سیره اخلاقی معصومین: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'ابن‌ عباس، عبدالله بن عباس' به 'ابن عباس، عبدالله بن عباس'
جز (جایگزینی متن - 'بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار(ع)' به 'بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم‌السلام')
جز (جایگزینی متن - 'ابن‌ عباس، عبدالله بن عباس' به 'ابن عباس، عبدالله بن عباس')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
 
(۱۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class='wikiInfo'>
{{جعبه اطلاعات کتاب
[[پرونده:NUR13111J1.jpg|بندانگشتی|سیره اخلاقی معصومین]]
| تصویر =NUR13111J1.jpg
{| class="wikitable aboutBookTable" style="text-align:Right"
| عنوان =سیره اخلاقی معصومین
|+ |
| عنوان‌های دیگر =
|-
| پدیدآوران =  
! نام کتاب!! data-type='bookName'|سیره اخلاقی معصومین
[[الهامی‌نیا، علی‌اصغر]] (نویسنده)
|-
| زبان =فارسی
|نام های دیگر کتاب
| کد کنگره =‏‎‏BP‎‏ ‎‏26‎‏ ‎‏/‎‏الف‎‏7‎‏س‎‏9*
|data-type='otherBookNames'|
| موضوع =
|-
احادیث شیعه
|پدیدآورندگان
|data-type='authors'|[[الهامی‌نیا، علی‌اصغر]] (نويسنده)
|-
|زبان  
|data-type='language'|فارسی
|-
|کد کنگره  
|data-type='congeressCode' style='direction:ltr'|‏‎‏BP‎‏ ‎‏26‎‏ ‎‏/‎‏الف‎‏7‎‏س‎‏9*
|-
|موضوع  
|data-type='subject'|احادیث شیعه


اخلاق اسلامی
اخلاق اسلامی
خط ۲۶: خط ۱۵:


چهارده معصوم - اخلاق
چهارده معصوم - اخلاق
|-
| ناشر =
|ناشر  
زمزم هدايت
|data-type='publisher'|زمزم هدايت
| مکان نشر =قم - ایران
|-
| سال نشر = 1385 ش  
|مکان نشر  
|data-type='publishPlace'|قم - ایران
|-
|سال نشر  
|data-type='publishYear'| 1385 هـ.ش  
|-class='articleCode'
|کد اتوماسیون
|data-type='automationCode'|AUTOMATIONCODE13111AUTOMATIONCODE
|}
</div>
 
 


| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE13111AUTOMATIONCODE
| چاپ =1
| تعداد جلد =1
| کتابخانۀ دیجیتال نور =13111
| کتابخوان همراه نور =13111
| کد پدیدآور =
| پس از =
| پیش از =
}}
'''سيره اخلاقى معصومين(ع)'''، اثر على‌اصغر الهامى‌نيا در موضوع اخلاق، به زبان فارسى است كه مطالب سودمندى را از اخلاق فردى و اجتماعى معصومين(ع) به مخاطب گوشزد مى‌كند.
'''سيره اخلاقى معصومين(ع)'''، اثر على‌اصغر الهامى‌نيا در موضوع اخلاق، به زبان فارسى است كه مطالب سودمندى را از اخلاق فردى و اجتماعى معصومين(ع) به مخاطب گوشزد مى‌كند.


== ساختار ==
== ساختار ==
كتاب، در يك جلد تنظيم شده و بر دو بخش است:
كتاب، در يك جلد تنظيم شده و بر دو بخش است:


خط ۵۵: خط ۴۰:


