داستان مرغان: تفاوت میان نسخهها
A-esmaeili (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR102472J1.jpg | عنوان = داستان مرغان | عنوانهای دیگر = رسالة الطیر ** رسالة الطیر. فارسی ** متن فارسی رسالة الطیر خواجه احمد غزالی | پدیدآورندگان | پدیدآوران = غزالی، احمد بن محمد (نويسنده) پور جوادی، نصر الله (مترجم)...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
خط ۶: | خط ۶: | ||
| پدیدآوران = | | پدیدآوران = | ||
[[غزالی، احمد بن محمد]] (نويسنده) | [[غزالی، احمد بن محمد]] (نويسنده) | ||
[[ | [[پورجوادی، نصرالله]] (مترجم) | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = عربی - فارسی | | زبان = عربی - فارسی | ||
| کد کنگره = | | کد کنگره =BP ۲۸۲/۷/پ۹د۲ | ||
| موضوع = | | موضوع =عرفان | ||
|ناشر | |ناشر | ||
| ناشر = هیئه السبط المحسن الشهيد | | ناشر = هیئه السبط المحسن الشهيد | ||
خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''داستان مرغان'''، متن فارسی | '''داستان مرغان'''، متن فارسی «[[رسالة الطیر]]» خواجه [[غزالی، احمد بن محمد|احمد غزالی]] (حدود 452- 520ق) است که به انضام «رسالة الطیر» امام [[غزالی، محمد بن محمد|محمد غزالی]] (450- 505ق)، به اهتمام [[پورجوادی، نصرالله|نصرالله پورجوادی]]، منتشر شده است. | ||
طرح کلی داستان کتاب، عبارت از رهایی مرغان از قفس و پرواز آنان به سمت بالا و گذشتن از بیابانها و شهرها و دریاها و کوههای متعدد و سرانجام رسیدن به مقصود نهایی و دیدار پادشاه مرغان است<ref> مقدمه، ص5</ref>. در فرهنگ اسلامی، نخستین کسی که این داستان را تحریر کرد، ابن سینا (متوفی 428ق) بود<ref>همان، ص7</ref>. در قرن پنجم هجری، از زمان ابن سینا به بعد، داستان سفر مرغان مورد توجه صوفیه، بهخصوص ایرانیان قرار گرفت و علاقه آنان به تدریج، افزایش یافت، چنانکه دو رساله عرفانی فارسی بر اساس این داستان، یکی توسط خواجه احمد غزالی و دیگری توسط فریدالدین عطار نیشابوری نوشته شد<ref>ر.ک: همان، ص9</ref>. | طرح کلی داستان کتاب، عبارت از رهایی مرغان از قفس و پرواز آنان به سمت بالا و گذشتن از بیابانها و شهرها و دریاها و کوههای متعدد و سرانجام رسیدن به مقصود نهایی و دیدار پادشاه مرغان است<ref> مقدمه، ص5</ref>. در فرهنگ اسلامی، نخستین کسی که این داستان را تحریر کرد، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابن سینا]] (متوفی 428ق) بود<ref>همان، ص7</ref>. در قرن پنجم هجری، از زمان [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابن سینا]] به بعد، داستان سفر مرغان مورد توجه صوفیه، بهخصوص ایرانیان قرار گرفت و علاقه آنان به تدریج، افزایش یافت، چنانکه دو رساله عرفانی فارسی بر اساس این داستان، یکی توسط خواجه [[غزالی، احمد بن محمد|احمد غزالی]] و دیگری توسط [[عطار، محمد بن ابراهیم|فریدالدین عطار نیشابوری]] نوشته شد<ref>ر.ک: همان، ص9</ref>. | ||
«رسالة الطیر» امام محمد | «رسالة الطیر» امام [[غزالی، محمد بن محمد|محمد غزالی]]، نخستین گزارشی از سفر مرغان است که جنبه عرفانی محض دارد و مانند رساله بوعلی، هم کوتاه است و هم به عربی نوشته شده است. این اثر، در عصر نویسنده، توسط برادر وی، خواجه احمد غزالی، ترجمه و یا انشاء شده است. قرابت این دو نویسنده، موجب میشود که در تقدم یک رساله بر رساله دیگر، مردد باشیم. هرچند که احمد کوچکتر از محمد بود و زندگی او، قریب به پانزده سال، پس از فوت برادرش ادامه داشت، اما دلیل قاطعی نیست که بتوان حکم کرد که رساله عربی، بر رساله فارسی تقدم دارد و این ترجمه فارسی آن است. در هر حال، اگر هم رساله فارسی، ترجمه رساله عربی باشد، احتمالاً این ترجمه در زمان حیات ابوحامد انجام گرفته و چه بسا که به رؤیت وی نیز رسیده است<ref>همان، ص15</ref>. | ||
