مونس العشاق: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'مى' به 'مى') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
خط ۳۸: | خط ۳۸: | ||
'''مونس العشاق''' نوشته [[سهروردی، یحیی بن حبش|شهاب الدین یحیی بن حبش سهروردی]](549-587ق) معروف به [[سهروردی، یحیی بن حبش|شیخ اشراق]] است. نام دیگر این اثر رسالة فی حقیقة العشق است و در موضوع عرفان و فلسفه به نگارش درآمده است. <ref>تهرانی، آقابزرگ، ج 23، ص 283؛ مشار، خانبابا، ج4، ص5063 </ref> این اثر توسط [[عربشاه یزدی، عمادالدین|عماد الدین عربشاه يزدى]] از شاعران آشنا به زبان و ادبیات خانقاهی قرن هشتم هجرى به رشته نظم درآمده است. <ref>مقدمه، ص 35؛ صفا، ذبیح الله، ج3، ص 1094 </ref> این اثر همراه با تحقیق [[مایل هروی، نجیب|نجیب مایل هروی]] است. | '''مونس العشاق''' نوشته [[سهروردی، یحیی بن حبش|شهاب الدین یحیی بن حبش سهروردی]](549-587ق) معروف به [[سهروردی، یحیی بن حبش|شیخ اشراق]] است. نام دیگر این اثر رسالة فی حقیقة العشق است و در موضوع عرفان و فلسفه به نگارش درآمده است. <ref>تهرانی، آقابزرگ، ج 23، ص 283؛ مشار، خانبابا، ج4، ص5063 </ref> این اثر توسط [[عربشاه یزدی، عمادالدین|عماد الدین عربشاه يزدى]] از شاعران آشنا به زبان و ادبیات خانقاهی قرن هشتم هجرى به رشته نظم درآمده است. <ref>مقدمه، ص 35؛ صفا، ذبیح الله، ج3، ص 1094 </ref> این اثر همراه با تحقیق [[مایل هروی، نجیب|نجیب مایل هروی]] است. | ||
این منظومه که نقلی از رساله فارسی [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردی]] درباره عشق و كيفيت حدوث و مبادى و مراحل آن بطريق رمز و اشاره میباشد، بر وزن ليلى و مجنون [[نظامی، الیاس بن یوسف|نظامى گنجوی]] ساخته شده و در حدود یکهزار بیت است. ناظم آن را با مهارتى بسيار و در كلامى استادانه و ممتاز و با آرايشهاى شاعرانه مقرون به ذوق، و طبعا با بعضى شاخ و برگها كه هميشه در نقل از نثر به نظم در كار | این منظومه که نقلی از رساله فارسی [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردی]] درباره عشق و كيفيت حدوث و مبادى و مراحل آن بطريق رمز و اشاره میباشد، بر وزن ليلى و مجنون [[نظامی، الیاس بن یوسف|نظامى گنجوی]] ساخته شده و در حدود یکهزار بیت است. ناظم آن را با مهارتى بسيار و در كلامى استادانه و ممتاز و با آرايشهاى شاعرانه مقرون به ذوق، و طبعا با بعضى شاخ و برگها كه هميشه در نقل از نثر به نظم در كار مىآيد، به نظم آورده است. <ref>رک: صفا، ذبیح الله، ج3، ص 1094 </ref> گفته شده است نگارش این اثر به دستور شاه يحيى بن مظفر بن محمد بوده است. <ref>مقدمه، ص 21 </ref> این اثر از شاهکارهای نثر عرفانی به زبان فارسی است. <ref>رک: همان، ص 40 </ref> | ||
ضمیمه این اثر شرحی به زبان فارسی بر مونس العشاق است که قسمت عمده کتاب را شامل میشود به جز بخش نخستین آن که شارح به جهت رعایت ترتیب به اجمال به آن پرداخته است. شارح این اثر ناشناخته است. <ref>رک: همان ص 48 </ref> | ضمیمه این اثر شرحی به زبان فارسی بر مونس العشاق است که قسمت عمده کتاب را شامل میشود به جز بخش نخستین آن که شارح به جهت رعایت ترتیب به اجمال به آن پرداخته است. شارح این اثر ناشناخته است. <ref>رک: همان ص 48 </ref> |
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۲۴
مونس العشاق | |
---|---|
![]() | |
پدیدآوران | سهروردی، یحیی بن حبش (نویسنده)
عربشاه یزدی، عمادالدین (نویسنده) مایل هروی، نجیب (مصحح) |
عنوانهای دیگر | في حقيقة العشق شرح مونس العشاق |
ناشر | مولی |
مکان نشر | ایران - تهران |
سال نشر | 1420ق. = 1378ش. |
چاپ | چاپ دوم |
شابک | 964-5996-35-x |
موضوع | عشق (عرفان)
منظومههای عرفانی - قرن 8ق. تصوف |
زبان | فارسی |
تعداد جلد | 1 |
کد کنگره | /م9 / 5554 PIR |
مونس العشاق نوشته شهاب الدین یحیی بن حبش سهروردی(549-587ق) معروف به شیخ اشراق است. نام دیگر این اثر رسالة فی حقیقة العشق است و در موضوع عرفان و فلسفه به نگارش درآمده است. [۱] این اثر توسط عماد الدین عربشاه يزدى از شاعران آشنا به زبان و ادبیات خانقاهی قرن هشتم هجرى به رشته نظم درآمده است. [۲] این اثر همراه با تحقیق نجیب مایل هروی است.
این منظومه که نقلی از رساله فارسی سهروردی درباره عشق و كيفيت حدوث و مبادى و مراحل آن بطريق رمز و اشاره میباشد، بر وزن ليلى و مجنون نظامى گنجوی ساخته شده و در حدود یکهزار بیت است. ناظم آن را با مهارتى بسيار و در كلامى استادانه و ممتاز و با آرايشهاى شاعرانه مقرون به ذوق، و طبعا با بعضى شاخ و برگها كه هميشه در نقل از نثر به نظم در كار مىآيد، به نظم آورده است. [۳] گفته شده است نگارش این اثر به دستور شاه يحيى بن مظفر بن محمد بوده است. [۴] این اثر از شاهکارهای نثر عرفانی به زبان فارسی است. [۵]
ضمیمه این اثر شرحی به زبان فارسی بر مونس العشاق است که قسمت عمده کتاب را شامل میشود به جز بخش نخستین آن که شارح به جهت رعایت ترتیب به اجمال به آن پرداخته است. شارح این اثر ناشناخته است. [۶]
پانویس
منابع مقاله
- مقدمه.
- تهرانی، آقابزرگ. الذریعه الی تصانیف الشیعه. قم. اسماعیلیان. 1381.چاپ اول.
- صفا، ذبیح الله، تاريخ ادبيات در ايران. تهران، فردوس. 1378ش. چاپ هشتم.
- مشار، خان بابا. فهرست کتابهای چاپی فارسی. تهران. بی نا. 1350ش. چاپ اول.