== گزارش محتوا ==
== گزارش محتوا ==
با توجه به اينكه سيره اخلاقى پيامبر و امامان(ع)، بهترين الگو براى پيروان آنها به شمار مى‌رود؛ چنان‌كه خداوند در سوره احزاب، آيه 21 فرموده‌اند: «رسول خدا، اسوه و مقتداى پسنديده‌اى است» (اين قاعده شامل حال جانشينان برحق وى نيز مى‌شود) و پيامبر اكرم(ص)، خود فرموده‌اند: «بعثت لاتمم مكارم الاخلاق»؛ «من برانگيخته شدم تا مكارم اخلاق را تمام كنم»، مؤلف در اين كتاب، بر اساس آيات و روايات و داستان‌هاى آموزند سعى كرده اخلاق نيكو را براى مخاطبين خويش، در دو بخش فردى و اجتماعى يادآورى كند تا راهكار اخلاقى مناسبى براى پيروان آن حضرات ترسيم كرده باشد.
با توجه به اينكه سيره اخلاقى پيامبر و امامان(ع)، بهترين الگو براى پيروان آنها به شمار مى‌رود؛ چنان‌كه خداوند در سوره احزاب، آيه 21 فرموده‌اند: «رسول خدا، اسوه و مقتداى پسنديده‌اى است» (اين قاعده شامل حال جانشينان برحق وى نيز مى‌شود) و پيامبر اكرم(ص)، خود فرموده‌اند: «بعثت لاتمم مكارم الاخلاق»؛ «من برانگيخته شدم تا مكارم اخلاق را تمام كنم»، مؤلف در اين كتاب، بر اساس آيات و روايات و داستان‌هاى آموزند سعى كرده اخلاق نيكو را براى مخاطبين خويش، در دو بخش فردى و اجتماعى يادآورى كند تا راهكار اخلاقى مناسبى براى پيروان آن حضرات ترسيم كرده باشد.


مؤلف، در اولين بخش كتاب، نخست، «اهتمام به نماز» را مطرح مى‌كند. ايشان در اين بخش، به تبيين نماز مى‌پردازد و نماز را از سه جهت احكام، آداب و اسرار و حقايق مورد بررسى قرار مى‌دهد و مطالبى ذكر مى‌كند، سپس به ذكر داستان‌هايى از نمازگزارن واقعى؛ يعنى حضرات معصومين(ع) مى‌پردازد. در ادامه، به اهميت و جايگاه برپاداشتن نماز اشاره مى‌كند و آن را از اهم واجبات مى‌داند و در اين راستا از روايات و داستان‌هايى نيز بهره مى‌گيرد؛ مثلا در بحبوحه جنگ صفين، [[امام على(ع)|اميرالمؤمنين(ع)]] مراقب خورشيد بود، [[ابن‌عباس، عبدالله بن عباس|ابن عباس]] پرسيد: در پى چه هستيد؟ حضرت فرمودند: منتظر ظهر هستم تا نماز بخوانيم. [[ابن‌عباس، عبدالله بن عباس|ابن عباس]] گفت: ما اينك در حال نبرديم، چه وقت نمازخواندن است؟! حضرت فرمودند: «ما براى چه با اينها مى‌جنگيم؟ جز براى نماز» ([[تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة|وسائل الشيعة]]، ج 3، ص 179).
مؤلف، در اولين بخش كتاب، نخست، «اهتمام به نماز» را مطرح مى‌كند. ايشان در اين بخش، به تبيين نماز مى‌پردازد و نماز را از سه جهت احكام، آداب و اسرار و حقايق مورد بررسى قرار مى‌دهد و مطالبى ذكر مى‌كند، سپس به ذكر داستان‌هايى از نمازگزارن واقعى؛ يعنى حضرات معصومين(ع) مى‌پردازد. در ادامه، به اهميت و جايگاه برپاداشتن نماز اشاره مى‌كند و آن را از اهم واجبات مى‌داند و در اين راستا از روايات و داستان‌هايى نيز بهره مى‌گيرد؛ مثلاًدر بحبوحه جنگ صفين، [[امام على(ع)|اميرالمؤمنين(ع)]] مراقب خورشيد بود، [[ابن عباس، عبدالله بن عباس|ابن عباس]] پرسيد: در پى چه هستيد؟ حضرت فرمودند: منتظر ظهر هستم تا نماز بخوانيم. [[ابن عباس، عبدالله بن عباس|ابن عباس]] گفت: ما اينك در حال نبرديم، چه وقت نمازخواندن است؟! حضرت فرمودند: «ما براى چه با اينها مى‌جنگيم؟ جز براى نماز» ([[تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة|وسائل الشيعة]]، ج 3، ص 179).


