پرش به محتوا

بلاغت و فواصل قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - '}}↵↵↵'''' به '}} ''''
جز (جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== ' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} ')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
جز (جایگزینی متن - '}}↵↵↵'''' به '}} '''')
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۲۲: خط ۲۲:
| شابک =964-8171-26-2
| شابک =964-8171-26-2
| تعداد جلد =1
| تعداد جلد =1
| کتابخانۀ دیجیتال نور =14303
| کتابخانۀ دیجیتال نور =02956
| کتابخوان همراه نور =02956
| کتابخوان همراه نور =02956
| کد پدیدآور =
| کد پدیدآور =
خط ۲۸: خط ۲۸:
| پیش از =
| پیش از =
}}
}}
'''بلاغت و فواصل قرآن''' نوشته جواد طاهرخانى و به زبان فارسی است كه به بررسى يكى از جنبه اعجاز ادبى قرآن؛ یعنى موضوع سجع و فاصله در آن مى‌پردازد.
'''بلاغت و فواصل قرآن''' نوشته جواد طاهرخانى و به زبان فارسی است كه به بررسى يكى از جنبه اعجاز ادبى قرآن؛ یعنى موضوع سجع و فاصله در آن مى‌پردازد.


سجع در لغت به معناى آواز كبوتر و در اصطلاح آوردن دو واژه كه در وزن و روىّ يا يكى از اين دو برابر باشند، در پايان دو جمله در نثر يا نظم مى‌باشد.و فاصله عبارتست از آخر آيه مانند قافيه شعر و قرينه سجع و يا كلمه آخر جمله است كه از مابعدش منفصل است و يا....
سجع در لغت به معناى آواز كبوتر و در اصطلاح آوردن دو واژه كه در وزن و روىّ يا يكى از اين دو برابر باشند، در پايان دو جمله در نثر يا نظم مى‌باشد.و فاصله عبارتست از آخر آيه مانند قافيه شعر و قرينه سجع و يا كلمه آخر جمله است كه از مابعدش منفصل است و يا....


نویسنده ابتدا تاريخچه‌اى كوتاه از آثار نوشته شده دربارۀ اعجاز قرآن بيان كرده و در اين زمينه از كسانى چون [[جاحظ، عمرو بن بحر|جاحظ]]، ابن يزيد واسطى، ابوعيسى رماني و...ياد مى‌كند.
نویسنده ابتدا تاريخچه‌اى كوتاه از آثار نوشته شده دربارۀ اعجاز قرآن بيان كرده و در اين زمينه از كسانى چون [[جاحظ، عمرو بن بحر|جاحظ]]، ابن يزيد واسطى، ابوعيسى رمانیو...ياد مى‌كند.


سپس با استناد به آياتى چند از قرآن، اعجاز آن را اثبات مى‌كند.تعريف لغوى و اصطلاحى واژۀ «اعجاز»جهات اعجاز قرآن كه برخى آن را به جهت اسلوب و فصاحت آن و برخى به جهت «صرفه» مى‌دانند،
سپس با استناد به آياتى چند از قرآن، اعجاز آن را اثبات مى‌كند.تعريف لغوى و اصطلاحى واژۀ «اعجاز»جهات اعجاز قرآن كه برخى آن را به جهت اسلوب و فصاحت آن و برخى به جهت «صرفه» مى‌دانند،