت، نسبت زبان و دین در اندیشهی او، و ارتباطش با سنتهای عرفانی پیشین مانند سیدحیدر آملی و شیخ صفیالدین اردبیلی میباشد.
گزارش کتاب
این اثر با رویکردی میانرشتهای به بازخوانی میراث فکری شاه اسماعیل صفوی میپردازد. نویسندگان با بررسی دیوان ترکی شاه اسماعیل (با تخلص خطایی) و منابع تاریخی، نشان میدهند که چگونه جنبههای حکمی و عرفانی این شخصیت تاریخی تحت تأثیر تصویر سیاسی او به حاشیه رانده شده است.
یکی از نقاط قوت کتاب، تحلیل جامعهشناختیِ به حاشیهرفتنِ میراث حکمی شاه اسماعیل است. نویسندگان با بررسی پیشداوریهای زبانی و طبقهبندیهای معرفتی، نشان میدهند که چگونه زبان ترکیِ آثار او موجب غفلت از مضامین عمیق عرفانی آنها شده است.
فصلهای پایانی کتاب به تحلیل محتوایی اندیشهی شاه اسماعیل در حوزههای حقیقت، محبت و سلوک عرفانی میپردازد و ارتباط آن را با سنتهای فکری پیش از خود مانند آرای سیدحیدر آملی بررسی میکند. این اثر منبعی ارزشمند برای محققان تاریخ صفویه، مطالعات عرفانی و جامعهشناسی معرفت محسوب میشود.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات