۱۴۷٬۸۹۵
ویرایش
الشهادة الثالثة: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'علمالهدی، علی بن حسین' به 'سید مرتضی، علی بن حسین'
جز (جایگزینی متن - ' ' به ' ') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'علمالهدی، علی بن حسین' به 'سید مرتضی، علی بن حسین') |
||
| (۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
{{کاربردهای دیگر| شهادت (ابهامزدایی)}} | |||
'''الشهادة الثالثة''' تأليف [[سند، محمد|آیتالله محمد سند بحرانى]] است كه پيرامون شهادت سوم اذان و اقامه؛ يعنى شهادت به ولايت [[امام على(ع)|اميرالمؤمنين على(ع)]]، به زبان عربى و در سال 1426 ق، تأليف گرديده است. | '''الشهادة الثالثة''' تأليف [[سند، محمد|آیتالله محمد سند بحرانى]] است كه پيرامون شهادت سوم اذان و اقامه؛ يعنى شهادت به ولايت [[امام على(ع)|اميرالمؤمنين على(ع)]]، به زبان عربى و در سال 1426 ق، تأليف گرديده است. | ||
| خط ۴۲: | خط ۴۱: | ||
ايشان تأثير تقيه را در شهادت سوم بازگو كرده و اشارهاى اجمالى به مطالب كتاب نموده است. | ايشان تأثير تقيه را در شهادت سوم بازگو كرده و اشارهاى اجمالى به مطالب كتاب نموده است. | ||
مدخل آيهاى كه عدهاى بر دستور به اذان و شهادت حمل كردهاند آيه 32 تا 34 معارج مىباشد كه مىفرمايد: '''«و الذين هم لأماناتهم و عهدهم راعون و الذين هم بشهاداتهم قائمون و الذين هم على صلاتهم يحافظون»'''، آمدن لفظ شهادت در حالت جمع، مفيد مفهومى است كه در روايت [[ | مدخل آيهاى كه عدهاى بر دستور به اذان و شهادت حمل كردهاند آيه 32 تا 34 معارج مىباشد كه مىفرمايد:'''«و الذين هم لأماناتهم و عهدهم راعون و الذين هم بشهاداتهم قائمون و الذين هم على صلاتهم يحافظون»'''، آمدن لفظ شهادت در حالت جمع، مفيد مفهومى است كه در روايت [[ابن عباس، عبدالله بن عباس|ابن عباس]] بدان اشاره شده است. | ||
مفسرين نيز در مورد آيه، اقوال گوناگونى دارند كه مؤلف بدانها اشاره نموده است. | مفسرين نيز در مورد آيه، اقوال گوناگونى دارند كه مؤلف بدانها اشاره نموده است. | ||
| خط ۴۸: | خط ۴۷: | ||
در مورد امانت و تفسير آن نيز روايات متعددى وارد شده كه غالباً به ولايت على(ع) و ولايت ائمه عليهمالسلام تفسير شده است. | در مورد امانت و تفسير آن نيز روايات متعددى وارد شده كه غالباً به ولايت على(ع) و ولايت ائمه عليهمالسلام تفسير شده است. | ||
حقيقت اذان در قرآن، عنوان بعدى است كه دو آيه 33 فصلت و 58 مائده مربوط به آن باشند؛ آيه اول مىفرمايد: '''«و من أحسن قولا ممن دعا إلى الله و عمل صالحا و قال إننیمن المسلمين»'''. | حقيقت اذان در قرآن، عنوان بعدى است كه دو آيه 33 فصلت و 58 مائده مربوط به آن باشند؛ آيه اول مىفرمايد:'''«و من أحسن قولا ممن دعا إلى الله و عمل صالحا و قال إننیمن المسلمين»'''. | ||
آيه دوم نيز مىفرمايد: '''«و إذا ناديتم إلى الصلاة اتخذوها هزوا و لعبا ذلك بأنهم قوم لا يعقلون»'''. | آيه دوم نيز مىفرمايد:'''«و إذا ناديتم إلى الصلاة اتخذوها هزوا و لعبا ذلك بأنهم قوم لا يعقلون»'''. | ||
