مناجات فرزانگان: تفاوت میان نسخه‌ها

۳۱۸ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۴
بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR.....J1.jpg | عنوان = | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = سالور، منوچهر (نویسنده) |زبان | زبان = | کد کنگره =‏ | موضوع = |ناشر | ناشر =انتشارات اهل‌بیت(ع) | مکان نشر =قم | سال نشر =1377 | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE.....AUTOMATIONCO...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات کتاب
{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NUR.....J1.jpg
| تصویر =NURمناجات فرزانگانJ1.jpg
| عنوان =
| عنوان =
| عنوان‌های دیگر =
| عنوان‌های دیگر =
خط ۸: خط ۸:
|زبان  
|زبان  
| زبان =
| زبان =
| کد کنگره =
| کد کنگره =‏BP۲۷۱/۸/س۲م۸ ۱۳۷۷
| موضوع =
| موضوع =دعاها,مناجات نامه ها
|ناشر  
|ناشر  
| ناشر =انتشارات اهل‌بیت(ع)  
| ناشر =انتشارات اهل‌بیت(ع)  
خط ۲۵: خط ۲۵:
| پیش از =
| پیش از =
}}
}}
'''مناجات فرزانگان'''  تألیف منوچهر سالور، این مجموعه، برگزیده‌ای است از نیایش‌های منظوم و منثور که به قلم عالمان بزرگ شیعه از قرن هفتم تاکنون، ایراد شده است، مانند مناجات‌نامه شارح شهاب‌الاخبار، مناجات‌نامه مولی محمّد رفیع خراسانی، مناجات‌نامه ملا محمّدباقر سبزواری و مناجات‌نامه آیت‌الله طباطبایی یزدی.  
'''مناجات فرزانگان'''  تألیف [[سالور، منوچهر|منوچهر سالور]]، این مجموعه، برگزیده‌ای است از نیایش‌های منظوم و منثور که به قلم عالمان بزرگ شیعه از قرن هفتم تاکنون، ایراد شده است، مانند مناجات‌نامه شارح شهاب‌الاخبار، مناجات‌نامه مولی محمّد رفیع خراسانی، مناجات‌نامه ملا محمّدباقر سبزواری و مناجات‌نامه آیت‌الله طباطبایی یزدی.  


در ابتدای هر بخش، شرح حال کوتاهی از گوینده مناجات آمده و سپس متن مناجات‌نامه چاپ شده است.
در ابتدای هر بخش، شرح حال کوتاهی از گوینده مناجات آمده و سپس متن مناجات‌نامه چاپ شده است.
خط ۳۱: خط ۳۱:
مؤلف در مقدمه، انگيزۀ حود را از تألیف این اثر، آشنا ساختن فارسی زبانان به نیایش‌های شورانگیز عالمان دانسته است:
مؤلف در مقدمه، انگيزۀ حود را از تألیف این اثر، آشنا ساختن فارسی زبانان به نیایش‌های شورانگیز عالمان دانسته است:


«شیعیانی که عرب زبان هستند يا بر زبانِ عربی تسلط کامل دارند، از متن مناجات‌های دل‌نشین و پیشوایان اسلام، بهره‌مند و از عبارات جذاب و روح‌نواز آنها حداکثر استفاده را می‌کنند. اما فارسی‌زبانان، گرچه متون دعاها و مناجات‌های رهبران حود را در حال و هوایی روحانی می‌حوانند،
«شیعیانی که عرب زبان هستند يا بر زبانِ عربی تسلط کامل دارند، از متن مناجات‌های دل‌نشین و پیشوایان اسلام، بهره‌مند و از عبارات جذاب و روح‌نواز آنها حداکثر استفاده را می‌کنند. اما فارسی‌زبانان، گرچه متون دعاها و مناجات‌های رهبران حود را در حال و هوایی روحانی می‌حوانند، ولی اکثریت آنان از مضامین و محتوای پربار آن، چندان لذت نمی‌برند و به جهت و بزرگانِ شیعه، مناجات‌هایی به زبان شیرین فارسی در قالبِ نثر و نظم سروده و در اختیار مردم قرار داده‌اند.» (ص ۷)<ref>باقریان موحد، سید رضا، ص265-266</ref>
ولی اکثریت آنان از مضامین و محتوای پربار آن، چندان لذت نمی‌برند و به جهت و بزرگانِ شیعه، مناجات‌هایی به زبان شیرین فارسی در قالبِ نثر و نظم سروده و در اختیار مردم قرار داده‌اند.» (ص ۷)<ref>باقریان موحد، سید رضا، ص265-266</ref>




خط ۴۷: خط ۴۶:


[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:اسلام، عرفان، غیره]]
[[رده:آداب و رسوم]]
[[رده: مباحث خاص آداب و رسوم]]
[[رده:ادعیه، اذکار، اوراد، اعمال]]
[[رده:مقالات جدید(دی) باقی زاده]]  
[[رده:مقالات جدید(دی) باقی زاده]]  
[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:مقالات بازبینی شده2 دی 1402]]