فجر الأسرار من سيرة أهل‌البيت الأطهار: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان =‏فجر الأسرار من سيرة أهل البيت الأطهار

| زبان =عربي  

| موضوع = ائمه اثناعشر - سرگذشت نامه

چهارده معصوم - سرگذشت نامه

| کتابخانۀ دیجیتال نور =

'''فجر الأسرار من سيرة أهل‌البيت الأطهار'''، تألیف محمد محمد خلیفه (معاصر)، اثری ده جلدی است که محبت طریقت عزمیه نسبت به اهل بیت عصمت و طهارت را با بررسی اخبار و روایات مطرح کرده است.  

در بخشی از مقدمه چنین می‌خوانیم: صاحب دین، الله است که رسل و انبیا را برای تبلیغ دینش نزد مردم فرستاد و پس از آنها نیز ائمه(ع) و علما به تبلیغ دین پرداختند. همه ایشان اگرچه در هیئت بشری مثل ما هستند، اما خصائص و ویژگی‌های ایشان متفاوت است. خداوند ذریه رسول‌الله محمد(ص) و اهل‌بیتش(ع) را شرافت داده است؛ آن‌گونه که در سوره احزاب می‌فرماید: '''إنما يريد الله ليذهب عنكم الرجس أهل‌البيت و يطهركم تطهيرا'''<ref>ر.ک: مقدمه، ص15-12</ref>‏.  

داستان سقیفه بنی‌ساعده از جمله مطالبی است که در جلد سوم کتاب به آن پرداخته شده است. داستان با این عبارت آغاز شده است «سقیفه بنی‌ساعده نامی که فراموش نمی‌شود». در این مکان گروهی از مهاجرین و انصار به محض اعلام خبر وفات رسول‌الله اجتماع کردند. در این مکان حوادث زیادی اتفاق افتاد که به خلافت ابوبکر بر مسلمین انجامید... و به همین جهت امام علی(ع) همین‌که خبر سقیفه به گوشش رسید، فرمود: «به درخت احتجاج کردند و میوه آن را ضایع نمودند»<ref>ر.ک: همان، ج3، ص269 و 273</ref>.  

برخی از جلدهای کتاب از جمله جلد هشتم به‌طور کامل به فضائل امام حسین و زیارت و طی طریق به‌سوی کربلا اختصاص یافته است. در ذکر فضیلت زیارت امام حسین(ع) از معاویة بن وهب بجلی کوفی نقل شده که بر امام صادق(ع) وارد شدم و آن حضرت در مصلایش به نماز مشغول بود. پس نشستم تا نمازش را به پایان رساند. پس از نماز در مناجات با پروردگارش فرمود: خدایا! ای کسی که ما را به کرامت مخصوص و به شفاعت وعده فرمودی... من و برادرانم زائران قبر پدرم حسین بن علی(ع) را ببخشای؛ کسانی که اموال و جان‌ها و بدن‌های خویش را به جهت اشتیاق به محبت ما انفاق می‌کنند...<ref>ر.ک: همان، ج7، ص318</ref>.  

ذکر حکمت‌ها و نصایح بزرگان دین از ویژگی‌های کتاب است. در فصل دوم از جلد دهم کتاب با عنوان «لباب الحكمة» حکمت‌های ارزشمندی ذکر شده است. از جمله در حکمتی به وصیت امام صادق نسبت به امام کاظم(ع) اشاره شده است. در بخشی از این وصیت گهربار می‌خوانیم: «ای فرزند کسی که قناعت کند، غنی می‌شود. کسی که به مال دیگری چشم داشته باشد، فقیر می‌میرد. کسی که به آنچه خداوند قسمت او کرده راضی نباشد، خداوند را در قضایش متهم کرده است...<ref>ر.ک: همان، ج10، ص189</ref>.

<references/>

[[رده:مقالات بارگذاری شده 01 قربانی]]