مناجات: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''مناجات''' تألیف سید مهدی | '''مناجات''' تألیف [[شجاعی، سید مهدی|سید مهدی شجاعی]]، این اثر، مجموعۀ نیایشها و مناجاتهایی است که در ابتدا به طور پراکنده در ماهنامه نیستان به چاپ رسیده و بعداً به شکل این کتاب گردآوری شده است. | ||
است. | |||
این مناجاتنامه نیز مانند مناجاتهای | این مناجاتنامه نیز مانند مناجاتهای [[انصاری، عبدالله بن محمد|خواجه عبدالله انصاری]] در قالبِ جملههای کوتاه و آهنگین و با بهره گیری از آرایه لفظی و معنوی ادبی بیان شده است. اما در مقایسه با آن، برای جوانان امروزی، قابل درک و ملموستراست. اگر از درخواستهای عالیِ عرفانی و آرمانهای فرابشری صحبت شده، باز رنگ و بویِ زمینی دارد و از حیطه درک و فهم و باورهای جوان امروز خارج نیست. | ||
صحبت شده، باز رنگ و بویِ زمینی دارد و از حیطه درک و فهم و باورهای جوان امروز خارج نیست. | |||
از سوی دیگر، در مناجاتهای | از سوی دیگر، در مناجاتهای [[انصاری، عبدالله بن محمد|خواجه]]، روح کلیِ اسلام، معنویت و عرفان جاری است، اما در این مناجاتها مسایل جزئیتری مانند شهادت، جهاد، ولایت، سیاست، بیتالمال و... بحث شده است. | ||
در مقدمه آمده است: | در مقدمه آمده است: | ||
«دعا جادهای است که انسان را به خالق خویش متصل میکند. مناجات، شریان حیاتی است که خون زندگی را | «دعا جادهای است که انسان را به خالق خویش متصل میکند. مناجات، شریان حیاتی است که خون زندگی را در رگهای انسان میدواند. | ||
دستهای راز و نیاز، نردبانی است که انسانِ زمینی را به خدای آسمانی میرساند و نيایش برای روح، کار قلب را میکند. هوای تازه عبودیت را میآورد | دستهای راز و نیاز، نردبانی است که انسانِ زمینی را به خدای آسمانی میرساند و نيایش برای روح، کار قلب را میکند. هوای تازه عبودیت را میآورد و آلودگیهای ناشی از مناسبات زمینی را تصفیه میسازد.» (ص ۵)<ref>باقریان موحد، سید رضا، ص262-263</ref> | ||
نسخهٔ ۲ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۸
مناجات | |
---|---|
![]() | |
پدیدآوران | شجاعی، سید مهدی (نویسنده) |
ناشر | انتشارات کتاب نیستان |
مکان نشر | تهران |
سال نشر | 1395 |
چاپ | سیزدهم |
موضوع | مناجات |
کد کنگره | BP۲۷۱/۸/ش۳م۸ |
مناجات تألیف سید مهدی شجاعی، این اثر، مجموعۀ نیایشها و مناجاتهایی است که در ابتدا به طور پراکنده در ماهنامه نیستان به چاپ رسیده و بعداً به شکل این کتاب گردآوری شده است.
این مناجاتنامه نیز مانند مناجاتهای خواجه عبدالله انصاری در قالبِ جملههای کوتاه و آهنگین و با بهره گیری از آرایه لفظی و معنوی ادبی بیان شده است. اما در مقایسه با آن، برای جوانان امروزی، قابل درک و ملموستراست. اگر از درخواستهای عالیِ عرفانی و آرمانهای فرابشری صحبت شده، باز رنگ و بویِ زمینی دارد و از حیطه درک و فهم و باورهای جوان امروز خارج نیست.
از سوی دیگر، در مناجاتهای خواجه، روح کلیِ اسلام، معنویت و عرفان جاری است، اما در این مناجاتها مسایل جزئیتری مانند شهادت، جهاد، ولایت، سیاست، بیتالمال و... بحث شده است.
در مقدمه آمده است:
«دعا جادهای است که انسان را به خالق خویش متصل میکند. مناجات، شریان حیاتی است که خون زندگی را در رگهای انسان میدواند.
دستهای راز و نیاز، نردبانی است که انسانِ زمینی را به خدای آسمانی میرساند و نيایش برای روح، کار قلب را میکند. هوای تازه عبودیت را میآورد و آلودگیهای ناشی از مناسبات زمینی را تصفیه میسازد.» (ص ۵)[۱]
پانويس
- ↑ باقریان موحد، سید رضا، ص262-263
منابع مقاله
باقریان موحد، سید رضا، کتابشناسی نیایش، بوستان کتاب، قم، چاپ سوم، 1387ش