صورت این دو رساله که یکی فارسی و دیگری عربی است، یکی است و هر دو نویسنده نیز یک نتیجه از داستان میگیرند. ابتدا اتفاق مرغان است و انتخاب سیمرغ برای پادشاهی خویش و سپس عزیمت آنان به شهر و بارگاه وی. در هر دو رساله، ابتدا به مرغان اخطار میشود که راهی که در پیش دارند، راهی است پرخطر، ولیکن این خود آتش اشتیاق آنان را دامن میزند<ref>همان</ref>. | صورت این دو رساله که یکی فارسی و دیگری عربی است، یکی است و هر دو نویسنده نیز یک نتیجه از داستان میگیرند. ابتدا اتفاق مرغان است و انتخاب سیمرغ برای پادشاهی خویش و سپس عزیمت آنان به شهر و بارگاه وی. در هر دو رساله، ابتدا به مرغان اخطار میشود که راهی که در پیش دارند، راهی است پرخطر، ولیکن این خود آتش اشتیاق آنان را دامن میزند<ref>همان</ref>. | ||
خط ۴۶: | خط ۴۶: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:اسلام، عرفان، غیره]] | |||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده: تصوف و عرفان]] | ||
[[رده:آثار کلی تصوف و عرفان]] | |||
[[رده:مقالات بازبینی شده2 تیر 1403]] | |||
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ تیر 1403 توسط عباس مکرمی]] | [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ تیر 1403 توسط عباس مکرمی]] | ||
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ تیر 1403 توسط سید محمد رضا موسوی]] | [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ تیر 1403 توسط سید محمد رضا موسوی]] |
نسخهٔ کنونی تا ۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۱
داستان مرغان | |
---|---|
![]() | |
پدیدآوران | غزالی، احمد بن محمد (نويسنده) پورجوادی، نصرالله (مترجم) |
عنوانهای دیگر | رسالة الطیر ** رسالة الطیر. فارسی ** متن فارسی رسالة الطیر خواجه احمد غزالی |
ناشر | هیئه السبط المحسن الشهيد |
مکان نشر | ایران |
سال نشر | 1355ش - 1396ق - 1976م |
چاپ | 1 |
موضوع | عرفان |
زبان | عربی - فارسی |
تعداد جلد | 1 |
کد کنگره | BP ۲۸۲/۷/پ۹د۲ |
نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
داستان مرغان، متن فارسی «رسالة الطیر» خواجه احمد غزالی (حدود 452- 520ق) است که به انضام «رسالة الطیر» امام محمد غزالی (450- 505ق)، به اهتمام نصرالله پورجوادی، منتشر شده است.
طرح کلی داستان کتاب، عبارت از رهایی مرغان از قفس و پرواز آنان به سمت بالا و گذشتن از بیابانها و شهرها و دریاها و کوههای متعدد و سرانجام رسیدن به مقصود نهایی و دیدار پادشاه مرغان است[۱]. در فرهنگ اسلامی، نخستین کسی که این داستان را تحریر کرد، ابن سینا (متوفی 428ق) بود[۲]. در قرن پنجم هجری، از زمان ابن سینا به بعد، داستان سفر مرغان مورد توجه صوفیه، بهخصوص ایرانیان قرار گرفت و علاقه آنان به تدریج، افزایش یافت، چنانکه دو رساله عرفانی فارسی بر اساس این داستان، یکی توسط خواجه احمد غزالی و دیگری توسط فریدالدین عطار نیشابوری نوشته شد[۳].
«رسالة الطیر» امام محمد غزالی، نخستین گزارشی از سفر مرغان است که جنبه عرفانی محض دارد و مانند رساله بوعلی، هم کوتاه است و هم به عربی نوشته شده است. این اثر، در عصر نویسنده، توسط برادر وی، خواجه احمد غزالی، ترجمه و یا انشاء شده است. قرابت این دو نویسنده، موجب میشود که در تقدم یک رساله بر رساله دیگر، مردد باشیم. هرچند که احمد کوچکتر از محمد بود و زندگی او، قریب به پانزده سال، پس از فوت برادرش ادامه داشت، اما دلیل قاطعی نیست که بتوان حکم کرد که رساله عربی، بر رساله فارسی تقدم دارد و این ترجمه فارسی آن است. در هر حال، اگر هم رساله فارسی، ترجمه رساله عربی باشد، احتمالاً این ترجمه در زمان حیات ابوحامد انجام گرفته و چه بسا که به رؤیت وی نیز رسیده است[۴].
صورت این دو رساله که یکی فارسی و دیگری عربی است، یکی است و هر دو نویسنده نیز یک نتیجه از داستان میگیرند. ابتدا اتفاق مرغان است و انتخاب سیمرغ برای پادشاهی خویش و سپس عزیمت آنان به شهر و بارگاه وی. در هر دو رساله، ابتدا به مرغان اخطار میشود که راهی که در پیش دارند، راهی است پرخطر، ولیکن این خود آتش اشتیاق آنان را دامن میزند[۵].
علیرغم شباهتی که میان دو رساله فارسی و عربی هست، اختلافاتی نسبتاً جزئی هم در این دو متن، وجود دارد[۶].
پانویس
منابع مقاله
مقدمه کتاب.