ابوحیان توحیدی، علی بن محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

|}

</div>

'''على بن محمد بن عباس ابوحيان توحيدى''' (310-414ق)، اديب و فيلسوف قرن چهارم هجرى است كه بر اساس قرائنى كه از نوشته‌هاى وى به دست مى‌آيد، متولد دهه دوم سده چهارم و ترجيحاً 310ق بوده است. زادگاه او را شيراز، نيشابور و يا واسط ياد كرده‌اند. وى در خانوده‌اى تنگدست و گمنام به دنيا آمد و خيلى زود پدر و مادر خود را از دست داد و با سرپرستى عمویش كه با او بدرفتارى مى‌كرد، بزرگ شد.

شايد بتوان او را به معنى واقعى كلمه، اديب نام داد؛ اديبى كه از هر فنون بهره‌اى يافته است. وى را در نحو و لغت ستوده‌اند. او فلسفه، كلام و منطق را به خوبى مى‌دانسته و بر فقه و اصول تصوف نيز آگاهى داشته است. وى در میان شيوه‌هاى مرسوم نگارش، شيوه پيشواى خود [[جاحظ، عمرو بن بحر|جاحظ]] را كه سخت شيفته او بود، دنبال مى‌كرده است.

==وفات==

# الهوامل و الشوامل؛

# الحج العقلى اذا ضاق الفضاء عن الحج الشرعى؛

# رسالة في التشویق الى الحياة الدائمة و البقاء السرمد.

[[أخلاق الوزیرین]]  

[[رده:زندگی‌نامه]]