ابن صائغ، شمس‌الدین‌ محمد بن‌ عبدالرحمان‌: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    جز (جایگزینی متن - 'دائر‌ه‌المعارف بزرگ اسلامی' به 'دائر‌ةالمعارف بزرگ اسلامی')
    برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
     
    (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
    خط ۵: خط ۵:
    | توضیح تصویر =  
    | توضیح تصویر =  
    | نام کامل = شمس‌الدین‌ محمد بن‌ عبدالرحمان‌
    | نام کامل = شمس‌الدین‌ محمد بن‌ عبدالرحمان‌
    | نام‌های دیگر = ابن صائغ، شمس‌الدین‌ محمد بن‌ عبدالرحمان‌
    | نام‌های دیگر = ابن صائغ، شمس‌الدین‌ محمد بن‌ عبدالرحمان‌
    | لقب = شمس‌الدین
    | لقب = شمس‌الدین
    خط ۲۹: خط ۲۸:
    | پیش از =  
    | پیش از =  
    | اساتید = تقى‌الدین‌ محمد بن‌ احمد صائغ‌، ابو حیان‌، علاءالدین‌ قونوی،‌ قاضى‌ جلال‌الدین‌ قزوینى، قاضى‌ برهان‌الدین‌ ابراهیم‌ بن‌ عبد الحق‌، شیخ‌ اثیرالدین، شیخ‌ شهاب‌الدین‌ ابن‌ مرحّل؛
    | اساتید = تقى‌الدین‌ محمد بن‌ احمد صائغ‌، ابو حیان‌، علاءالدین‌ قونوی،‌ قاضى‌ جلال‌الدین‌ قزوینى، قاضى‌ برهان‌الدین‌ ابراهیم‌ بن‌ عبد الحق‌، شیخ‌ اثیرالدین، شیخ‌ شهاب‌الدین‌ ابن‌ مرحّل؛
     
    | مشایخ  = دَبُّوسى‌، حجّار، مَزّی‌، برزالى‌؛
    | مشایخ  = دَبُّوسى‌، حجّار، مَزّی‌، برزالى‌ ؛
    | معاصرین = صفدی، جمال‌الدین‌ عبدالرحیم‌ اسنوی‌
    | معاصرین = صفدی، جمال‌الدین‌ عبدالرحیم‌ اسنوی‌
    | شاگردان = ابن‌ جزری‌،عمر خفاف‌، ابن‌ لبان، جمال‌ بن‌ ظهیره‌، عبدالرحمان‌ بن‌ جماعه؛‌  
    | شاگردان = ابن‌ جزری‌،عمر خفاف‌، ابن‌ لبان، جمال‌ بن‌ ظهیره‌، عبدالرحمان‌ بن‌ جماعه؛‌  
    | اجازه اجتهاد از =  
    | اجازه اجتهاد از =  
    | درجه علمی = نحوی‌، لغوی‌، محدث‌ و فقیه‌؛
    | درجه علمی = نحوی‌، لغوی‌، محدث‌ و فقیه‌؛
    خط ۴۷: خط ۴۳:
    }}
    }}


    ''' ابن صائغ، شمس‌الدین‌ محمد بن‌ عبدالرحمان‌ '''
    '''ابن صائغ، شمس‌الدین‌ محمد بن‌ عبدالرحمان‌''' (704-776ق‌/ 1304- 1375م‌)، نحوی‌، لغوی‌، محدث‌ و فقیه‌ حنفى‌ مصری‌.
     
     
     
     
    ==معرفی اجمالی==
     
    اِبْن‌ِ صائِغ‌، شمس‌الدین‌ محمد بن‌ عبدالرحمان‌ (704-776ق‌/ 1304- 1375م‌)، نحوی‌، لغوی‌، محدث‌ و فقیه‌ حنفى‌ مصری‌.
     


