المهذب في علم أصول الفقه المقارن: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۲۷: خط ۲۷:
| پیش از =
| پیش از =
}}
}}
{{کاربردهای دیگر| اصول فقه مقارن (ابهام زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر| المهذب (ابهام‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر| أصول الفقه (ابهام‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر| اصول فقه مقارن (ابهام‌زدایی)}}
'''المهذب في علم أصول الفقه المقارن'''، عنوان اثری است از [[نمله، عبدالکريم|عبدالکریم نمله]] با موضوع علم اصول فقه. این اثر 5 جلدی به زبان عربی نوشته شده است. نام کامل کتاب، «المهذب في علم أصول الفقه المقارن - تحرير لمسائله ودراستها دراسة نظرية تطبيقية» است که نویسنده این نام را برای آن برگزیده است. [[نمله، عبدالکريم|عبدالکریم نمله]] در این اثر، مسائل اصول فقه را تهذیب و تصفیه و به زبان امروزین بیان کرده است.
'''المهذب في علم أصول الفقه المقارن'''، عنوان اثری است از [[نمله، عبدالکريم|عبدالکریم نمله]] با موضوع علم اصول فقه. این اثر 5 جلدی به زبان عربی نوشته شده است. نام کامل کتاب، «المهذب في علم أصول الفقه المقارن - تحرير لمسائله ودراستها دراسة نظرية تطبيقية» است که نویسنده این نام را برای آن برگزیده است. [[نمله، عبدالکريم|عبدالکریم نمله]] در این اثر، مسائل اصول فقه را تهذیب و تصفیه و به زبان امروزین بیان کرده است.


خط ۳۴: خط ۳۶:


==گزارش محتوا==
==گزارش محتوا==
نویسنده در مقدمه کتاب پس از حمد و ثنای الهی و درود بر پیامبر اکرم(ص) و صحابه ایشان، از ایمان صحبت می‌کند و علم، را به دو بخش «علم توحید» و «علم فقه» تقسیم می‌نماید. علم توحید همان علمی است که در آن به آنچه در کتاب و سنت آمده تمسک می‌شود و از هواهای نفسانی و بدعت‌ها در آن دوری می‌گردد؛ که به نظر نویسنده، صحابه و تابعان ایشان و سلف صالح، بر این علم بوده‌اند و اما علم فقه، خیر کثیر و حکمتی است که خداوند در قرآن کریم از آن با آیه '''من يؤتی الحكمة فقد أوتي خيرا كثيرا''' یاد کرده است؛ چراکه در روایتی از ابن عباس داریم که «الحكمة معرفة الأحكام من الحلال والحرام». ازاین‌روست که در روایات هم داریم که هرکه را که خدا خیر برایش بخواهد، او را در دین، فقیه می‌گرداند و روایات دیگری از این دست...
نویسنده در مقدمه کتاب پس از حمد و ثنای الهی و درود بر پیامبر اکرم(ص) و صحابه ایشان، از ایمان صحبت می‌کند و علم، را به دو بخش «علم توحید» و «علم فقه» تقسیم می‌نماید. علم توحید همان علمی است که در آن به آنچه در کتاب و سنت آمده تمسک می‌شود و از هواهای نفسانی و بدعت‌ها در آن دوری می‌گردد؛ که به نظر نویسنده، صحابه و تابعان ایشان و سلف صالح، بر این علم بوده‌اند و اما علم فقه، خیر کثیر و حکمتی است که خداوند در قرآن کریم از آن با آیه'''من يؤتی الحكمة فقد أوتي خيرا كثيرا''' یاد کرده است؛ چراکه در روایتی از ابن عباس داریم که «الحكمة معرفة الأحكام من الحلال والحرام». ازاین‌روست که در روایات هم داریم که هرکه را که خدا خیر برایش بخواهد، او را در دین، فقیه می‌گرداند و روایات دیگری از این دست...


به‌خاطر همین هم بوده که صحابه در طلب علم و این درجه عالی و منزلت کبری، بسیار حریص بوده‌اند<ref>ر.ک: مقدمه، ج1، صفحات جیم و دال</ref>.
به‌خاطر همین هم بوده که صحابه در طلب علم و این درجه عالی و منزلت کبری، بسیار حریص بوده‌اند<ref>ر.ک: مقدمه، ج1، صفحات جیم و دال</ref>.