ترتیب السلوك: تفاوت میان نسخه‌ها

| پدیدآوران =  

[[ابن عطاء ‎الله اسکندری، احمد بن محمد]] (نويسنده)

|زبان

| زبان = عربی

| موضوع =آداب طریقت - متون قدیمی تا قرن 14 - اخلاق اسلامی - متون قدیمی تا قرن 14 - اخلاق عرفانی - متون قدیمی تا قرن 14 - تصوف - متون قدیمی تا قرن 14

|ناشر  

| پیش از =  

}}

محقق، رساله ترتيب السلوك را با توجه به سیاق دیگر نوشته‌های مؤلف، تألیف وی نمی‌داند، بلکه آن ‌را منسوب به وی می‌خواند<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص7 و 8 و 15</ref>.

این رساله که توسط نویسنده یاد‌شده نگاشته شده، به زبان عربی و در زمینه دستورات اخلاقی است.

این رساله را که حاوی دستورالعمل‌های اخلاقی است، مؤلف از قاهره برای دوستانش در اسکندریه فرستاده ‌است<ref>ر.ک: متن کتاب، ص45</ref>.

قسمتی از متن رساله:

بدانید که خداوند متعال، انوار ملکوتش را در طاعات به ودیعه گذارده ‌است؛ پس هرکس که گونه‌ای از طاعات از او فوت شود و یا چیزی او را از موافقت طاعات بازدارد، به همان مقدار، فاقد نور الهی می‌شود؛ پس چیزی از طاعات را ترک نکنید<ref>ر.ک: همان، ص47</ref>.

در قسمت دیگری آمده ‌است:

اذن دخول به ملکوت خدا داده‌ نمی‌شود، مگر برای کسی که خود را از آفات بشری پاکیزه گرداند و قیام کند برای وفای به پاکیزگی از آفات بشری با عبودیت و تخلق به اخلاق ‌الله و بی‌نیازی از غیر خدا و تخلق به بندگی خدا با امتثال اوامر الهی و تسلیم ‌شدن به احکام الهی<ref>ر.ک: همان، ص47</ref>.

==بيان فضل خيار الناس و الكشف عن مكر الوسواس==

محقق، درباره این کتاب می‌گوید:

در قسمتی از رساله آمده ‌است:

پس بدان که پایین‌ترین درجه اخلاص، آن است که عبادت کنی درحالی‌که عبادتت، سالم از همه خواطر باشد تا اینکه در قلبت، زمان اشتغال به عبادت، چیزی غیر معبودت نباشد و از او، همه ملک و ملکوت، منتفی باشد. پس حق تعالی در بعضی از سخنانش می‌فرماید: من بی‌نیازترین شرکا، از شرکت هستم؛ پس اگر کسی عملی را انجام دهد و غیر مرا در آن، شریک سازد، آن‌ را قبول نمی‌کنم<ref>ر.ک: متن کتاب، ص91</ref>.

[[رده:کتاب‌شناسی]]

[[رده:اسلام، عرفان، غیره]]

[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1401 توسط سید مصطفی حسینی]]

[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1401 توسط محسن عزیزی]]