    ==تولد و تحصیل==
    ==تولد و تحصیل==
    در قاهره‌ به‌ دنیا آمد و ابتدا نزد شیخ‌ محمد مصری‌ و پس‌ از وی‌ نزد شیخ‌ [[تقى‌الدین‌ محمد بن‌ احمد صائغ‌]] قرائات‌ سبع‌ و عشر را فراگرفت‌.


    در قاهره‌ به‌ دنیا آمد و ابتدا نزد شیخ‌ محمد مصری‌ و پس‌ از وی‌ نزد شیخ‌ تقى‌الدین‌ محمد بن‌ احمد صائغ‌ قرائات‌ سبع‌ و عشر را فراگرفت‌.
    نحو را از [[ابوحیان، محمد بن یوسف|ابو حیان‌]]، معانى‌‌و‌بیان‌ را از شیخ‌ [[علاءالدین‌ قونوی‌]] و قاضى‌ [[جلال‌الدین‌ قزوینى‌]] و فقه‌ را از قاضى‌ [[برهان‌الدین‌ ابراهیم‌ بن‌ عبد الحق‌|برهان‌الدین‌ ابراهیم‌ بن‌ عبدالحق‌]] آموخت‌. در 728ق‌ به‌ دمشق‌ سفر کرد و در حلقه درس‌ شیخ‌ اثیرالدین‌ و شیخ‌ شهاب‌الدین‌ ابن‌ مرحّل‌ شرکت‌ کرد.
    نحو را از ابو حیان‌، معانى‌‌و‌بیان‌ را از شیخ‌ علاءالدین‌ قونوی‌ و قاضى‌ جلال‌الدین‌ قزوینى‌ و فقه‌ را از قاضى‌ برهان‌الدین‌ ابراهیم‌ بن‌ عبد الحق‌ آموخت‌. در 728ق‌ به‌ دمشق‌ سفر کرد و در حلقه درس‌ شیخ‌ اثیرالدین‌ و شیخ‌ شهاب‌الدین‌ ابن‌ مرحّل‌ شرکت‌ کرد.
     


    ==استماع حدیث و تدریس==
    ==استماع حدیث و تدریس==
    از دَبُّوسى‌، حجّار، مَزّی‌ و برزالى‌ و دیگران‌ حدیث‌ شنید و در علوم‌ مختلف‌ سرآمد اقران‌ شد و ریاست‌ تدریس‌ علوم‌ نحو و قرائت‌ را در مسجد جامع‌ اموی‌ دمشق‌ به‌ عهده‌ گرفت‌. وی‌ پس‌ از مدتى‌ بار دیگر به‌ قاهره‌ بازگشت‌ و در مسجد جامع‌ ابن‌ طولون‌ به‌ تدریس‌ مشغول‌ شد و درس‌ او سخت‌ مورد استقبال‌ قرار گرفت‌.
    از دَبُّوسى‌، حجّار، مَزّی‌ و برزالى‌ و دیگران‌ حدیث‌ شنید و در علوم‌ مختلف‌ سرآمد اقران‌ شد و ریاست‌ تدریس‌ علوم‌ نحو و قرائت‌ را در مسجد جامع‌ اموی‌ دمشق‌ به‌ عهده‌ گرفت‌. وی‌ پس‌ از مدتى‌ بار دیگر به‌ قاهره‌ بازگشت‌ و در مسجد جامع‌ ابن‌ طولون‌ به‌ تدریس‌ مشغول‌ شد و درس‌ او سخت‌ مورد استقبال‌ قرار گرفت‌.


    ==شاگردان==
    ==شاگردان==
    در 769ق‌/1368م‌ شاگرد مشهورش‌ [[جزری، محمد بن محمد|ابن‌ جزری‌]] ناچار شد به‌ سبب‌ گرفتاری‌های‌ فراوان‌ استاد در درس‌های‌ شبانگاهى‌ او شرکت‌ جوید و به‌ همین‌ ترتیب‌ بود که‌ قرآن‌ را با قرائت‌ سبع‌ و عشر نزد استاد خواند. شیخ‌ عمر خفاف‌ نیز از جمله‌ کسانى‌ بود که‌ شب‌‌هنگام‌ در درس‌ حاضر مى‌شد.


