الرسالة الموضحة: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    (صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR130360J1.jpg | عنوان = الرسالة الموضحة | عنوان‌های دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = مظفر بن‌ جعفر (نويسنده) خفاجی، ثامر کاظم (محقق) |زبان | زبان = عربی | کد کنگره = 5ر6م 36/5 BP | موضوع =چهارده معصوم - فضایل - احادیث - چ...» ایجاد کرد)
     
    جز (جایگزینی متن - 'ه ای ' به 'ه‌ای ')
     
    (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
    خط ۲۵: خط ۲۵:
    | پیش از =  
    | پیش از =  
    }}
    }}
    '''الرسالة الموضحة'''، اثر مظفر بن جعفر بن حسن کوفی بغدادی (از اعلام قرن چهارم) کتابی است در بیان فضایل اهل‌بیت(ع) که با تحقیق ثامر کاظم خفاجی، منتشر شده است.
    '''الرسالة الموضحة'''، اثر [[مظفر بن‌ جعفر|مظفر بن جعفر بن حسن کوفی بغدادی]] (از اعلام قرن چهارم) کتابی است در بیان فضایل اهل‌بیت(ع) که با تحقیق [[خفاجی، ثامر کاظم|ثامر کاظم خفاجی]]، منتشر شده است.


    در بیان اهمیت کتاب، اشاره به این نکته کافی است که سید عبدالکریم بن طاووس حسنی نویسنده کتاب «اليقين» بیشترین نقل را از این کتاب دارد که ظاهرا به نسخه دست‌نویس مؤلف دست یافته بوده است. علامه مجلسی هم به روایت از «اليقين»، از مظفر بن جعفر پرداخته است<ref>ر.ک: مردی، عباسعلی</ref>.
    در بیان اهمیت کتاب، اشاره به این نکته کافی است که [[سید عبدالکریم بن طاووس حسنی]] نویسنده کتاب «اليقين» بیشترین نقل را از این کتاب دارد که ظاهرا به نسخه دست‌نویس مؤلف دست یافته بوده است. [[مجلسی، محمدباقر|علامه مجلسی]] هم به روایت از «اليقين»، از [[مظفر بن جعفر]] پرداخته است<ref>ر.ک: مردی، عباسعلی</ref>.


    نویسنده در مقدمه بعد از نقل دو آیه قرآن و حدیث ثقلین بیان می‌کند که مسلمانان پس از رحلت پیامبر(ص) به دو فرقه بزرگ تقسیم شدند: فرقه‌ای که ایشان آنها را در دوران حیات خود شیعه نامید و فرقه‌ای که خود را اهل سنت نامیدند. شیعه به علی بن ابی‌طالب(ع)، حسن(ع) و حسین(ع) میل پیدا کرد که اهل ‌بیت نبی(ع) بودند و خداوند در قرآن آنها را به طهارت وصف کرده و به دوستی آنان تشویق نموده و فرموده است که خلافت برای رسول خدا و امامت امتش بعد از وی برای بافضیلت‌ترین فرد اهل ‌بیت نبوت است تا روز قیامت. اما اهل سنت ابوبکر، عمر، عثمان، معاویه و امرای بعد از وی را برای خلافت مسلمین برگزیدند.
    نویسنده در مقدمه بعد از نقل دو آیه قرآن و حدیث ثقلین بیان می‌کند که مسلمانان پس از رحلت پیامبر(ص) به دو فرقه بزرگ تقسیم شدند: فرقه‌ای که ایشان آنها را در دوران حیات خود شیعه نامید و فرقه‌ای که خود را اهل سنت نامیدند. شیعه به [[امام علی علیه‌السلام|علی بن ابی‌طالب(ع)]]، [[امام حسن علیه‌السلام|حسن(ع)]] و [[امام حسین علیه‌السلام|حسین(ع)]] میل پیدا کرد که اهل ‌بیت نبی(ع) بودند و خداوند در قرآن آنها را به طهارت وصف کرده و به دوستی آنان تشویق نموده و فرموده است که خلافت برای رسول خدا و امامت امتش بعد از وی برای بافضیلت‌ترین فرد اهل ‌بیت نبوت است تا روز قیامت. اما اهل سنت ابوبکر، عمر، عثمان، معاویه و امرای بعد از وی را برای خلافت مسلمین برگزیدند.


