۱۴۸٬۰۰۱
ویرایش
جز
جایگزینی متن - 'رازی (ابهام زدایی)' به 'رازی (ابهامزدایی)'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'رازی (ابهام زدایی)' به 'رازی (ابهامزدایی)') |
|||
| (۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۳۸: | خط ۳۸: | ||
|} | |} | ||
</div> | </div> | ||
{{کاربردهای دیگر|شیرازی (ابهامزدایی)}} | |||
'''محمدکاظم شیرازى''' (۱۳۶۷-۱۲۹۲ ق)، فقیه، اصولی، از مراجع تقلید، از شاگردان خاص [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزای بزرگ]] و [[شیرازی، محمدتقی بن محبعلی|میرزا محمدتقی شیرازی]] | '''محمدکاظم شیرازى''' (۱۳۶۷-۱۲۹۲ ق)، فقیه، اصولی، از مراجع تقلید، از شاگردان خاص [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزای بزرگ]] و [[شیرازی، محمدتقی بن محبعلی|میرزا محمدتقی شیرازی]] | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||
در سال 1292/1290ق، در شیراز زاده شد. | در سال 1292/1290ق، در شیراز زاده شد.<ref>مشار، خانبابا، مؤلفین کتب چاپى، ج5 ص24</ref> پدرش، حاج حیدر، از تجار شیراز بود و به تقوا و پرهیزگارى شهرت داشت. | ||
== تحصیلات == | == تحصیلات == | ||
| خط ۵۱: | خط ۵۳: | ||
در سال 1306ق، پس از دو سال اقامت در شیراز، رهسپار کربلا شد و در حدود چهار سال، شرح لمعه، قوانین، فصول و ریاض را به پایان رسانید، سپس در حدود سال 1310ق به سامرا رفت و مورد توجه فراوان [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزاى شیرازى]] قرار گرفت. | در سال 1306ق، پس از دو سال اقامت در شیراز، رهسپار کربلا شد و در حدود چهار سال، شرح لمعه، قوانین، فصول و ریاض را به پایان رسانید، سپس در حدود سال 1310ق به سامرا رفت و مورد توجه فراوان [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزاى شیرازى]] قرار گرفت. | ||
میرزا سفارش او را به حضرات آیات: [[فشارکی اصفهانی، محمد بن امیرقاسم|سید محمد فشارکى]] و [[شیرازی، محمدتقی بن محبعلی|میرزا محمدتقى شیرازى]] نمود. او در آن زمان، مورد نظر و محبت پدرانه [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزاى شیرازى]] بود و در خانه او به سر مىبرد و همواره حاضر به خدمت بود. | میرزا سفارش او را به حضرات آیات: [[فشارکی اصفهانی، سید محمد بن امیرقاسم|سید محمد فشارکى]] و [[شیرازی، محمدتقی بن محبعلی|میرزا محمدتقى شیرازى]] نمود. او در آن زمان، مورد نظر و محبت پدرانه [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزاى شیرازى]] بود و در خانه او به سر مىبرد و همواره حاضر به خدمت بود. | ||
وى نخست، [[فرائد الاصول (طبع انتشارات اسلامی)|رسائل]] و [[كتاب المكاسب|مکاسب]] را نزد علامه حسنعلى تهرانى به پایان برد و سپس در درسهاى مرحوم [[شیرازی، محمدتقی بن محبعلی|میرزا محمدتقى شیرازى]] و [[فشارکی اصفهانی، محمد بن امیرقاسم|سید محمد فشارکى]] شرکت نمود. چندى هم در درس مجدد شیرازى حضور پیدا کرد. | وى نخست، [[فرائد الاصول (طبع انتشارات اسلامی)|رسائل]] و [[كتاب المكاسب|مکاسب]] را نزد علامه حسنعلى تهرانى به پایان برد و سپس در درسهاى مرحوم [[شیرازی، محمدتقی بن محبعلی|میرزا محمدتقى شیرازى]] و [[فشارکی اصفهانی، سید محمد بن امیرقاسم|سید محمد فشارکى]] شرکت نمود. چندى هم در درس مجدد شیرازى حضور پیدا کرد. | ||
با مهاجرت مرحوم آیتالله طباطبایى فشارکى به نجف اشرف، منحصراً به درس [[شیرازی، محمدتقی بن محبعلی|میرزا محمدتقى شیرازى]] حاضر شد و تا روز وفاتش، ملازم بحث او بود و در این مدت طولانى- حدود 28 سال از 1310 تا 1338ق از او جدا نشد. | با مهاجرت مرحوم آیتالله طباطبایى فشارکى به نجف اشرف، منحصراً به درس [[شیرازی، محمدتقی بن محبعلی|میرزا محمدتقى شیرازى]] حاضر شد و تا روز وفاتش، ملازم بحث او بود و در این مدت طولانى- حدود 28 سال از 1310 تا 1338ق از او جدا نشد. | ||
