کوشنامه: تفاوت میان نسخهها
A-esmaeili (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR103628J1.jpg | عنوان = کوش نامه | عنوانهای دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = ایرانشاه بن ابیالخیر (نويسنده) متینی، جلال (مصحح) |زبان | زبان = فارسی | کد کنگره = | موضوع =شعر فارسی - قرن 5ق. - شعر حماسی |ناشر | ن...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
خط ۵: | خط ۵: | ||
| پدیدآورندگان | | پدیدآورندگان | ||
| پدیدآوران = | | پدیدآوران = | ||
[[ایرانشاه بن ابیالخیر ]] (نويسنده) | [[ایرانشاه بن ابیالخیر]] (نويسنده) | ||
[[متینی، جلال]] (مصحح) | [[متینی، جلال]] (مصحح) | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = فارسی | | زبان = فارسی | ||
| کد کنگره = | | کد کنگره =PIR۴۵۹۷/ک۹ ۱۳۷۷ | ||
| موضوع =شعر فارسی - قرن 5ق. - شعر حماسی | | موضوع =شعر فارسی - قرن 5ق. - شعر حماسی | ||
|ناشر | |ناشر | ||
خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''کوشنامه'''، اثر حکیم ایرانشان بن | '''کوشنامه'''، اثر حکیم [[ایرانشاه بن ابیالخیر|ایرانشان بن ابیالخیر]]، از تاریخنامههای ملی افسانهای منظوم فارسی است که بخشی از رویدادهای تاریخ داستانی ایران باستان را به روایتی متفاوت با [[شاهنامه فردوسی (نشر قطره)|شاهنامه فردوسی]] و شاهنامههای پیش از آن، بازگو نموده و به کوشش [[متینی، جلال|جلال متینی]]، منتشر شده است. | ||
کوشنامه که در نخستین سالهای سده ششم هجری (آغاز قرن دوازدهم میلادی) و به سبک شاهنامه سروده شده، دارای نظمی زیبا و کموبیش استوار است<ref>ر.ک: رجبزاده، هاشم، ص65</ref>. | کوشنامه که در نخستین سالهای سده ششم هجری (آغاز قرن دوازدهم میلادی) و به سبک شاهنامه سروده شده، دارای نظمی زیبا و کموبیش استوار است<ref>ر.ک: رجبزاده، هاشم، ص65</ref>. | ||
خط ۴۱: | خط ۴۱: | ||
==منابع مقاله== | ==منابع مقاله== | ||
# رجبزاده، هاشم، «ژاپن در کوشنامه»، پایگاه مجلات تخصصی نور، کتاب ماه تاریخ و جغرافیا، خرداد و تیر 1381-شماره 56 و | #[[:noormags:65812| رجبزاده، هاشم، «ژاپن در کوشنامه»، پایگاه مجلات تخصصی نور، کتاب ماه تاریخ و جغرافیا، خرداد و تیر 1381-شماره 56 و 57]]. | ||
#[[:noormags:2031678| یینگ جون، لیو، «کوشنامه و نقش قهرمان بیگانه «آماجگونه» در بازسازی هویت ملی ایرانیان»، پایگاه مجلات تخصصی نور، متنپژوهی ادبی، بهار 1402، شماره 95]]. | |||
خط ۵۲: | خط ۵۱: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:زبانشناسی، زبان و ادبیات]] | |||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]] | ||
[[رده:زبان و ادبیات فارسی]] | |||
[[رده:مقالات بازبینی شده2 آذر 1402]] | |||
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1402 توسط عباس مکرمی]] | [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1402 توسط عباس مکرمی]] | ||
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1402 توسط محسن عزیزی]] | [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1402 توسط محسن عزیزی]] |
نسخهٔ ۲۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۳۷
کوش نامه | |
---|---|
![]() | |
پدیدآوران | ایرانشاه بن ابیالخیر (نويسنده) متینی، جلال (مصحح) |
ناشر | علمی |
مکان نشر | ایران - تهران |
سال نشر | 1377ش |
چاپ | 1 |
موضوع | شعر فارسی - قرن 5ق. - شعر حماسی |
زبان | فارسی |
تعداد جلد | 1 |
کد کنگره | PIR۴۵۹۷/ک۹ ۱۳۷۷ |
نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
کوشنامه، اثر حکیم ایرانشان بن ابیالخیر، از تاریخنامههای ملی افسانهای منظوم فارسی است که بخشی از رویدادهای تاریخ داستانی ایران باستان را به روایتی متفاوت با شاهنامه فردوسی و شاهنامههای پیش از آن، بازگو نموده و به کوشش جلال متینی، منتشر شده است.
کوشنامه که در نخستین سالهای سده ششم هجری (آغاز قرن دوازدهم میلادی) و به سبک شاهنامه سروده شده، دارای نظمی زیبا و کموبیش استوار است[۱].
این منظومه که دارای بیش از ده هزار بیت است، از حماسههای ملی ایران است که با برخورداری از ارزشهای فرهنگی، آنگونه با شاهنامه در پیوند است که آنها را از نظر محتوایی باید مکمل یکدیگر دانست[۲].
روایت این حماسه از کشته شدن جمشید و تبعید شدن جمشیدیان و آوارگی آنها در چین آغاز میشود. بر پایه مکان رویدادها، میتوان داستان کوش پیلدندان را به دو بخش تقسیم کرد. در روایت نخستین بخش، یعنی داستانهایی که در مناطق همسایه شرقی ایران و سرزمینهای شرقیتر اتفاق میافتد، کوش برادر ضحاک و کوش پیلدندان پسر کوش، در پی لشکرکشی برای تعقیب جمشیدیان به فرمان ضحاک، چین و ماچین را تسخیر میکنند. پس از آن، کوش پیلدندان به بسیلا، جزیره بزرگی واقع در دریای شرق ماچین و پناهگاه جمشیدیان، حمله میبرد[۳].
در روایت بخش دوم، یعنی داستانهایی که در مناطق جهان غربی اتفاق میافتد، فریدون برای سرکوبکردن شورش و تاراج نوبیها علیه ایران، کوش پیلدندان را رها کرده و او را سپهدار خود میسازد. پس از شکست نوبیها، کوش پیلدندان از انقیاد فرمان فریدون گردن میکشد و خود را شاه میخواند[۴].
در این منظومه، کوش پیلدندان شخصیتی است زشتروی، زشتکردار، زورمند، حیلهگر، خودکامه، ستمکیش، تندخو، زودخشم، خونریز و گریزان از کتاب و هرآنچه فرهنگ و مردمی است که به فرمان خشم، بیهیچ خردورزی و درنگی خون میریزد و پیوسته دست تصرف در خواسته و ناموس و آیین مردمان دارد. به سخن دیگر، چهره تصویرشده از کوش پیلدندان تصویری است اهریمنروی، اهریمنخوی و اهریمنکردار[۵].
پانویس
منابع مقاله
- رجبزاده، هاشم، «ژاپن در کوشنامه»، پایگاه مجلات تخصصی نور، کتاب ماه تاریخ و جغرافیا، خرداد و تیر 1381-شماره 56 و 57.
- یینگ جون، لیو، «کوشنامه و نقش قهرمان بیگانه «آماجگونه» در بازسازی هویت ملی ایرانیان»، پایگاه مجلات تخصصی نور، متنپژوهی ادبی، بهار 1402، شماره 95.