زمین نابرابری: مناسبات فضایی نابرابر در تهران بین سال‌های 1250 تا 1357: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - 'کنش های ' به 'کنش‌های ')
    برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
    جز (جایگزینی متن - 'ویژه ای' به 'ویژه‌ای')
    خط ۲۸: خط ۲۸:


    ==معرفی کتاب==
    ==معرفی کتاب==
    از نیمه‌ی قرن سیزده به بعد، تحولات فضایی تهران شکل دگرگونه و متمایزی به خود گرفت. زمین شهری کم کم کارکرد ویژه ای یافت و امیال و تعلقات تازه ای را بازتاب کرد. چنگ زدن به این امیال و محقق کردن شان، هم به شکل صوری و هم محتوایی، از ضابطه و قانونی پیروی می کرد که شکل های اجتماعی – حقوقی کهنه ی جامعه‌ی ایران، زمینه و امکانش را فراهم کرده بود. متن حاضر حاصل تلاش و پیگیری برای یافتن دلیل دگرگونی و متمایز شدن فضای شهر تهران در یک دوره‌ی خاص است. به طور مشخص اینجا این سوال مطرح است که بین سال‌های میانی سده‌ی سیزده تا سال‌های منتهی به انقلاب 1357، زمین‌های شهر تهران را چه کسانی، چگونه، در نسبت با چه افرادی و به نفع چه عده‌ای شکل داده و کنترل کرده‌اند؟ نقطه‌ی شروع و انگیزه ابتدایی و نهایی طرح این پرسش یا به عبارتی هدف از بیان آن، قرار گرفتن در معرض منطق اجتماعی عمیقا نابرابری است که در قالبی دست نخورده و بکر، پس زمینه‌ی کنش‌های جمعی ایران معاصر بوده است.
    از نیمه‌ی قرن سیزده به بعد، تحولات فضایی تهران شکل دگرگونه و متمایزی به خود گرفت. زمین شهری کم کم کارکرد ویژه‌ای یافت و امیال و تعلقات تازه ای را بازتاب کرد. چنگ زدن به این امیال و محقق کردن شان، هم به شکل صوری و هم محتوایی، از ضابطه و قانونی پیروی می کرد که شکل های اجتماعی – حقوقی کهنه ی جامعه‌ی ایران، زمینه و امکانش را فراهم کرده بود. متن حاضر حاصل تلاش و پیگیری برای یافتن دلیل دگرگونی و متمایز شدن فضای شهر تهران در یک دوره‌ی خاص است. به طور مشخص اینجا این سوال مطرح است که بین سال‌های میانی سده‌ی سیزده تا سال‌های منتهی به انقلاب 1357، زمین‌های شهر تهران را چه کسانی، چگونه، در نسبت با چه افرادی و به نفع چه عده‌ای شکل داده و کنترل کرده‌اند؟ نقطه‌ی شروع و انگیزه ابتدایی و نهایی طرح این پرسش یا به عبارتی هدف از بیان آن، قرار گرفتن در معرض منطق اجتماعی عمیقا نابرابری است که در قالبی دست نخورده و بکر، پس زمینه‌ی کنش‌های جمعی ایران معاصر بوده است.


    مطالب این کتاب در دو بخش ارائه شده است. بخش اول به بررسی سه سطح کلان ( نظام جهانی و اقتصاد سیاسی - ملی )، میانه (سیاست‌های دولتی و تحرکات جمعیتی درشهر)، و خرد (فضای شهری و کنش روزمره ی مردم عادی) می‌پردازد و در بخش دوم، نخست وضعیت تهران در آستانه‌ی سرمایه‌داری بین سال‌های 1250 تا 1320 شمسی مورد کنکاش قرار می‌گیرد و سپس موقعیت تثبیت شده‌ی مناسبات سرمایه‌داری شهرتهران، بین سال‌های 1320 تا 1357 شمسی بررسی می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2725 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>
    مطالب این کتاب در دو بخش ارائه شده است. بخش اول به بررسی سه سطح کلان ( نظام جهانی و اقتصاد سیاسی - ملی )، میانه (سیاست‌های دولتی و تحرکات جمعیتی درشهر)، و خرد (فضای شهری و کنش روزمره ی مردم عادی) می‌پردازد و در بخش دوم، نخست وضعیت تهران در آستانه‌ی سرمایه‌داری بین سال‌های 1250 تا 1320 شمسی مورد کنکاش قرار می‌گیرد و سپس موقعیت تثبیت شده‌ی مناسبات سرمایه‌داری شهرتهران، بین سال‌های 1320 تا 1357 شمسی بررسی می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2725 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