| خط ۶۱: | خط ۶۳: | ||
ایشان در 1338ق، رهسپار نجف شد و به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت. او در این مدت و تا هنگام وفاتش، یکسره به تدریس و تألیف پرداخت. در حوزه نجف شهرتى فراوان کسب کرد، چشمها به او دوخته شد و مورد توجه فراوان آیتالله [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانى]] قرار گرفت. او در تدریس، بسیار خوش بیان و زیبا کلام بود. | ایشان در 1338ق، رهسپار نجف شد و به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت. او در این مدت و تا هنگام وفاتش، یکسره به تدریس و تألیف پرداخت. در حوزه نجف شهرتى فراوان کسب کرد، چشمها به او دوخته شد و مورد توجه فراوان آیتالله [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانى]] قرار گرفت. او در تدریس، بسیار خوش بیان و زیبا کلام بود. | ||
شیخ [[بهاءالدين محلاتى شيرازى|بهاءالدین محلاتى شیرازى]]، [[دستغیب، سید عبدالحسین|سید عبدالحسین دستغیب]] شیرازى، [[حسینی فیروزآبادی، سید مرتضی|سید مرتضى فیروزآبادى]]، [[سيد سجاد علوى گرگانى|سید سجاد علوى گرگانى]]، [[حسینی شیرازی، سید محمد|سید محمد حسینى شیرازى]]، [[فضلالله، محمدحسین|سید محمدحسین فضلالله عاملى]]، [[جعفری تبریزی، محمدتقی|علامه محمدتقى جعفرى]] و [[بهجت، محمدتقی|محمدتقى بهجت]] از جمله شاگردانى ایشان بودهاند. | شیخ [[بهاءالدين محلاتى شيرازى|بهاءالدین محلاتى شیرازى]]، [[دستغیب، سید عبدالحسین|سید عبدالحسین دستغیب]] شیرازى، [[حسینی فیروزآبادی، سید مرتضی|سید مرتضى فیروزآبادى]]، [[سيد سجاد علوى گرگانى|سید سجاد علوى گرگانى]]، [[حسینی شیرازی، سید محمد|سید محمد حسینى شیرازى]]، [[فضلالله، سید محمدحسین|سید محمدحسین فضلالله عاملى]]، [[جعفری تبریزی، محمدتقی|علامه محمدتقى جعفرى]] و [[بهجت، محمدتقی|محمدتقى بهجت]] از جمله شاگردانى ایشان بودهاند. | ||
ایشان از محدث بزرگ شیعه [[نوری، حسین بن محمدتقی|میرزا حسین نورى]]، صاحب [[مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل|مستدرک الوسائل]]، اجازه حدیث داشت و خود از اقطاب روایت و مشایخ اجازه بود و بسیارى از فقها و دانشمندان از او اجازه روایت اخذ کردند، که آیتالله [[مرعشی، سید شهابالدین|سید شهابالدین نجفى مرعشى]]، خانم [[امین، نصرتبیگم|نصرت بیگم امین اصفهانى]]، عبداللطیف سمامى حایرى تنکابنى، [[صدرالدین محلاتى شیرازى]] و [[حسینی همدانی، سید محمد|سید محمدحسینى همدانى]] معروف به آقا نجفى از آن جملهاند. | ایشان از محدث بزرگ شیعه [[نوری، حسین بن محمدتقی|میرزا حسین نورى]]، صاحب [[مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل|مستدرک الوسائل]]، اجازه حدیث داشت و خود از اقطاب روایت و مشایخ اجازه بود و بسیارى از فقها و دانشمندان از او اجازه روایت اخذ کردند، که آیتالله [[مرعشی، سید شهابالدین|سید شهابالدین نجفى مرعشى]]، خانم [[امین، سیده نصرتبیگم|نصرت بیگم امین اصفهانى]]، عبداللطیف سمامى حایرى تنکابنى، [[صدرالدین محلاتى شیرازى]] و [[حسینی همدانی، سید محمد|سید محمدحسینى همدانى]] معروف به آقا نجفى از آن جملهاند. | ||
== وفات == | == وفات == | ||
| خط ۸۰: | خط ۸۲: | ||
#مسائل فقهیة. | #مسائل فقهیة. | ||
==پانویس == | |||
<references /> | |||
==منابع مقاله== | |||
ر.ک. مشار، خانبابا، مؤلفین کتب چاپی، 1343ش | |||
==وابستهها== | ==وابستهها== | ||
| خط ۸۹: | خط ۹۶: | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||