    در 769ق‌/1368م‌ شاگرد مشهورش‌ ابن‌ جزری‌ ناچار شد به‌ سبب‌ گرفتاری‌های‌ فراوان‌ استاد در درس‌های‌ شبانگاهى‌ او شرکت‌ جوید و به‌ همین‌ ترتیب‌ بود که‌ قرآن‌ را با قرائت‌ سبع‌ و عشر نزد استاد خواند. شیخ‌ عمر خفاف‌ نیز از جمله‌ کسانى‌ بود که‌ شب‌‌هنگام‌ در درس‌ حاضر مى‌شد.
    [[ابن‌ لبان‌]] و جمال‌ بن‌ ظهیره‌ و عبدالرحمان‌ بن‌ جماعه‌ را نیز در شمار شاگردان‌ او ذکر کرده‌اند.  
    ابن‌ لبان‌ و جمال‌ بن‌ ظهیره‌ و عبدالرحمان‌ بن‌ جماعه‌ را نیز در شمار شاگردان‌ او ذکر کرده‌اند.  
     


    ==معاشرت و شعر==
    ==معاشرت و شعر==
    وی‌ در آغاز به‌ شعر و ادب‌ توجهى‌ نداشت‌، اما معاشرت‌ با صفدی‌، تمایل‌ او را به‌ شعر برانگیخت‌ و به‌ گفته صفدی‌ ازآن‌پس‌ اندک،‌ اندک‌ به‌ سرودن‌ شعر پرداخت‌ و در آن‌ چندان‌ مهارت‌ یافت‌ که‌ در شمار ادیبان‌ و شاعران‌ عصر خود درآمد.


    وی‌ در آغاز به‌ شعر و ادب‌ توجهى‌ نداشت‌، اما معاشرت‌ با صفدی‌، تمایل‌ او را به‌ شعر برانگیخت‌ و به‌ گفته صفدی‌ ازآن‌پس‌ اندک،‌ اندک‌ به‌ سرودن‌ شعر پرداخت‌ و در آن‌ چندان‌ مهارت‌ یافت‌ که‌ در شمار ادیبان‌ و شاعران‌ عصر خود درآمد.
    از اشعار وی‌ مجموعاً 29 بیت‌ موجود است‌. این‌ اشعار که‌ در قالب‌ غزل‌ و پند و اندرز سروده‌ شده‌، نمایانگر پاره‌ای‌ از خصوصیات‌ شعر عصر انحطاط نیز هست‌.
    از اشعار وی‌ مجموعاً 29 بیت‌ موجود است‌. این‌ اشعار که‌ در قالب‌ غزل‌ و پند و اندرز سروده‌ شده‌، نمایانگر پاره‌ای‌ از خصوصیات‌ شعر عصر انحطاط نیز هست‌.
    معاشرت‌ ابن‌ صائغ‌ با صفدی‌ مدت‌ها ادامه‌ داشت‌ و مى‌دانیم‌ که‌ وی‌ در 737ق‌ شماری‌ از سروده‌های‌ خود را برای‌ صفدی‌ خواند.
    معاشرت‌ ابن‌ صائغ‌ با صفدی‌ مدت‌ها ادامه‌ داشت‌ و مى‌دانیم‌ که‌ وی‌ در 737ق‌ شماری‌ از سروده‌های‌ خود را برای‌ صفدی‌ خواند.


    وی‌ همچنین‌ با شیخ‌ جمال‌الدین‌ عبدالرحیم‌ اسنوی‌، شیخ‌ شافعى‌ ملاقات‌ کرد و علاوه‌ بر اینان‌ با دولتمردان‌ روزگار خود نیز معاشرت‌ داشت‌.
    وی‌ همچنین‌ با شیخ‌ [[اسنوی، عبدالرحیم بن حسن|جمال‌الدین‌ عبدالرحیم‌ اسنوی‌]]، شیخ‌ شافعى‌ ملاقات‌ کرد و علاوه‌ بر اینان‌ با دولتمردان‌ روزگار خود نیز معاشرت‌ داشت‌.
     


