فتح الرحمن فی تفسیر القرآن (مقدسی حنبلی): تفاوت میان نسخه‌ها

| موضوع =

|ناشر  

دار النوادر  

| پیش از =

}}

   

'''فتح الرحمن فی تفسیر القرآن''' اثر [[ابوالیمن علیمی، عبدالرحمن بن محمد|قاضی مجیرالدین بن محمد علیمی مقدسی حنبلی]] (860- 927ق)، تفسیر قرآن کریم است که با تحقیق [[طالب، نورالدین|نورالدین طالب]]، به چاپ رسیده است.

از جمله اموری که باعث اهمیت کتاب شده، آن است که نویسنده در آن، با دقت به ذکر عقاید اهل سنت و جماعت، به صورت مختصر و مفید پرداخته و فقه ائمه چهارگانه اهل سنت را به دور از هرگونه تعصب و تقلید، روایت نموده و در موارد اختلافی، بر اقوال صحیح و راجح مفسرین، اعتماد کرده است<ref>مقدمه محقق، ص7</ref>.

برخی از مهمترین ویژگی‌های کتاب، عبارتند از:

# التزام به ذکر مکی یا مدنی بودن سوره‌ها و اشاره به عدد آیات، کلمات و حروف هر سوره، در ابتدای آن؛

# ذکر اسباب نزول آیات؛

# اشاره به امثله معروف میان مردم که موافق با معنی آیات تفسیر شده می‌باشد؛

# تعریف و شرح حال اعلام مذکور در قرآن؛

[[رده:مقالات خرداد 01 مکرمی]]

[[رده:مقالات بارگذاری شده تیرماه 01 قربانی]]

[[رده:مقالات بازبینی شده2 مرداد 1401]]