تفسیر القرآن العظیم (سخاوی): تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
     
    خط ۲۲: خط ۲۲:
    | شابک =977-316-280-x
    | شابک =977-316-280-x
    | تعداد جلد =2  
    | تعداد جلد =2  
    | کتابخانۀ دیجیتال نور =
    | کتابخانۀ دیجیتال نور =21833
    | کتابخوان همراه نور =
    | کتابخوان همراه نور =
    | کد پدیدآور =13676-14167-14168
    | کد پدیدآور =13676-14167-14168
    خط ۵۸: خط ۵۸:
    [[رده:متون تفاسیر]]
    [[رده:متون تفاسیر]]
    [[رده:مقالات خرداد 01 مکرمی]]
    [[رده:مقالات خرداد 01 مکرمی]]
    [[رده:مقالات بارگذاری شده 01 قربانی]]
    [[رده:مقالات بارگذاری شده تیرماه 01 قربانی]]
    [[رده:مقالات بازبینی شده تیر 01]]
    [[رده:مقالات بازبینی شده تیر 01]]
    [[رده:مقالات بازبینی شده2 تیر 1401]]
    [[رده:مقالات بازبینی شده2 تیر 1401]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۹

    تفسیر القرآن العظیم
    تفسیر القرآن العظیم (سخاوی)
    پدیدآورانسخاوی، علی بن محمد (نویسنده)

    مسعود، موسی علی موسی (محقق)

    قصاص، اشرف محمد (محقق)
    ناشردار النشر للجامعات
    مکان نشرمصر - قاهره
    سال نشر1430ق. = 2009م.
    چاپچاپ یکم
    شابک977-316-280-x
    زبانعربی
    تعداد جلد2
    کد کنگره
    ‏/س2ت7 / 95 BP
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    تفسير القرآن العظيم، اثر ابوالحسن علی بن محمد بن عبدالصمد علم‌الدین سخاوی مصری شافعی (642ق)، تفسیر قرآن کریم است که با تحقیق موسی علی موسی مسعود و اشرف محمد عبدالله قصاص، به چاپ رسیده است.

    تفسیر حاضر را اگر نخستین تفسیر تراثی مفسری مصری ندانیم، لااقل باید آن را یکی از اولین آنها بخوانیم. این تفسیر، از جمله تفاسیر لغوی اثری است که برخی از ویژگی‌های آن را می‌توان در امور زیر، مورد بحث و بررسی قرار داد:

    1. اهتمام خاص و ویژه سخاوی به: الف)- جنبه‌های لغوی و نحوی و استفاده بسیار از شواهد شعری؛ ب)- تفسیر به مأثور (تفسیر قرآن با قرآن، حدیث و اقوال و آثار صحابه و تابعین)؛ ج)- اشاره به اسباب نزول آیات و سوره‌ها؛ د)- پرداختن به مسائل فقهی، کلامی و بلاغی به‌صورت سؤال و جواب.
    2. جمع اقوال در تفسیر آیات؛
    3. بررسی اقوال مطرح‌شده و ترجیح قول برتر؛
    4. اعتنا و توجه خاص به قرائات قرآنی و توجیه آنها؛
    5. اشاره به مکی یا مدنی بودن سوره‌ها؛
    6. استفاده از منابع و مصادر متعدد و متنوع؛
    7. استفاده فراوان از اشعار و دقت در صحت انتساب آنها؛
    8. پرهیز از اسرائیلیات (مگر در موارد بسیار اندک)؛
    9. رد زمخشری در آراء اعتزالی[۱].

    پانویس

    1. ر.ک: مقدمه محقق، ص6

    منابع مقاله

    مقدمه محقق.


    وابسته‌ها