منصور بالله عیانی، قاسم بن علی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - '↵↵↵\{\{کاربردهای\sدیگر\|(.*)\s\(ابهام\sزدایی\)\}\}↵↵↵' به ' {{کاربردهای دیگر|$1 (ابهام زدایی)}} '
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - '↵↵↵\{\{کاربردهای\sدیگر\|(.*)\s\(ابهام\sزدایی\)\}\}↵↵↵' به ' {{کاربردهای دیگر|$1 (ابهام زدایی)}} ')
 
(۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۲۴: خط ۲۴:
|-
|-
|برخی آثار
|برخی آثار
| data-type="authorWritings" |[[مجموع کتب و رسائل (عیانی)]]  
| data-type="authorWritings" |[[مجموع کتب و رسائل الإمام القاسم العیانی]]  
|- class="articleCode"
|- class="articleCode"
|کد مؤلف
|کد مؤلف
خط ۳۱: خط ۳۱:
</div>
</div>


'''قاسم بن على بن عبداللّٰه عيانى''' (310-393ق)، فقيه، محقق، نویسنده و امام زيديه
{{امامان زیدی از آل طباطبا}}
{{کاربردهای دیگر|منصور بالله (ابهام زدایی)}}
'''قاسم بن على بن عبداللّٰه عيانى''' (310-393ق)، فقيه، محقق، نویسنده و امام زيديه، از افراد سرشناس آل طباطبای یمن و از نوادگان [[رسی، قاسم بن ابراهیم|قاسم رسی]]


== ولادت ==
== ولادت ==
در سال 310ق، در تباله، از بلاد خثعم در حجاز به دنيا آمد و در همانجا بزرگ شد. شجره او  قاسم عياني بن علي بن عبدالله بن محمد بن إقاسم رسي بن إبراهيم طباطبا بن إسماعيل ديباج بن إبراهيم شبه بن حسن رضا بن حسن سبط بن أمير المؤمنين علي بن أبي‌طالب
در سال 310ق، در تباله، از بلاد خثعم در حجاز به دنيا آمد و در همانجا بزرگ شد. شجره او  قاسم عياني بن علي بن عبدالله بن محمد بن قاسم رسي بن إبراهيم طباطبا بن إسماعيل ديباج بن إبراهيم شبه بن حسن رضا بن حسن سبط بن أمير المؤمنين علي بن أبي‌طالب


او از نوادگان قاسم رسى است و از طريق عبداللّٰه به قاسم مى‌رسد. وى از اين‌رو به عيانى شهرت يافت كه در عيان (جنوب صعده) مدفون گرديد. او در 388ق به امامت رسيد. نفوذ وى در سراسر صنعا و ذمار گسترده شد و در 389ق شريف قاسم بن حسين زيدى را حاكم و نماينده خود در اين دو شهر ساخت. امير اسعد بن عبداللّٰه با او بيعت كرد و تاج‌الدين در كحلان به نام او خطبه خواند و هدايايى براى او فرستاد. اما مردم نجران و برخى از زيديان سر از فرمان او برتافتند و او چند بار با آنان جنگيد. سرانجام در 392ق به نفع داعى يوسف، از مدعیان حكومت رسى، از امامت كناره‌گيرى كرد.
او از نوادگان قاسم رسى است و از طريق عبداللّٰه به قاسم مى‌رسد. وى از اين‌رو به عيانى شهرت يافت كه در عيان (جنوب صعده) مدفون گرديد. او در 388ق به امامت رسيد. نفوذ وى در سراسر صنعا و ذمار گسترده شد و در 389ق شريف قاسم بن حسين زيدى را حاكم و نماينده خود در اين دو شهر ساخت. امير اسعد بن عبداللّٰه با او بيعت كرد و تاج‌الدين در كحلان به نام او خطبه خواند و هدايايى براى او فرستاد. اما مردم نجران و برخى از زيديان سر از فرمان او برتافتند و او چند بار با آنان جنگيد. سرانجام در 392ق به نفع داعى يوسف، از مدعیان حكومت رسى، از امامت كناره‌گيرى كرد.


== آثار==
== آثار==
 
# التفريع
-التفريع
# مجموعه كتب و رسايل
 
# اجوبه مسائل الطبريين
2-مجموعه كتب و رسايل
# الادله من القرآن على توحيد اللّٰه تعالى
 
# الاستفهام
3- اجوبه مسائل الطبريين
# التثبيت و الدلالة
 
# التجريد
4- الادله من القرآن على توحيد اللّٰه تعالى
 
5- الاستفهام
 
6- التثبيت و الدلالة
 
7- التجريد


== منابع مقاله==
== منابع مقاله==
1-مقدمه كتاب مجموع الامام القاسم العيانى ص 7 به قلم عبدالكريم احمد جدبان.
# مقدمه كتاب مجموع الامام القاسم العيانى ص 7 به قلم عبدالكريم احمد جدبان.
 
# [https://www.cgie.org.ir/fa/article/237220/%D8%A2%D9%84-%D8%B7%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D8%A8%D8%A7?entryviewid=258921 یوسفی اشکوری، حسن، مقاله آل طباطبا، دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، جلد 2، تهران، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، چاپ دوم، 1374]
2-دائرةالمعارف بزرگ اسلامى، جلد دوم، ص 60 مقاله آل طباطبا، به قلم حسن يوسفى اشكورى.


   
   
خط ۶۶: خط ۶۰:


[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:مهر(1400)]]