    مطالب با وصف رسول خدا(ص) و بیان عظمت حضرتش آغاز شده و با روایتی از ابوالمفضل شیبانی از عبدالعظیم حسنی(ع) از امام رضا(ع) ادامه یافته است<ref>ر.ک: همان</ref>.
    مطالب با وصف رسول خدا(ص) و بیان عظمت حضرتش آغاز شده و با روایتی از ابوالمفضل شیبانی از عبدالعظیم حسنی(ع) از [[امام رضا علیه‌السلام|امام رضا(ع)]] ادامه یافته است<ref>ر.ک: همان</ref>.


    نویسنده پس از نقل روایات بسیار در فضیلت و منقبت امیرالمؤمنین(ع) و اهل‌بیت(ع) فریاد برمی‌آورد که ای اهل سنت، ما پاسخ شما را در معارضه با خود شنیدیم و مخالفت شما را با خود دیدیم؛ احتجاجات شما بر ما، خود دلیل فساد آنهاست. آنگاه به بیان مطلبی می‌آغازد که بوی مناظره دارد و از علمای اهل سنت پاسخ می‌طلبد. در ادامه این سخن به ذکر روایاتی می‌پردازد که در آنها امیرالمؤمنین(ع) با خلیفه اول و دوم مقایسه شده و فضیلت آن حضرت کاملا آشکار است.
    نویسنده پس از نقل روایات بسیار در فضیلت و منقبت [[امام علی علیه‌السلام|امیرالمؤمنین(ع)]] و اهل‌بیت(ع) فریاد برمی‌آورد که‌ای اهل سنت، ما پاسخ شما را در معارضه با خود شنیدیم و مخالفت شما را با خود دیدیم؛ احتجاجات شما بر ما، خود دلیل فساد آنهاست. آنگاه به بیان مطلبی می‌آغازد که بوی مناظره دارد و از علمای اهل سنت پاسخ می‌طلبد. در ادامه این سخن به ذکر روایاتی می‌پردازد که در آنها [[امام علی علیه‌السلام|امیرالمؤمنین(ع)]] با خلیفه اول و دوم مقایسه شده و فضیلت آن حضرت کاملا آشکار است.


    وی به هنگام نقل حدیث غدیر، سؤال‌ها و سخنان اهل سنت را با عبارت «قد قلت»، بیان کرده و پاسخ می‌دهد. شیوه وی در نقد سخنان اهل سنت، استناد به روایات علمای اهل سنت است<ref>ر.ک: همان</ref>.
    وی به هنگام نقل حدیث غدیر، سؤال‌ها و سخنان اهل سنت را با عبارت «قد قلت»، بیان کرده و پاسخ می‌دهد. شیوه وی در نقد سخنان اهل سنت، استناد به روایات علمای اهل سنت است<ref>ر.ک: همان</ref>.
    خط ۴۱: خط ۴۱:


    ==منابع مقاله==
    ==منابع مقاله==
    مردی، عباسعلی، «الرسالة الموضحة کتابی در فضایل اهل‌بیت(ع)»، پایگاه اطلاع‌رسانی حدیث شیعه «حدیث‌نت»، به آدرس:
    [https://hadith.net/post/55904/ مردی، عباسعلی، «الرسالة الموضحة کتابی در فضایل اهل‌بیت(ع)»، پایگاه اطلاع‌رسانی حدیث شیعه «حدیث‌نت»]
    https://hadith.net/post/55904/
     




    خط ۵۲: خط ۵۲:
    [[رده:سرگذشت‌نامه‌ها]]
    [[رده:سرگذشت‌نامه‌ها]]
    [[رده:ائمه اثنی عشر (دوازده امام)]]
    [[رده:ائمه اثنی عشر (دوازده امام)]]
     