سيورى در كنز العرفان گفته: مفسران همگى اتفاق نظر دارند كه مراد از ندا در اينجا اذان مىباشد كما اينكه به اين آيه براى مشروعيت اذان نيز استناد شده است. | سيورى در كنز العرفان گفته: مفسران همگى اتفاق نظر دارند كه مراد از ندا در اينجا اذان مىباشد كما اينكه به اين آيه براى مشروعيت اذان نيز استناد شده است. | ||
| خط ۶۴: | خط ۶۳: | ||
أشهد أن عليا ولی الله، أشهد أن عليا أمير المؤمنين حقا و چند نوع قرائت و صيغه ديگر از آن جمله مىباشند. | أشهد أن عليا ولی الله، أشهد أن عليا أمير المؤمنين حقا و چند نوع قرائت و صيغه ديگر از آن جمله مىباشند. | ||
مؤلف در ضمن بيان سيره علما در مورد شهادت سوم، به فتاواى بزرگانى چون [[ | مؤلف در ضمن بيان سيره علما در مورد شهادت سوم، به فتاواى بزرگانى چون [[سید مرتضی، علی بن حسین|سيد مرتضى]]، [[طوسی، محمد بن حسن|شيخ طوسى]]، [[ابن براج، عبدالعزیز بن نحریر|ابن براج]] در مهذب و متقدمين و متأخرين اشاره كرده كه غالباً قائل به جواز آن مىباشند؛ بعضى ذكر اسم تمام ائمه را لازم دانستهاند و بعضى ديگر ذكر شهادت سوم را در تشهد و سلام نيز لازم شمردهاند. | ||
سيره در زمان رسول خدا(ص) و پس از وى هم براى تبيين موضوع و مشخص شدن حكم آمده است. | سيره در زمان رسول خدا(ص) و پس از وى هم براى تبيين موضوع و مشخص شدن حكم آمده است. | ||
| خط ۸۴: | خط ۸۳: | ||
جهت دوم در مقتضاى قاعده شرطيت ولايت و ايمان در صحت اعمال و عبادات، براى اثبات شرطيت شهادت ثالثه در اذان مىباشد. | جهت دوم در مقتضاى قاعده شرطيت ولايت و ايمان در صحت اعمال و عبادات، براى اثبات شرطيت شهادت ثالثه در اذان مىباشد. | ||
ايشان روايات طايفه اول را آورده و نظر بزرگانى چون صدوق، [[طوسی، محمد بن حسن|شيخ طوسى]]، [[ | ايشان روايات طايفه اول را آورده و نظر بزرگانى چون صدوق، [[طوسی، محمد بن حسن|شيخ طوسى]]، [[سید مرتضی، علی بن حسین|سيد مرتضى]]، [[ابن براج، عبدالعزیز بن نحریر|ابن براج]]، محقق، علامه، [[مجلسی، محمدتقی|مجلسى اول]]، [[علامه مجلسى]]، صاحب حدائق، [[صاحب جواهر، محمدحسن|صاحب جواهر]]، [[حر عاملی، محمد بن حسن|شيخ حر عاملى]]، صاحب قوانين، نراقى، حكيم، خويى، [[امام خمينى(ره)|امام خمينى]](رحمهالله) و ديگران را درباره آنها ذكر نموده است. | ||
طايفه چهارم، رواياتى هستند كه شهادت ثالثه را جزو اذان دانستهاند. | طايفه چهارم، رواياتى هستند كه شهادت ثالثه را جزو اذان دانستهاند. | ||
| خط ۱۳۰: | خط ۱۲۹: | ||
خاتمه كتاب، در پى بيان آثار و بركات شهادت سوم مىباشد كه با استفاده از رواياتى از اربعمائه يا [[امالی شيخ صدوق|امالى صدوق]]، حاصل گرديده است. ايشان با ذكر فايدهاى در اين زمينه، كتاب را به پایان برده است. | خاتمه كتاب، در پى بيان آثار و بركات شهادت سوم مىباشد كه با استفاده از رواياتى از اربعمائه يا [[امالی شيخ صدوق|امالى صدوق]]، حاصل گرديده است. ايشان با ذكر فايدهاى در اين زمينه، كتاب را به پایان برده است. | ||
==وابستهها== | |||
{{وابستهها}} | |||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||