فرهنگ‌نامه یتیم‌نوازی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''فرهنگ‌نامه یتیم‌نوازی''' تألیف [[محمدی ری‌شهری، محمد|محمد محمدی‌ ری‌شهری]]، [[خوش‌نصیب، مرتضی|مرتضی خوش‌نصیب]]؛ اگر چه «یتیم» در لغت و اصطلاح، به کودکی گفته می‌ شود که پدر خود را از دست داده است، ولی از منظر اجتماعی و عاطفی، کودکی که پدر، مادر یا هر دوی آنها را از دست داده یا به هر دلیل، ارتباطش با آنها قطع شده است، نیازمند همدردی، همدلی و توجّه بیشتر، دقیق‌تر و ظریف‌تر است، تا جای خالی سرپرست و مربّی او به ‌گونه‌ای شایسته پر شود.

در سده‌های گذشته، عموماً مردم به ‌صورت خودجوش، سرپرستی یتیمان را عهده‌ دار می‌شدند و کارهای آنان را سامان می‌‌دادند. این سبک - که امروزه نیز هنوز بخشی از ضایعۀ اجتماعی مورد بحث را پوشش می‌دهد -، مزایا و کاستی‌هایی دارد که برخی از آنها در شیوه‌های نوین، جبران شده است.

 

 

کتاب حاضر در پنج فصل سامان یافته است:

کتاب "فرهنگ نامه یتیم نوازی" تألیف [[محمدی ری‌شهری، محمد|آیت‌الله ری شهری]] و [[خوش‌نصیب، مرتضی|مرتضی خوش‌نصیب]]، به زبان فارسی در قطع رقعی و در ۱۰۸  صفحه در سال ۱۴۰۲ با همکاری انتشارات دارالحدیث منتشر شده است.<ref> [https://hadith.net/post/76469 ر.ک: پایگاه اطلاع‌رسانی حدیث شیعه (حدیث نت)]</ref>

 

[[رده:مقالات بازبینی شده2 مرداد 1403]]