سلامنامه: تفاوت میان نسخه‌ها

۳۰۱ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱ اوت ۲۰۲۴
جز
جایگزینی متن - 'فارسي' به 'فارسی'
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'فارسي' به 'فارسی')
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۹: خط ۹:
| زبان =
| زبان =
| کد کنگره =‏PIR۸۰۷۶/الف۹۷،س۸
| کد کنگره =‏PIR۸۰۷۶/الف۹۷،س۸
| موضوع =نثر فارسي ‏-‏ قرن 14=مناجات
| موضوع =نثر فارسی ‏-‏ قرن 14=مناجات
|ناشر  
|ناشر  
| ناشر =انتشارت سروش  
| ناشر =انتشارت سروش  
خط ۲۵: خط ۲۵:
| پیش از =
| پیش از =
}}
}}
'''سلامنامه'''، تألیف محمدرضا زائری؛ سلامنامه، مجموعه‌ای از قطعات ادبی و برداشت‌هایی از دعای عهد و زیارتِ آل یاسین است. مؤلف با نثری آهنگین و دلنشین، در فراق حضرت حجت(عج) به درگاه الهی می‌نالد و نغمه‌های انتظار خود را عاشقانه می‌سراید.
'''سلامنامه'''، تألیف [[زائری، محمدرضا|محمدرضا زائری]]؛ سلامنامه، مجموعه‌ای از قطعات ادبی و برداشت‌هایی از دعای عهد و زیارتِ آل یاسین است. مؤلف با نثری آهنگین و دلنشین، در فراق حضرت حجت(عج) به درگاه الهی می‌نالد و نغمه‌های انتظار خود را عاشقانه می‌سراید.


مهم‌ترین ویژگی این قطعات ادبی آن است که از منابع و مآخذ مهمی مانند دیوان حافظ، دیوان کمپانی، غزلیات سعدی، مثنوی مولوی، دیوان رضوان‌ شیرازی و مفاتیح الجنان شیخ عباس قمی بهره برده که همین امر بر غنای مطالب و بارِ معنویِ نیایش‌های آن افزوده است و آدرس آنها در بخش توضیح‌های پایانی کتاب آمده است.
مهم‌ترین ویژگی این قطعات ادبی آن است که از منابع و مآخذ مهمی مانند [[دیوان حافظ بر اساس نه نسخه کامل کهن مورخ به سال‌های 813 تا 827 هجری قمری (چاپ دوم)|دیوان حافظ]]، دیوان کمپانی، غزلیات [[سعدی، مصلح بن عبدالله|سعدی]]، [[مثنوی معنوی|مثنوی مولوی]]، دیوان رضوان‌ شیرازی و [[مفاتيح الجنان|مفاتیح الجنان]] [[قمی، عباس|شیخ عباس قمی]] بهره برده که همین امر بر غنای مطالب و بارِ معنویِ نیایش‌های آن افزوده است و آدرس آنها در بخش توضیح‌های پایانی کتاب آمده است.


چاپ این‌گونه آثار، بی‌شک در جذب نسلِ جوان به سوی مسایل معنوی مؤثر است.
چاپ این‌گونه آثار، بی‌شک در جذب نسلِ جوان به سوی مسایل معنوی مؤثر است.


این مجموعه با نیایش ضیافت الله و خواهش بقیةالله آغاز و با قطعه ادبی درباره جمکران به پایان می‌رسد. <ref>باقریان موحد، سید رضا، ص169</ref>
این مجموعه با نیایش ضیافت‌الله و خواهش بقیةالله آغاز و با قطعه ادبی درباره جمکران به پایان می‌رسد. <ref>باقریان موحد، سید رضا، ص169</ref>