    ==مناصب==
    ==مناصب==
    ابن‌ صائغ‌ مدتى‌ در مصر ریاست‌ دارالعدل‌ و در 773ق‌ منصب‌ قضای‌ لشکر را برعهده‌ گرفت‌.  
    ابن‌ صائغ‌ مدتى‌ در مصر ریاست‌ دارالعدل‌ و در 773ق‌ منصب‌ قضای‌ لشکر را برعهده‌ گرفت‌.  


    ==وفات==
    ==وفات==
    مرگ‌ او در 13 شعبان‌ 776ق‌ یا به‌ گفته ابن‌ تغری‌ بردی‌ در 12 شعبان‌777ق‌ در قاهره‌ اتفاق‌ افتاد و به‌ قول‌ سیوطى‌ (1/156) میراث‌ کلانى‌ از خود به‌جای‌ گذاشت‌.
    مرگ‌ او در 13 شعبان‌ 776ق‌ یا به‌ گفته ابن‌ تغری‌ بردی‌ در 12 شعبان‌777ق‌ در قاهره‌ اتفاق‌ افتاد و به‌ قول‌ سیوطى‌ (1/156) میراث‌ کلانى‌ از خود به‌جای‌ گذاشت‌.


    ==آثار==
    ==آثار==
    آثار و مصنفّات‌ وی‌ که‌ نسخه‌های‌ آن‌ها در کتابخانه‌های‌ مختلف‌ موجود است‌ عبارت‌اند از:
    آثار و مصنفّات‌ وی‌ که‌ نسخه‌های‌ آن‌ها در کتابخانه‌های‌ مختلف‌ موجود است‌ عبارت‌اند از:
     
    # الرقم‌ على‌ البُردة یا شرح‌ قصیدة البردة، در دارالکتب‌، وین‌، ملّى‌ بلغار، ملى‌ تبریز، لایپزیگ‌؛
    1. الرقم‌ على‌ البُردة یا شرح‌ قصیدة البردة، در دارالکتب‌، وین‌، ملّى‌ بلغار، ملى‌ تبریز، لایپزیگ‌؛
    # شعری‌ درباره صید، در برلین‌.
     
    # المرقاة فى‌ اعراب‌ لااله‌‌الاالله‌، در دارالکتب‌.
    2. شعری‌ درباره صید، در برلین‌.
    # المنهج‌ القویم‌ فدی‌ القرآن‌ العظیم‌، در برلین‌.
     
    # الوضع‌ الباهر فى‌ رفع‌ افعل‌ الظاهر، در کوپریلى‌.
    3. المرقاة فى‌ اعراب‌ لااله‌‌الاالله‌، در دارالکتب‌.
     
    4. المنهج‌ القویم‌ فدی‌ القرآن‌ العظیم‌، در برلین‌.
     
    5. الوضع‌ الباهر فى‌ رفع‌ افعل‌ الظاهر، در کوپریلى‌.
       