    [[رده:مقالات بازبینی شده2 تیر 1403]]
    [[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
    [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ تیر 1403 توسط عباس مکرمی]]
    [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ تیر 1403 توسط عباس مکرمی]]
    [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ تیر 1403 توسط محسن عزیزی]]
    [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ تیر 1403 توسط محسن عزیزی]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۱

    الرسالة الموضحة
    الرسالة الموضحة
    پدیدآورانمظفر بن‌ جعفر (نويسنده) خفاجی، ثامر کاظم (محقق)
    سال نشر1389ش - 1432ق - 2011م
    چاپ1
    شابک978600-161-017-2
    موضوعچهارده معصوم - فضایل - احادیث - چهارده معصوم - فضایل
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    5ر6م 36/5 BP
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    الرسالة الموضحة، اثر مظفر بن جعفر بن حسن کوفی بغدادی (از اعلام قرن چهارم) کتابی است در بیان فضایل اهل‌بیت(ع) که با تحقیق ثامر کاظم خفاجی، منتشر شده است.

    در بیان اهمیت کتاب، اشاره به این نکته کافی است که سید عبدالکریم بن طاووس حسنی نویسنده کتاب «اليقين» بیشترین نقل را از این کتاب دارد که ظاهرا به نسخه دست‌نویس مؤلف دست یافته بوده است. علامه مجلسی هم به روایت از «اليقين»، از مظفر بن جعفر پرداخته است[۱].

    نویسنده در مقدمه بعد از نقل دو آیه قرآن و حدیث ثقلین بیان می‌کند که مسلمانان پس از رحلت پیامبر(ص) به دو فرقه بزرگ تقسیم شدند: فرقه‌ای که ایشان آنها را در دوران حیات خود شیعه نامید و فرقه‌ای که خود را اهل سنت نامیدند. شیعه به علی بن ابی‌طالب(ع)، حسن(ع) و حسین(ع) میل پیدا کرد که اهل ‌بیت نبی(ع) بودند و خداوند در قرآن آنها را به طهارت وصف کرده و به دوستی آنان تشویق نموده و فرموده است که خلافت برای رسول خدا و امامت امتش بعد از وی برای بافضیلت‌ترین فرد اهل ‌بیت نبوت است تا روز قیامت. اما اهل سنت ابوبکر، عمر، عثمان، معاویه و امرای بعد از وی را برای خلافت مسلمین برگزیدند.

    مطالب با وصف رسول خدا(ص) و بیان عظمت حضرتش آغاز شده و با روایتی از ابوالمفضل شیبانی از عبدالعظیم حسنی(ع) از امام رضا(ع) ادامه یافته است[۲].

    نویسنده پس از نقل روایات بسیار در فضیلت و منقبت امیرالمؤمنین(ع) و اهل‌بیت(ع) فریاد برمی‌آورد که‌ای اهل سنت، ما پاسخ شما را در معارضه با خود شنیدیم و مخالفت شما را با خود دیدیم؛ احتجاجات شما بر ما، خود دلیل فساد آنهاست. آنگاه به بیان مطلبی می‌آغازد که بوی مناظره دارد و از علمای اهل سنت پاسخ می‌طلبد. در ادامه این سخن به ذکر روایاتی می‌پردازد که در آنها امیرالمؤمنین(ع) با خلیفه اول و دوم مقایسه شده و فضیلت آن حضرت کاملا آشکار است.

    وی به هنگام نقل حدیث غدیر، سؤال‌ها و سخنان اهل سنت را با عبارت «قد قلت»، بیان کرده و پاسخ می‌دهد. شیوه وی در نقد سخنان اهل سنت، استناد به روایات علمای اهل سنت است[۳].

    پانویس

    1. ر.ک: مردی، عباسعلی
    2. ر.ک: همان
    3. ر.ک: همان

    منابع مقاله

    مردی، عباسعلی، «الرسالة الموضحة کتابی در فضایل اهل‌بیت(ع)»، پایگاه اطلاع‌رسانی حدیث شیعه «حدیث‌نت»


    وابسته‌ها