۱۶۱٬۰۹۷
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
| پدیدآوران = [[یوسی، حسن بن مسعود]] (نویسنده) | | پدیدآوران = [[یوسی، حسن بن مسعود]] (نویسنده) | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان =عربی | | زبان =عربی | ||
| کد کنگره =/ی9ز9 / 2522 PJA | | کد کنگره =/ی9ز9 / 2522 PJA | ||
| موضوع = | | موضوع = | ||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
شرق | شرق | ||
| مکان نشر =مغرب - دار البیضاء | | مکان نشر =مغرب - دار البیضاء | ||
| سال نشر = 1401ق. | | سال نشر = 1401ق. = 1981م. | ||
| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE51196AUTOMATIONCODE | | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE51196AUTOMATIONCODE | ||
| چاپ =چاپ | | چاپ =چاپ یکم | ||
| شابک = | | شابک = | ||
| تعداد جلد =3 | | تعداد جلد =3 | ||
| کتابخانۀ دیجیتال نور = | | کتابخانۀ دیجیتال نور =51196 | ||
| کتابخوان همراه نور = | | کتابخوان همراه نور = | ||
| کد پدیدآور =34086 | | کد پدیدآور =34086 | ||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
{{کاربردهای دیگر|الأمثال (ابهامزدایی)}} | |||
'''زهر الأكم في الأمثال و الحكم،''' اثر حسن | '''زهر الأكم في الأمثال و الحكم،''' اثر [[یوسی، حسن بن مسعود|حسن یوسی]]، کتابی است پیرامون حکمتها و ضربالمثلها در زبان عرب، که با تحقیق [[محمد حجی]] و [[محمد اخضر]]، به چاپ رسیده است. | ||
به دنبال پیشگامانی همچون اصمعی و... که در دوران عباسی اول، جنبش جمعآوری و تدوین | به دنبال پیشگامانی همچون اصمعی و... که در دوران عباسی اول، جنبش جمعآوری و تدوین امثله را پدید آوردند، لغویون در قرن دوم هجری، به تألیف اختصاصی امثال پرداختند که آثاری همچون کتاب «[[مجمع الأمثال|معجم الأمثال]]» [[میدانی، احمد بن محمد|ابوالفضل احمد بن محمد نیشابوری میدانی]] (متوفی 518ق/ 1124م)، از معروفترین آنها میباشد<ref>ر.ک: مقدمه محققان، ج1، ص5</ref>. | ||
شاید بتوان گفت که وجه تمایز یوسی در تألیف، ورود او به موضوعات نو و تازهای است که پیوندی با شروح و حواشیای که در میان نویسندگان عصر انحطاط رایج و حاکم بود، ندارد و نیز تلاش او برای بازگشت به منابع فرهنگ اسلامی در نخستین دورههای شکوفایی آن میباشد. وی با تلاشهای شخصی خود از آن سرچشمهها، زلال معرفت برگرفته و مایههایی از اندیشه و زحمات خویش را بر آن افزوده، بهطوریکه باعث غنای تراث اسلامی عربی گردیده و آن را تجدید نموده و محبوب دلها کرده است، که از جمله این تلاشهای ارزشمند، همین کتاب حاضر است<ref>ر.ک: همان</ref>. | شاید بتوان گفت که وجه تمایز یوسی در تألیف، ورود او به موضوعات نو و تازهای است که پیوندی با شروح و حواشیای که در میان نویسندگان عصر انحطاط رایج و حاکم بود، ندارد و نیز تلاش او برای بازگشت به منابع فرهنگ اسلامی در نخستین دورههای شکوفایی آن میباشد. وی با تلاشهای شخصی خود از آن سرچشمهها، زلال معرفت برگرفته و مایههایی از اندیشه و زحمات خویش را بر آن افزوده، بهطوریکه باعث غنای تراث اسلامی عربی گردیده و آن را تجدید نموده و محبوب دلها کرده است، که از جمله این تلاشهای ارزشمند، همین کتاب حاضر است<ref>ر.ک: همان</ref>. | ||
بنای مؤلف بر آن بود تا کتاب خود را در شصتوشش باب که به دو قسمت یا «سمط» تقسیم میشود، | بنای مؤلف بر آن بود تا کتاب خود را در شصتوشش باب که به دو قسمت یا «سمط» تقسیم میشود، تنظیم کند، اما متأسفانه اجل به وی مهلت نداد و فقط موفق به نگارش مقدمه، خاتمه و چهارده باب از سمط اول شد<ref>ر.ک: همان، ص5-6</ref>. | ||
بهمنظور آشنایی بیشتر با کتاب، به مقایسه پارهای از مطالب آن با برخی از مطالب کتاب | بهمنظور آشنایی بیشتر با کتاب، به مقایسه پارهای از مطالب آن با برخی از مطالب کتاب «[[مجمع الأمثال|معجم الأمثال]]» [[میدانی، احمد بن محمد|میدانی]]، پرداخته میشود: | ||
«أنا جذيلها المحكك و عذيقها المرجب»: هر دو مؤلف، این مثل را به حباب بن منذر خطیب انصاری در روز سقیقه نسبت دادهاند؛ با این تفاوت که یوسی، به تبیین چهارچوب تاریخی این مثل با بیان خلاصه ماجرای سقیفه و اختلاف میان مهاجرین و انصار، پرداخته است. وی برخلاف میدانی، به لفظ مثل اکتفا نکرده، بلکه کلام حباب را بهصورت کامل آورده است: «أنا جذيلها المحكك و عذيقها المرجب؛ منا أمير و منكم أمير»، تا وجه افتخار و ادعا روشن شود. | «أنا جذيلها المحكك و عذيقها المرجب»: هر دو مؤلف، این مثل را به حباب بن منذر خطیب انصاری در روز سقیقه نسبت دادهاند؛ با این تفاوت که یوسی، به تبیین چهارچوب تاریخی این مثل با بیان خلاصه ماجرای سقیفه و اختلاف میان مهاجرین و انصار، پرداخته است. وی برخلاف میدانی، به لفظ مثل اکتفا نکرده، بلکه کلام حباب را بهصورت کامل آورده است: «أنا جذيلها المحكك و عذيقها المرجب؛ منا أمير و منكم أمير»، تا وجه افتخار و ادعا روشن شود. | ||
| خط ۵۷: | خط ۵۷: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده: | [[رده:زبانشناسی، علم زبان]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:زبان و ادبیات عربی]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی شده تیر 01]] | |||
[[رده:مقالات بازبینی شده2 مرداد 1401]] | |||