       
    آثار دیگری‌ نیز به‌ او منسوب‌ است‌ که‌ عبارت‌اند از: اِحکام‌ الرای‌ فى‌ اَحکام‌ اذلای‌؛ نتایج‌ الافکار؛ نشر العبیر فى‌ اقامة الظاهر موضع‌ الضمیر؛ شرح‌ المشارق‌، در حدیث‌ که‌ ابن‌ حجر آن‌ را در 6 مجلد دیده‌ و گفته‌ است‌ دارای‌ مباحث‌ ظریفى‌ است‌؛ الثمر الجنى‌ فى‌ الادب‌ السنى‌؛ الغمز على‌ الکنز؛ المبانى‌ فى‌ المعانى‌، الاستدراک‌ على‌ المغنى‌؛ شرح‌ الفیة ابن‌ مالک‌؛ التذکرة، در چندین‌ جلد؛ التعلیقة فى‌ المسائل‌ الدقیقة؛ مجمع‌ الفرائد و منبع‌ الفوائد، در 17 جلد؛ اختراع‌ الفهوم‌ لاجتماع‌ العلوم‌؛ روض‌ الافهام‌ فى‌ اقسام‌ الاستفهام‌<ref>‌ فاتحى‌ نژاد، عنایت‌‌الله‌، ج4، ص102</ref>.
    آثار دیگری‌ نیز به‌ او منسوب‌ است‌ که‌ عبارت‌اند از: اِحکام‌ الرای‌ فى‌ اَحکام‌ اذلای‌؛ نتایج‌ الافکار؛ نشر العبیر فى‌ اقامة الظاهر موضع‌ الضمیر؛ شرح‌ المشارق‌، در حدیث‌ که‌ ابن‌ حجر آن‌ را در 6 مجلد دیده‌ و گفته‌ است‌ دارای‌ مباحث‌ ظریفى‌ است‌؛ الثمر الجنى‌ فى‌ الادب‌ السنى‌؛ الغمز على‌ الکنز؛ المبانى‌ فى‌ المعانى‌، الاستدراک‌ على‌ المغنى‌؛ شرح‌ الفیة ابن‌ مالک‌؛ التذکرة، در چندین‌ جلد؛ التعلیقة فى‌ المسائل‌ الدقیقة؛ مجمع‌ الفرائد و منبع‌ الفوائد، در 17 جلد؛ اختراع‌ الفهوم‌ لاجتماع‌ العلوم‌؛ روض‌ الافهام‌ فى‌ اقسام‌ الاستفهام‌<ref>‌ فاتحى‌ نژاد، عنایت‌‌الله‌، ج4، ص102</ref>.


    == پانویس==
    == پانویس==
    <references/>
    <references/>


    ==منابع مقاله==
    ==منابع مقاله==
     
    فاتحى‌ نژاد، عنایت‌‌الله‌، دائر‌ةالمعارف بزرگ اسلامی زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران، مرکز دائر‌ةالمعارف بزرگ اسلامی، چاپ دوم، 1377.
    فاتحى‌ نژاد، عنایت‌‌الله‌، دائر‌ه‌المعارف بزرگ اسلامی زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران، مرکز دائر‌ه‌المعارف بزرگ اسلامی، چاپ دوم، 1377.


    ==وابسته‌ها==
    ==وابسته‌ها==
    خط ۱۲۳: خط ۹۲:


    [[رده:زندگی‌نامه]]  
    [[رده:زندگی‌نامه]]  
    [[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
    [[رده:مقالات بازبینی شده2 مهر 1402]]
    [[رده:فاقد کد پدیدآور]]
    [[رده:فاقد کد پدیدآور]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۱

    ابن صائغ، شمس‌الدین‌ محمد بن‌ عبدالرحمان‌
    NUR00000.jpg
    نام کاملشمس‌الدین‌ محمد بن‌ عبدالرحمان‌
    نام‌های دیگرابن صائغ، شمس‌الدین‌ محمد بن‌ عبدالرحمان‌
    لقبشمس‌الدین
    تخلصابن صائغ
    نام پدرعبدالرحمان
    ولادت704ق
    محل تولدقاهره، مصر
    محل زندگیمصر
    رحلت776ق‌
    طول عمر72
    دیناسلام
    مذهبحنفی
    پیشهنحوی‌، لغوی‌، محدث‌ و فقیه‌؛
    منصبقضا، ریاست دارالعدل؛
    اطلاعات علمی
    درجه علمینحوی‌، لغوی‌، محدث‌ و فقیه‌؛
    اساتیدتقى‌الدین‌ محمد بن‌ احمد صائغ‌، ابو حیان‌، علاءالدین‌ قونوی،‌ قاضى‌ جلال‌الدین‌ قزوینى، قاضى‌ برهان‌الدین‌ ابراهیم‌ بن‌ عبد الحق‌، شیخ‌ اثیرالدین، شیخ‌ شهاب‌الدین‌ ابن‌ مرحّل؛
    مشایخدَبُّوسى‌، حجّار، مَزّی‌، برزالى‌؛
    معاصرینصفدی، جمال‌الدین‌ عبدالرحیم‌ اسنوی‌
    شاگردانابن‌ جزری‌،عمر خفاف‌، ابن‌ لبان، جمال‌ بن‌ ظهیره‌، عبدالرحمان‌ بن‌ جماعه؛‌
    برخی آثار1. الرقم‌ على‌ البُردة یا شرح‌ قصیدة البردة، 2. المرقاة فى‌ اعراب‌ لااله‌‌الاالله‌، 3. المنهج‌ القویم‌ فدی‌ القرآن‌ العظیم‌