ايشان به مذمت كسانى كه نماز را سبك مى‌شمارند، مى‌پردازد و در اين باره، به اين حديث از [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] متمسك مى‌شود: «ان شفاعتنا لا تنال مستخفا بالصلاة»؛ «شفاعت ما، نصيب كسى كه نماز را سبك بشمارد، نمى‌شود».
ايشان به مذمت كسانى كه نماز را سبک مى‌شمارند، مى‌پردازد و در اين باره، به اين حديث از [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] متمسك مى‌شود: «ان شفاعتنا لا تنال مستخفا بالصلاة»؛ «شفاعت ما، نصيب كسى كه نماز را سبک بشمارد، نمى‌شود».


دومين صفت اخلاق فردى كه در كتاب مورد بررسى قرار گرفته، «ذكر» است. با توجه به اينكه خداوند مبدأ و منبع همه خوبى‌هاى عالم است و خير و بركت جز از او نمى‌رسد، پس ارتباط با خدا؛ يعنى ارتباط با منبع خير. علاوه بر اين، انسان ذاكر همواره خويشتن را در پرتو نور خدا مى‌بيند و از گزند هر شر و فسادى در امان مى‌ماند.
دومين صفت اخلاق فردى كه در كتاب مورد بررسى قرار گرفته، «ذكر» است. با توجه به اينكه خداوند مبدأ و منبع همه خوبى‌هاى عالم است و خير و بركت جز از او نمى‌رسد، پس ارتباط با خدا؛ يعنى ارتباط با منبع خير. علاوه بر اين، انسان ذاكر همواره خويشتن را در پرتو نور خدا مى‌بيند و از گزند هر شر و فسادى در امان مى‌ماند.


ايشان در ادامه، در مورد حقيقت ذكر چنين مى‌گويد: ذكر، همان ياد كردن خداوند با زبان و در اعماق قلب است و انسان در صورتى كه از اعماق قلب خدا را ياد كند، ياد خدا به قلب و روان او حيات واقعى مى‌بخشد و باعث شادابى و نشاط وى مى‌شود؛ هم‌چنان‌كه رسول اكرم(ص) مى‌فرمايند: «همگان تشنه مى‌ميرند، جز ذاكر خدا». ([[بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم‌السلام|بحار الانوار]]، ج 78، ص 240).
ايشان در ادامه، در مورد حقيقت ذكر چنين مى‌گويد: ذكر، همان ياد كردن خداوند با زبان و در اعماق قلب است و انسان در صورتى كه از اعماق قلب خدا را ياد كند، ياد خدا به قلب و روان او حيات واقعى مى‌بخشد و باعث شادابى و نشاط وى مى‌شود؛ هم‌چنان‌كه رسول اكرم(ص) مى‌فرمايند: «همگان تشنه مى‌ميرند، جز ذاكر خدا». ([[بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم‌السلام|بحار الانوار]]، ج 78، ص 240).


مؤلف، با دو عنوان «يادآوران نمونه» و «جلوه‌هاى ياد خدا در بوستان عصمت»، به ذكر داستان‌هايى از حضرات معصومين مى‌پردازد كه پيوسته به ياد خدا بودند.
مؤلف، با دو عنوان «يادآوران نمونه» و «جلوه‌هاى ياد خدا در بوستان عصمت»، به ذكر داستان‌هايى از حضرات معصومين مى‌پردازد كه پيوسته به ياد خدا بودند.
خط ۷۳: خط ۵۶:
بخش دوم كتاب، در مورد اخلاق اجتماعى است. مؤلف، «حسن معاشرت» را به‌عنوان اولين صفت اخلاقى اين بخش بيان مى‌كند. وى، به جايگاه رفيع نبوت و امامت و ارتباط مستقيم آن با فكر و قلب انسان‌ها اشاره مى‌كند و مهم‌ترين رسالت انبياء و اولياى الهى را تزكيه نفوس و تربيت و تزكيه انسان‌ها بيان مى‌كند كه لازمه‌اش آراسته بودن خود انبياء و اولياى الهى به صفات اخلاقى است و در اين راستا، چند نمونه از برخورد زيباى آنان را در خانواده و ميان مردم و حتى با مخالفان يادآور مى‌شود؛ به‌عنوان مثال:
بخش دوم كتاب، در مورد اخلاق اجتماعى است. مؤلف، «حسن معاشرت» را به‌عنوان اولين صفت اخلاقى اين بخش بيان مى‌كند. وى، به جايگاه رفيع نبوت و امامت و ارتباط مستقيم آن با فكر و قلب انسان‌ها اشاره مى‌كند و مهم‌ترين رسالت انبياء و اولياى الهى را تزكيه نفوس و تربيت و تزكيه انسان‌ها بيان مى‌كند كه لازمه‌اش آراسته بودن خود انبياء و اولياى الهى به صفات اخلاقى است و در اين راستا، چند نمونه از برخورد زيباى آنان را در خانواده و ميان مردم و حتى با مخالفان يادآور مى‌شود؛ به‌عنوان مثال:


«گروهى از طايفه جهنيه ميهمان [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] شدند. چون وقت رفتن فرارسيد، امام، زاد و توشه راه و عطايايى به آنان بخشيد، ولى به خدمتگزارانش فرمود: «از آنان كناره بگيريد و كمكشان نكنيد». مهمانان، بار خود را بستند و آماده رفتن شدند. براى وداع، خدمت امام رسيدند و عرض كردند: «اى پسر پيامبر! بسيار نيكو ميهمان‌دارى كردى، ولى چرا به خدمتگزارانت دستور دادى ما را كمك نكنند؟» امام پاسخ داد: ما اهل بيتى هستيم كه هيچ‌گاه ميهمان را براى رفتن يارى نمى‌رسانيم». (سيره اخلاقى معصومين(ع)، ص 120).
«گروهى از طايفه جهنيه ميهمان [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] شدند. چون وقت رفتن فرارسيد، امام، زاد و توشه راه و عطايايى به آنان بخشيد، ولى به خدمتگزارانش فرمود: «از آنان كناره بگيريد و كمكشان نكنيد». مهمانان، بار خود را بستند و آماده رفتن شدند. براى وداع، خدمت امام رسيدند و عرض كردند: «اى پسر پيامبر! بسيار نيكو ميهمان‌دارى كردى، ولى چرا به خدمتگزارانت دستور دادى ما را كمك نكنند؟» امام پاسخ داد: ما اهل‌بيتى هستيم كه هيچ‌گاه ميهمان را براى رفتن يارى نمى‌رسانيم». (سيره اخلاقى معصومين(ع)، ص 120).


در ادامه، به صفات ديگرى از اخلاق اجتماعى با عناوين «رأفت و مهربانى»، «تواضع»، «عفو و گذشت»، «غيرت اسلامى»، «روابط اجتماعى»، «خدمت به مردم»، «حمايت از محرومان» و «مشكل‌گشايى و حفظ وحدت» پرداخته است.
در ادامه، به صفات ديگرى از اخلاق اجتماعى با عناوين «رأفت و مهربانى»، «تواضع»، «عفو و گذشت»، «غيرت اسلامى»، «روابط اجتماعى»، «خدمت به مردم»، «حمايت از محرومان» و «مشكل‌گشايى و حفظ وحدت» پرداخته است.
خط ۹۰: خط ۷۳:




== پیوندها ==
==وابسته‌ها==
[http://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Text/8500 مطالعه کتاب سیره اخلاقی معصومین در پایگاه کتابخانه دیجیتال نور]
{{وابسته‌ها}}
 
 
[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:اسلام، عرفان، غیره]]
[[رده:اسلام، عرفان، غیره]]
[[رده:سرگذشت‌نامه‌ها]]
[[رده:سرگذشت‌نامه‌ها]]
[[رده:سرگذشت‌‌نامه‌های فردی]]
[[رده:سرگذشت‌نامه‌های فردی]]
[[رده:سیرت نبوی]]
[[رده:سیرت نبوی]]