پساساختار‌گرایی و خوانش گفتمان‌ها (بر بنیاد اندیشه‌های دریدا، فوکو و لیوتار): تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
     
    خط ۱۰: خط ۱۰:
    |زبان  
    |زبان  
    | زبان =فارسی
    | زبان =فارسی
    | کد کنگره =١٣٩۶١٠٢ALB ۵پ٩پ/
    | کد کنگره =LB ۱۰۲۸/پ۹پ۵ ۱۳۹۶
    | موضوع =آموزش و پرورش - تحقیق - فلسفه
    | موضوع =آموزش و پرورش - تحقیق - فلسفه
    |ناشر  
    |ناشر  
    خط ۵۶: خط ۵۶:


    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:آموزش و پرورش]]
    [[رده:آموزش و پرورش نظری و عملی]]
    [[رده:مقالات(خرداد 1404) باقی زاده]]  
    [[رده:مقالات(خرداد 1404) باقی زاده]]  
    [[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
    [[رده:مقالات بازبینی شده2 خرداد 1404]]
    [[رده:فاقد اتوماسیون]]
    [[رده:فاقد اتوماسیون]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۳۳

    پساساختارگرایی و خوانش گفتمان‌ها
    پساساختار‌گرایی و خوانش گفتمان‌ها (بر بنیاد اندیشه‌های دریدا، فوکو و لیوتار)
    پدیدآورانپیترز، مایکل ای. (نویسنده)

    بوربولس، نیکلاس سی. (نویسنده)

    برخورداری، رمضان (مترجم)
    عنوان‌های دیگربر بنیاد اندیشه‌های دریدا، فوکو و لیوتار
    ناشرگام نو
    مکان نشرتهران
    سال نشر1396
    چاپاول
    شابک978-964-7387-46-0
    موضوعآموزش و پرورش - تحقیق - فلسفه
    زبانفارسی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    LB ۱۰۲۸/پ۹پ۵ ۱۳۹۶

    پساساختارگرایی و خوانش گفتمان‌ها تألیف مایکل ای. پیترز و نیکلاس سی. بوربولس با ترجمه رمضان برخورداری؛ این کتاب به بررسی مبانی فلسفی پساساختارگرایی و کاربرد آن در پژوهش‌های تربیتی می‌پردازد و با تحلیل اندیشه‌های فیلسوفانی چون دریدا، فوکو و لیوتار، شیوه‌های جدید خوانش گفتمان‌ها را در حوزۀ تعلیم و تربیت معرفی می‌کند.

    ساختار

    این کتاب در چهار فصل اصلی به همراه پیشگفتار، سخن مترجم و واژه‌نامه سازماندهی شده است.

    گزارش کتاب

    پساساختارگرایی و خوانش گفتمان‌ها کتابی است که به بررسی عمیق اندیشه‌های پساساختارگرایی و تأثیر آن بر پژوهش‌های تربیتی می‌پردازد. این اثر با تحلیل آرای فیلسوفان برجسته‌ای مانند ژاک دریدا، میشل فوکو و ژان فرانسوا لیوتار، چارچوب نظری جدیدی برای خوانش گفتمان‌های تربیتی ارائه می‌دهد.

    فصل اول کتاب به تعریف و تمایز مفاهیم کلیدی مانند پساساختارگرایی، پست‌مدرنیسم و ساختارگرایی اختصاص دارد. نویسندگان در این فصل با بررسی تاریخی این جریان‌های فکری، شباهت‌ها و تفاوت‌های آنها را تحلیل می‌کنند. این بخش مبنای نظری لازم برای درک فصول بعدی کتاب را فراهم می‌آورد.

    فصل دوم به بررسی اهداف پژوهش تربیتی از منظر پساساختارگرایی می‌پردازد. در این بخش مفاهیمی مانند «علم» و «تحقیق» مورد بازاندیشی قرار گرفته و با تحلیل دیدگاه‌های فوکو درباره تاریخ علوم انسانی و نقد لیوتار از فناوری‌های سرمایه‌داری، چارچوب جدیدی برای پژوهش‌های تربیتی ترسیم می‌شود.

    فصل سوم کتاب به روش‌شناسی پژوهش‌های پساساختارگرا اختصاص دارد. در این بخش روش‌های تحلیلی مانند باستان‌شناسی و تبارشناسی فوکو، بنیان‌فکنی دریدا و رویکردهای فمینیستی کریستوا و ایریگاری به تفصیل بررسی شده‌اند. این فصل ابزارهای تحلیلی ارزشمندی را در اختیار پژوهشگران تربیتی قرار می‌دهد.

    فصل چهارم به بررسی تطبیقی سه نمونه از پژوهشگران تربیتی (هنری ژیرو، پاتی لاتر و استفن بال) می‌پردازد که از رویکرد پساساختارگرا در کارهای خود استفاده کرده‌اند. این بخش نشان می‌دهد که چگونه می‌توان نظریه‌های پیچیده فلسفی را در پژوهش‌های تربیتی به کار برد.

    کتاب با ارائه واژه‌نامه تخصصی انگلیسی-فارسی به پایان می‌رسد که برای درک بهتر مفاهیم پیچیده پساساختارگرایی بسیار مفید است. این اثر منبع ارزشمندی برای پژوهشگران و دانشجویان رشته‌های علوم تربیتی، فلسفه آموزش و پرورش و مطالعات فرهنگی محسوب می‌شود.[۱]

    پانويس

    منابع مقاله

    پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات

    وابسته‌ها