۱۵۳٬۱۹۱
ویرایش
جز
جایگزینی متن - ' '''' به '''''
جز (جایگزینی متن - '==منابع مقاله== مقدمه و متن كتاب. رده:کتابشناسی' به '==منابع مقاله== مقدمه و متن كتاب. ==وابستهها== {{وابستهها}} رده:کتابشناسی') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' '''' به ''''') |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''التمييز''' اثر [[ابن معن، حسین بن فخرالدین|حسين بن فخرالدين بن قرقماس المعنى]] معروف به [[ابن معن، حسین بن فخرالدین|ابن مَعن]] (1034-1109ق)، كه در آن خصلتهاى پسنديده اخلاقى با استفاده از منابع اهلسنت از آيات و روايات استخراج و بررسى شده است. كتاب به زبان عربى و در سال 1097ق نوشته شده است. | '''التمييز''' اثر [[ابن معن، حسین بن فخرالدین|حسين بن فخرالدين بن قرقماس المعنى]] معروف به [[ابن معن، حسین بن فخرالدین|ابن مَعن]] (1034-1109ق)، كه در آن خصلتهاى پسنديده اخلاقى با استفاده از منابع اهلسنت از آيات و روايات استخراج و بررسى شده است. كتاب به زبان عربى و در سال 1097ق نوشته شده است. | ||
| خط ۴۵: | خط ۴۳: | ||
#:وى عقل را غير از علم دانسته و معتقد است كه عقل، طريق وصول به علم مىباشد، اما علم، افضل از آن است؛ زيرا علم، از صفات بارىتعالى بوده و ثمره آن، عمل و طاعت است و كسى كه عاقل نباشد، عالم ناميده نمىشود. | #:وى عقل را غير از علم دانسته و معتقد است كه عقل، طريق وصول به علم مىباشد، اما علم، افضل از آن است؛ زيرا علم، از صفات بارىتعالى بوده و ثمره آن، عمل و طاعت است و كسى كه عاقل نباشد، عالم ناميده نمىشود. | ||
#:در اين باب، سخنانى حكمتآميز از بزرگان و مشاهيرى همچون [[علی بن ابیطالب(ع)، امام اول|حضرت على(ع)]]، [[امام سجاد(ع)]]، [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] حضرت موسى(ع)، حسن بصرى، اسكندر مقدونى، سفيان سورى و محمد بن ادريس شافعى در ستايش عقل آورده شده است. | #:در اين باب، سخنانى حكمتآميز از بزرگان و مشاهيرى همچون [[علی بن ابیطالب(ع)، امام اول|حضرت على(ع)]]، [[امام سجاد(ع)]]، [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] حضرت موسى(ع)، حسن بصرى، اسكندر مقدونى، سفيان سورى و محمد بن ادريس شافعى در ستايش عقل آورده شده است. | ||
#علم: در ابتداى اين باب، تفسيرى از حسن بصرى پيرامون آيه شريفه ''' «هل يستوى الذين يعلمون و الذين لا يعلمون» ''' بدين مضمون آورده شده است كه مراد از اين آيه، نفى استوا به تنهایى نيست؛ زيرا اين امر بدون هيچ شبههاى پذيرفته شده است؛ بلكه مراد از اين آيه، تذكر به تفاوت عظيم ميان عالم و جاهل مىباشد. | #علم: در ابتداى اين باب، تفسيرى از حسن بصرى پيرامون آيه شريفه''' «هل يستوى الذين يعلمون و الذين لا يعلمون»''' بدين مضمون آورده شده است كه مراد از اين آيه، نفى استوا به تنهایى نيست؛ زيرا اين امر بدون هيچ شبههاى پذيرفته شده است؛ بلكه مراد از اين آيه، تذكر به تفاوت عظيم ميان عالم و جاهل مىباشد. | ||
#:نویسنده در ذيل كلمهاى حكيمانه از لقمان: «ثمره علم انصاف و زهد و نتيجه آن عفاف مىباشد و چيزى جز پيروى از هواى نفس مردم را هلاك نمىكند»، به بيان فرق ميان هواى نفس و شهوت پرداخته است. وى معتقد است كه هواى نفس، مختص به آراء و اعتقادات مىباشد درحالىكه شهوت، ميل به لذات بوده و از نتايج پيروى از هواى نفس است؛ بنابراین، هواى نفس اخص بوده و شهوت، اعم مىباشد. | #:نویسنده در ذيل كلمهاى حكيمانه از لقمان: «ثمره علم انصاف و زهد و نتيجه آن عفاف مىباشد و چيزى جز پيروى از هواى نفس مردم را هلاك نمىكند»، به بيان فرق ميان هواى نفس و شهوت پرداخته است. وى معتقد است كه هواى نفس، مختص به آراء و اعتقادات مىباشد درحالىكه شهوت، ميل به لذات بوده و از نتايج پيروى از هواى نفس است؛ بنابراین، هواى نفس اخص بوده و شهوت، اعم مىباشد. | ||
#:به باور وى، عقل باعث عصمت ملوك و امرا و محدود كننده سلاطين و وزرا بوده و ايشان را از ظلم و اذيت مردم بازمىدارد و لذا بر آنان، شناخت حق و فضيلت آن واجب است. | #:به باور وى، عقل باعث عصمت ملوك و امرا و محدود كننده سلاطين و وزرا بوده و ايشان را از ظلم و اذيت مردم بازمىدارد و لذا بر آنان، شناخت حق و فضيلت آن واجب است. | ||