    ابن صائغ، شمس‌الدین‌ محمد بن‌ عبدالرحمان‌ (704-776ق‌/ 1304- 1375م‌)، نحوی‌، لغوی‌، محدث‌ و فقیه‌ حنفى‌ مصری‌.

    تولد و تحصیل

    در قاهره‌ به‌ دنیا آمد و ابتدا نزد شیخ‌ محمد مصری‌ و پس‌ از وی‌ نزد شیخ‌ تقى‌الدین‌ محمد بن‌ احمد صائغ‌ قرائات‌ سبع‌ و عشر را فراگرفت‌.

    نحو را از ابو حیان‌، معانى‌‌و‌بیان‌ را از شیخ‌ علاءالدین‌ قونوی‌ و قاضى‌ جلال‌الدین‌ قزوینى‌ و فقه‌ را از قاضى‌ برهان‌الدین‌ ابراهیم‌ بن‌ عبدالحق‌ آموخت‌. در 728ق‌ به‌ دمشق‌ سفر کرد و در حلقه درس‌ شیخ‌ اثیرالدین‌ و شیخ‌ شهاب‌الدین‌ ابن‌ مرحّل‌ شرکت‌ کرد.

    استماع حدیث و تدریس

    از دَبُّوسى‌، حجّار، مَزّی‌ و برزالى‌ و دیگران‌ حدیث‌ شنید و در علوم‌ مختلف‌ سرآمد اقران‌ شد و ریاست‌ تدریس‌ علوم‌ نحو و قرائت‌ را در مسجد جامع‌ اموی‌ دمشق‌ به‌ عهده‌ گرفت‌. وی‌ پس‌ از مدتى‌ بار دیگر به‌ قاهره‌ بازگشت‌ و در مسجد جامع‌ ابن‌ طولون‌ به‌ تدریس‌ مشغول‌ شد و درس‌ او سخت‌ مورد استقبال‌ قرار گرفت‌.

    شاگردان

    در 769ق‌/1368م‌ شاگرد مشهورش‌ ابن‌ جزری‌ ناچار شد به‌ سبب‌ گرفتاری‌های‌ فراوان‌ استاد در درس‌های‌ شبانگاهى‌ او شرکت‌ جوید و به‌ همین‌ ترتیب‌ بود که‌ قرآن‌ را با قرائت‌ سبع‌ و عشر نزد استاد خواند. شیخ‌ عمر خفاف‌ نیز از جمله‌ کسانى‌ بود که‌ شب‌‌هنگام‌ در درس‌ حاضر مى‌شد.

    ابن‌ لبان‌ و جمال‌ بن‌ ظهیره‌ و عبدالرحمان‌ بن‌ جماعه‌ را نیز در شمار شاگردان‌ او ذکر کرده‌اند.

    معاشرت و شعر

    وی‌ در آغاز به‌ شعر و ادب‌ توجهى‌ نداشت‌، اما معاشرت‌ با صفدی‌، تمایل‌ او را به‌ شعر برانگیخت‌ و به‌ گفته صفدی‌ ازآن‌پس‌ اندک،‌ اندک‌ به‌ سرودن‌ شعر پرداخت‌ و در آن‌ چندان‌ مهارت‌ یافت‌ که‌ در شمار ادیبان‌ و شاعران‌ عصر خود درآمد.

