کتاب آداب المعلمین: تفاوت میان نسخه‌ها

| پیش از =

}}

'''کتاب آداب المعلمین'''، اثر [[ابن سحنون، محمد بن عبدالسلام|محمد بن سحنون]]، با تحقیق و تصحیح [[عبدالمولي، محمود|محمود عبدالمولی]]، کتابی است پیرامون تعلیم و تربیت اسلامی کودکان که به زبان عربی و در قرن سوم هجری، نوشته شده است.

ب)- نمازهای یومیه و ارکان و واجبات و آداب و شرایط آن را اعم از تکبیر، قرائت، رکوع، سجود، تشهد و... آموزش دهد و در هفت سالگی به اجرای آنها امر کند و همچنین مسئولیت معلم ایجاب می‌کند دانش آموزانی را که ده ساله شده و هنوز نمازخوان نشده‌اند، تأدیب نماید<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/717/152 همان]</ref>

در پایان می‌توان چنین گفت که از بررسی کتاب و آرای تربیتی نویسنده آن، به این نتیجه می‌رسیم که در قرن سوم هجری، تعلیم و تربیت در جامعه اسلامی به شیوه فقهی وجود داشته است و اصول و روش‌های تعلیم و تربیت را از فقه به دست می‌آورده‌اند و برنامه ریزی آموزشی و تعیین مواد درسی ضروری و اختیاری برای تحصیل کودکان با اهداف سوادآموزی، یادگیری قرآن و آموختن آداب و سنن دینی انجام می‌شده است. تعلیم و تربیت، وظیفه اولیا و معلمان بوده و اقتصاد و قراردادهای شخصی، نقش مؤثری داشته و دولت در این زمینه سرمایه گذاری نمی‌کرده است.