۱۵۳٬۱۲۹
ویرایش
جز
جایگزینی متن - ' ]]' به ']]'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' ]]' به ']]') |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
| پدیدآوران = | | پدیدآوران = | ||
[[مفضل بن عمر]] (نويسنده) | [[مفضل بن عمر]] (نويسنده) | ||
[[حریری، ابوموسی ]] (محقق) | [[حریری، ابوموسی]] (محقق) | ||
[[طرطوسی، موسی]] ( محقق) | [[طرطوسی، موسی]] (محقق) | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = عربی | | زبان = عربی | ||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
نوشته [[مفضل بن عمر|مفضّل بن عمرو جعفی]] است و با نام «الرسالة المفضّلية و الاتكال علی باري البريّة» نیز شناخته میشود. این کتاب از مهمترین منابع برای باورهای علویّون و مرجعی برای شرح معنای «وجود خداوند» بشمار میآید که در گفتگوی مفضّل با [[امام جعفر صادق علیهالسلام|امام صادق(ع)]] مطرح شده است<ref>ر.ک: متن کتاب، ص9</ref>. | نوشته [[مفضل بن عمر|مفضّل بن عمرو جعفی]] است و با نام «الرسالة المفضّلية و الاتكال علی باري البريّة» نیز شناخته میشود. این کتاب از مهمترین منابع برای باورهای علویّون و مرجعی برای شرح معنای «وجود خداوند» بشمار میآید که در گفتگوی مفضّل با [[امام جعفر صادق علیهالسلام|امام صادق(ع)]] مطرح شده است<ref>ر.ک: متن کتاب، ص9</ref>. | ||
برخی درباره انتساب کتاب میگویند که علویان سوریه آن را به امام(ع ) نسبت دادهاند و ازآنجاکه این رساله اعتقادات ویژة آنان را در بر دارد و افکار باطنیگری نُصَیریان بهروشنی در آن دیده میشود، نسبت دادنش به [[امام جعفر صادق علیهالسلام|امام صادق(ع )]] درست نیست<ref>ر.ک: ضیایی، علیاکبر، ص154</ref>. | برخی درباره انتساب کتاب میگویند که علویان سوریه آن را به امام(ع) نسبت دادهاند و ازآنجاکه این رساله اعتقادات ویژة آنان را در بر دارد و افکار باطنیگری نُصَیریان بهروشنی در آن دیده میشود، نسبت دادنش به [[امام جعفر صادق علیهالسلام|امام صادق(ع)]] درست نیست<ref>ر.ک: ضیایی، علیاکبر، ص154</ref>. | ||
==الحُجب و النور== | ==الحُجب و النور== | ||
| خط ۴۸: | خط ۴۸: | ||
برخی از پژوهشگران، «صراط» را به دلیل اینکه در میان آثار غالیان درج شده است، از مفضل نمیدانند، بلکه آن را از نوشتهجات فرقه نُصَیریه برشمردهاند. در زمان [[محمد بن نصیر نُمَیری]] (پیشوای فرقه نُصَیریه)، آثار نصیریه تدوین یافت. کتاب الصراط نیز در میان آثار این فرقه یافته شده است و هرچند به مفضّل منتسب است، به زمان غیبت صغری تعلق دارد؛ بهویژه آنکه این کتاب در کنار سه رساله دیگر از این فرقه در یگانه نسخهای که در کتابخانه ملی پاریس است، آورده شده است. | برخی از پژوهشگران، «صراط» را به دلیل اینکه در میان آثار غالیان درج شده است، از مفضل نمیدانند، بلکه آن را از نوشتهجات فرقه نُصَیریه برشمردهاند. در زمان [[محمد بن نصیر نُمَیری]] (پیشوای فرقه نُصَیریه)، آثار نصیریه تدوین یافت. کتاب الصراط نیز در میان آثار این فرقه یافته شده است و هرچند به مفضّل منتسب است، به زمان غیبت صغری تعلق دارد؛ بهویژه آنکه این کتاب در کنار سه رساله دیگر از این فرقه در یگانه نسخهای که در کتابخانه ملی پاریس است، آورده شده است. | ||
نکته دیگری که تألیف کتاب را به دوره غیبت صغری میرساند، اشارههایی است که به درگیری میان نصیریه و اسحاقیه شده است<ref>ر.ک: رحمتی، | نکته دیگری که تألیف کتاب را به دوره غیبت صغری میرساند، اشارههایی است که به درگیری میان نصیریه و اسحاقیه شده است<ref>ر.ک: رحمتی، محمدکاظم، ص30</ref>. | ||
==التوحيد== | ==التوحيد== | ||
| خط ۶۱: | خط ۶۱: | ||
==الهفْت الشريف== | ==الهفْت الشريف== | ||
کتاب الهفت | کتاب الهفت الشريف، نیز از کتب دیگر منسوب به مفضل است که به روش «گفتگو» میان او و [[امام جعفر صادق علیهالسلام|امام صادق(ع)]] در ٦٧ باب تدوین شده و بهخاطر ابواب نخستین آن، به نامهای «الهفت و الأظلّة» و «الهفت و الأشباح» نیز معروف است. فرقه نُصَیریه این اثر را بزرگ میشمارند. | ||
الهفت مجموعهای از زُبده احادیثی است که باورهای باطنیان را نشان میدهد. اسماعیلیان این کتاب را به یاران علویاشان نسبت میدهند و از سوی دیگر، برخی از علویان از این کتاب تبرّی جستهاند. برخی نیز اصل کتاب را حدیثی کُهن به نام «هَفتیه» میدانند که در میان آثار یهودیان یافت میشود؛ بهویژه آنکه، در خبری منسوب به امام باقر(ع) آمده است که ایشان از این اثر به «الهَفتية» نام بردهاند و آن را تصدیق نموده و «حق» دانستهاند<ref>ر.ک: همان، ص288</ref>. | الهفت مجموعهای از زُبده احادیثی است که باورهای باطنیان را نشان میدهد. اسماعیلیان این کتاب را به یاران علویاشان نسبت میدهند و از سوی دیگر، برخی از علویان از این کتاب تبرّی جستهاند. برخی نیز اصل کتاب را حدیثی کُهن به نام «هَفتیه» میدانند که در میان آثار یهودیان یافت میشود؛ بهویژه آنکه، در خبری منسوب به امام باقر(ع) آمده است که ایشان از این اثر به «الهَفتية» نام بردهاند و آن را تصدیق نموده و «حق» دانستهاند<ref>ر.ک: همان، ص288</ref>. | ||