    نسخهٔ ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۸

    زمین نابرابری: مناسبات فضایی نابرابر در تهران بین سال‌های 1250 تا 1357
    زمین نابرابری: مناسبات فضایی نابرابر در تهران بین سال‌های 1250 تا 1357
    پدیدآوراناهرابیان صدر، میثم (نویسنده)
    ناشرنشر آگه
    مکان نشرتهران
    سال نشر۱۴۰۱
    شابک978-964-329-461-8
    کد کنگره

    زمین نابرابری: مناسبات فضایی نابرابر در تهران بین سال‌های 1250 تا 1357 تألیف میثم اهرابیان صدر؛ متن حاضر حاصل تلاش و پیگیری برای یافتن دلیل دگرگونی و متمایز شدن فضای شهر تهران در یک دوره‌ی خاص است. به طور مشخص اینجا این سوال مطرح است که بین سال‌های میانی سده‌ی سیزده تا سال‌های منتهی به انقلاب 1357، زمین‌های شهر تهران را چه کسانی، چگونه، در نسبت با چه افرادی و به نفع چه عده‌ای شکل داده و کنترل کرده‌اند؟ نقطه‌ی شروع و انگیزه ابتدایی و نهایی طرح این پرسش یا به عبارتی هدف از بیان آن، قرار گرفتن در معرض منطق اجتماعی عمیقا نابرابری است که در قالبی دست نخورده و بکر، پس زمینه‌ی کنش‌های جمعی ایران معاصر بوده است.

    معرفی کتاب

    از نیمه‌ی قرن سیزده به بعد، تحولات فضایی تهران شکل دگرگونه و متمایزی به خود گرفت. زمین شهری کم کم کارکرد ویژه‌ای یافت و امیال و تعلقات تازه ای را بازتاب کرد. چنگ زدن به این امیال و محقق کردن شان، هم به شکل صوری و هم محتوایی، از ضابطه و قانونی پیروی می کرد که شکل های اجتماعی – حقوقی کهنه ی جامعه‌ی ایران، زمینه و امکانش را فراهم کرده بود. متن حاضر حاصل تلاش و پیگیری برای یافتن دلیل دگرگونی و متمایز شدن فضای شهر تهران در یک دوره‌ی خاص است. به طور مشخص اینجا این سوال مطرح است که بین سال‌های میانی سده‌ی سیزده تا سال‌های منتهی به انقلاب 1357، زمین‌های شهر تهران را چه کسانی، چگونه، در نسبت با چه افرادی و به نفع چه عده‌ای شکل داده و کنترل کرده‌اند؟ نقطه‌ی شروع و انگیزه ابتدایی و نهایی طرح این پرسش یا به عبارتی هدف از بیان آن، قرار گرفتن در معرض منطق اجتماعی عمیقا نابرابری است که در قالبی دست نخورده و بکر، پس زمینه‌ی کنش‌های جمعی ایران معاصر بوده است.

    مطالب این کتاب در دو بخش ارائه شده است. بخش اول به بررسی سه سطح کلان ( نظام جهانی و اقتصاد سیاسی - ملی )، میانه (سیاست‌های دولتی و تحرکات جمعیتی درشهر)، و خرد (فضای شهری و کنش روزمره ی مردم عادی) می‌پردازد و در بخش دوم، نخست وضعیت تهران در آستانه‌ی سرمایه‌داری بین سال‌های 1250 تا 1320 شمسی مورد کنکاش قرار می‌گیرد و سپس موقعیت تثبیت شده‌ی مناسبات سرمایه‌داری شهرتهران، بین سال‌های 1320 تا 1357 شمسی بررسی می‌شود.[۱]

    پانويس


    منابع مقاله

    کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران

    وابسته‌ها