ابونصر قمی، حسن بن علی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - ' '''' به '''''
جز (جایگزینی متن - 'عـ' به 'ع')
جز (جایگزینی متن - ' '''' به ''''')
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۲۱: خط ۲۱:
| فرزندان =  
| فرزندان =  
| خویشاوندان =  
| خویشاوندان =  
| دین = اسلام؛
| دین = اسلام؛
| مذهب =‌ شیعی؛  
| مذهب =‌ شیعی؛  
| پیشه = منجم؛
| پیشه = منجم؛
| منصب = منجم دربار؛
| منصب = منجم دربار؛
| پس از =  
| پس از =  
| پیش از =  
| پیش از =  
خط ۴۴: خط ۴۲:
| کد مؤلف = AUTHORCODE102358AUTHORCODE
| کد مؤلف = AUTHORCODE102358AUTHORCODE
}}
}}
''' اَبونَصْرِ قُمی، حسن بن علی ''' (د پس از 366 ق / 977 م)، منجم شیعی ایرانی.
''' اَبونَصْرِ قُمی، حسن بن علی''' (د پس از 366 ق / 977 م)، منجم شیعی ایرانی.


==نام، مذهب==
==نام، مذهب==
خط ۶۷: خط ۶۵:


[[حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله|حاجی خلیفه]] تاریخ تألیف این كتاب را 357 ق آورده است و همۀ معاصران، آن را تكرار كرده‌اند. اما در پایان نسخۀ خطی تبریز، تاریخ تألیف 345 یزدگردی / 366 ق آمده است كه در صورت درستی روایت تألیف كتاب برای فخرالدوله، درست‌تر به نظر می‌رسد.
[[حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله|حاجی خلیفه]] تاریخ تألیف این كتاب را 357 ق آورده است و همۀ معاصران، آن را تكرار كرده‌اند. اما در پایان نسخۀ خطی تبریز، تاریخ تألیف 345 یزدگردی / 366 ق آمده است كه در صورت درستی روایت تألیف كتاب برای فخرالدوله، درست‌تر به نظر می‌رسد.
كتاب المدخل 64 فصل دارد و محتویات آن همانند دیگر كتاب‌های احکام نجوم ــ البته با اختصار بیشتر ــ است و ارزش علمی اندكی دارد، اما برخی مطالب آن شایستۀ توجه است.
كتاب المدخل 64 فصل دارد و محتویات آن همانند دیگر كتاب‌های احکام نجوم ـ البته با اختصار بیشتر ـ است و ارزش علمی اندكی دارد، اما برخی مطالب آن شایستۀ توجه است.


نقل مطالبی دربارۀ «انتهاءات» از زیج شاه ــ كه در دورۀ ساسانیان تألیف شده ــ در فصل دهم ازمقالۀ چهارم، از آن جمله است.
نقل مطالبی دربارۀ «انتهاءات» از زیج شاه ـ كه در دورۀ ساسانیان تألیف شده ـ در فصل دهم ازمقالۀ چهارم، از آن جمله است.


از این كتاب نسخه‌های بسیاری در دست است، از جمله: نسخۀ خطی كتابخانۀ ملی تبریز كه در این مقاله مورد استفاده بوده و در 740 ق كتابت شده است.
از این كتاب نسخه‌های بسیاری در دست است، از جمله: نسخۀ خطی كتابخانۀ ملی تبریز كه در این مقاله مورد استفاده بوده و در 740 ق كتابت شده است.