    از اشعار وی‌ مجموعاً 29 بیت‌ موجود است‌. این‌ اشعار که‌ در قالب‌ غزل‌ و پند و اندرز سروده‌ شده‌، نمایانگر پاره‌ای‌ از خصوصیات‌ شعر عصر انحطاط نیز هست‌. معاشرت‌ ابن‌ صائغ‌ با صفدی‌ مدت‌ها ادامه‌ داشت‌ و مى‌دانیم‌ که‌ وی‌ در 737ق‌ شماری‌ از سروده‌های‌ خود را برای‌ صفدی‌ خواند.

    وی‌ همچنین‌ با شیخ‌ جمال‌الدین‌ عبدالرحیم‌ اسنوی‌، شیخ‌ شافعى‌ ملاقات‌ کرد و علاوه‌ بر اینان‌ با دولتمردان‌ روزگار خود نیز معاشرت‌ داشت‌.

    مناصب

    ابن‌ صائغ‌ مدتى‌ در مصر ریاست‌ دارالعدل‌ و در 773ق‌ منصب‌ قضای‌ لشکر را برعهده‌ گرفت‌.

    وفات

    مرگ‌ او در 13 شعبان‌ 776ق‌ یا به‌ گفته ابن‌ تغری‌ بردی‌ در 12 شعبان‌777ق‌ در قاهره‌ اتفاق‌ افتاد و به‌ قول‌ سیوطى‌ (1/156) میراث‌ کلانى‌ از خود به‌جای‌ گذاشت‌.

    آثار

    آثار و مصنفّات‌ وی‌ که‌ نسخه‌های‌ آن‌ها در کتابخانه‌های‌ مختلف‌ موجود است‌ عبارت‌اند از:

    1. الرقم‌ على‌ البُردة یا شرح‌ قصیدة البردة، در دارالکتب‌، وین‌، ملّى‌ بلغار، ملى‌ تبریز، لایپزیگ‌؛
    2. شعری‌ درباره صید، در برلین‌.
    3. المرقاة فى‌ اعراب‌ لااله‌‌الاالله‌، در دارالکتب‌.
    4. المنهج‌ القویم‌ فدی‌ القرآن‌ العظیم‌، در برلین‌.
    5. الوضع‌ الباهر فى‌ رفع‌ افعل‌ الظاهر، در کوپریلى‌.

    آثار دیگری‌ نیز به‌ او منسوب‌ است‌ که‌ عبارت‌اند از: اِحکام‌ الرای‌ فى‌ اَحکام‌ اذلای‌؛ نتایج‌ الافکار؛ نشر العبیر فى‌ اقامة الظاهر موضع‌ الضمیر؛ شرح‌ المشارق‌، در حدیث‌ که‌ ابن‌ حجر آن‌ را در 6 مجلد دیده‌ و گفته‌ است‌ دارای‌ مباحث‌ ظریفى‌ است‌؛ الثمر الجنى‌ فى‌ الادب‌ السنى‌؛ الغمز على‌ الکنز؛ المبانى‌ فى‌ المعانى‌، الاستدراک‌ على‌ المغنى‌؛ شرح‌ الفیة ابن‌ مالک‌؛ التذکرة، در چندین‌ جلد؛ التعلیقة فى‌ المسائل‌ الدقیقة؛ مجمع‌ الفرائد و منبع‌ الفوائد، در 17 جلد؛ اختراع‌ الفهوم‌ لاجتماع‌ العلوم‌؛ روض‌ الافهام‌ فى‌ اقسام‌ الاستفهام‌[۱].

    پانویس

    1. ‌ فاتحى‌ نژاد، عنایت‌‌الله‌، ج4، ص102

    منابع مقاله

    فاتحى‌ نژاد، عنایت‌‌الله‌، دائر‌ةالمعارف بزرگ اسلامی زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران، مرکز دائر‌ةالمعارف بزرگ اسلامی، چاپ دوم، 1377.

    وابسته‌ها