زمین نابرابری: مناسبات فضایی نابرابر در تهران بین سالهای 1250 تا 1357: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'کرده اند' به 'کردهاند') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' می گیرد' به ' میگیرد') |
||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
از نیمهی قرن سیزده به بعد، تحولات فضایی تهران شکل دگرگونه و متمایزی به خود گرفت. زمین شهری کم کم کارکرد ویژه ای یافت و امیال و تعلقات تازه ای را بازتاب کرد. چنگ زدن به این امیال و محقق کردن شان، هم به شکل صوری و هم محتوایی، از ضابطه و قانونی پیروی می کرد که شکل های اجتماعی – حقوقی کهنه ی جامعه ی ایران، زمینه و امکانش را فراهم کرده بود. متن حاضر حاصل تلاش و پیگیری برای یافتن دلیل دگرگونی و متمایز شدن فضای شهر تهران در یک دورهی خاص است. به طور مشخص اینجا این سوال مطرح است که بین سالهای میانی سده ی سیزده تا سالهای منتهی به انقلاب 1357، زمین های شهر تهران را چه کسانی، چگونه، در نسبت با چه افرادی و به نفع چه عده ای شکل داده و کنترل کردهاند؟ نقطه ی شروع و انگیزه ابتدایی و نهایی طرح این پرسش یا به عبارتی هدف از بیان آن، قرار گرفتن در معرض منطق اجتماعی عمیقا نابرابری است که در قالبی دست نخورده و بکر، پس زمینه ی کنش های جمعی ایران معاصر بوده است. | از نیمهی قرن سیزده به بعد، تحولات فضایی تهران شکل دگرگونه و متمایزی به خود گرفت. زمین شهری کم کم کارکرد ویژه ای یافت و امیال و تعلقات تازه ای را بازتاب کرد. چنگ زدن به این امیال و محقق کردن شان، هم به شکل صوری و هم محتوایی، از ضابطه و قانونی پیروی می کرد که شکل های اجتماعی – حقوقی کهنه ی جامعه ی ایران، زمینه و امکانش را فراهم کرده بود. متن حاضر حاصل تلاش و پیگیری برای یافتن دلیل دگرگونی و متمایز شدن فضای شهر تهران در یک دورهی خاص است. به طور مشخص اینجا این سوال مطرح است که بین سالهای میانی سده ی سیزده تا سالهای منتهی به انقلاب 1357، زمین های شهر تهران را چه کسانی، چگونه، در نسبت با چه افرادی و به نفع چه عده ای شکل داده و کنترل کردهاند؟ نقطه ی شروع و انگیزه ابتدایی و نهایی طرح این پرسش یا به عبارتی هدف از بیان آن، قرار گرفتن در معرض منطق اجتماعی عمیقا نابرابری است که در قالبی دست نخورده و بکر، پس زمینه ی کنش های جمعی ایران معاصر بوده است. | ||
مطالب این کتاب در دو بخش ارائه شده است. بخش اول به بررسی سه سطح کلان ( نظام جهانی و اقتصاد سیاسی - ملی )، میانه (سیاستهای دولتی و تحرکات جمعیتی درشهر)، و خرد (فضای شهری و کنش روزمره ی مردم عادی) میپردازد و در بخش دوم، نخست وضعیت تهران در آستانه ی سرمایه داری بین سالهای 1250 تا 1320 شمسی مورد کنکاش قرار | مطالب این کتاب در دو بخش ارائه شده است. بخش اول به بررسی سه سطح کلان ( نظام جهانی و اقتصاد سیاسی - ملی )، میانه (سیاستهای دولتی و تحرکات جمعیتی درشهر)، و خرد (فضای شهری و کنش روزمره ی مردم عادی) میپردازد و در بخش دوم، نخست وضعیت تهران در آستانه ی سرمایه داری بین سالهای 1250 تا 1320 شمسی مورد کنکاش قرار میگیرد و سپس موقعیت تثبیت شده ی مناسبات سرمایه داری شهرتهران، بین سالهای 1320 تا 1357 شمسی بررسی میشود.<ref> [https://historylib.com/books/2725 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref> | ||
==پانويس == | ==پانويس == | ||
نسخهٔ ۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۳۵
| زمین نابرابری: مناسبات فضایی نابرابر در تهران بین سالهای 1250 تا 1357 | |
|---|---|
| پدیدآوران | اهرابیان صدر، میثم (نویسنده) |
| ناشر | نشر آگه |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | ۱۴۰۱ |
| شابک | 978-964-329-461-8 |
| کد کنگره | |
زمین نابرابری: مناسبات فضایی نابرابر در تهران بین سالهای 1250 تا 1357 تألیف میثم اهرابیان صدر؛ متن حاضر حاصل تلاش و پیگیری برای یافتن دلیل دگرگونی و متمایز شدن فضای شهر تهران در یک دورهی خاص است. به طور مشخص اینجا این سوال مطرح است که بین سالهای میانی سده ی سیزده تا سالهای منتهی به انقلاب 1357، زمین های شهر تهران را چه کسانی، چگونه، در نسبت با چه افرادی و به نفع چه عده ای شکل داده و کنترل کردهاند؟ نقطه ی شروع و انگیزه ابتدایی و نهایی طرح این پرسش یا به عبارتی هدف از بیان آن، قرار گرفتن در معرض منطق اجتماعی عمیقا نابرابری است که در قالبی دست نخورده و بکر، پس زمینه ی کنش های جمعی ایران معاصر بوده است.
معرفی کتاب
از نیمهی قرن سیزده به بعد، تحولات فضایی تهران شکل دگرگونه و متمایزی به خود گرفت. زمین شهری کم کم کارکرد ویژه ای یافت و امیال و تعلقات تازه ای را بازتاب کرد. چنگ زدن به این امیال و محقق کردن شان، هم به شکل صوری و هم محتوایی، از ضابطه و قانونی پیروی می کرد که شکل های اجتماعی – حقوقی کهنه ی جامعه ی ایران، زمینه و امکانش را فراهم کرده بود. متن حاضر حاصل تلاش و پیگیری برای یافتن دلیل دگرگونی و متمایز شدن فضای شهر تهران در یک دورهی خاص است. به طور مشخص اینجا این سوال مطرح است که بین سالهای میانی سده ی سیزده تا سالهای منتهی به انقلاب 1357، زمین های شهر تهران را چه کسانی، چگونه، در نسبت با چه افرادی و به نفع چه عده ای شکل داده و کنترل کردهاند؟ نقطه ی شروع و انگیزه ابتدایی و نهایی طرح این پرسش یا به عبارتی هدف از بیان آن، قرار گرفتن در معرض منطق اجتماعی عمیقا نابرابری است که در قالبی دست نخورده و بکر، پس زمینه ی کنش های جمعی ایران معاصر بوده است.
مطالب این کتاب در دو بخش ارائه شده است. بخش اول به بررسی سه سطح کلان ( نظام جهانی و اقتصاد سیاسی - ملی )، میانه (سیاستهای دولتی و تحرکات جمعیتی درشهر)، و خرد (فضای شهری و کنش روزمره ی مردم عادی) میپردازد و در بخش دوم، نخست وضعیت تهران در آستانه ی سرمایه داری بین سالهای 1250 تا 1320 شمسی مورد کنکاش قرار میگیرد و سپس موقعیت تثبیت شده ی مناسبات سرمایه داری شهرتهران، بین سالهای 1320 تا 1357 شمسی بررسی میشود.[۱]
پانويس
منابع مقاله
کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران