گوپاموی، محمد قدرتالله: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - '}} [[' به '}} [[') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
<div class= | <div class="wikiInfo"> | ||
[[پرونده:NUR06392.jpg|بندانگشتی|گوپاموی، محمد قدرتالله]] | [[پرونده:NUR06392.jpg|بندانگشتی|گوپاموی، محمد قدرتالله]] | ||
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ | | {| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ | | ||
|- | |- | ||
! نام!! data-type= | ! نام!! data-type="authorName" |گوپاموی، محمد قدرتالله | ||
|- | |- | ||
|نامهای دیگر | |نامهای دیگر | ||
|data-type= | | data-type="authorOtherNames" | گوپاموی، محمد قدرةالله بن محمدکامل | ||
قدرت | قدرت | ||
|- | |- | ||
|نام پدر | |نام پدر | ||
|data-type= | | data-type="authorfatherName" | | ||
|- | |- | ||
|متولد | |متولد | ||
|data-type= | | data-type="authorbirthDate" | | ||
|- | |- | ||
|محل تولد | |محل تولد | ||
|data-type= | | data-type="authorBirthPlace" |گوپاماو يكى از شهرهاى دارالسلطنه لكهنو هند | ||
|- | |- | ||
|رحلت | |رحلت | ||
|data-type= | | data-type="authorDeathDate" |1281 ق | ||
|- | |- | ||
|اساتید | |اساتید | ||
|data-type= | | data-type="authorTeachers" |[[مولوى مقيم]] | ||
[[غلام جيلانى]] | |||
بدر عالم | |||
|- | |- | ||
|برخی آثار | |برخی آثار | ||
|data-type= | | data-type="authorWritings" |[[تذکره نتائج الافکار]] | ||
|-class= | |- class="articleCode" | ||
|کد مؤلف | |کد مؤلف | ||
|data-type= | | data-type="authorCode" |AUTHORCODE06392AUTHORCODE | ||
|} | |} | ||
</div> | </div> | ||
| خط ۴۱: | خط ۴۵: | ||
==تحصیلات== | ==تحصیلات== | ||
وی چون به سن تمييز رسيد، كتب درسى فارسى و عربى را پيش بعضى استادان مانند مولوى مقيم و شيخ غلام جيلانى و شيخ بدر عالم خواند. در فن شعر از اول شاگرد «خوشدل» بود و چندى بعد به دست سيد شاهغلام نصيرالدين سعدى بيعت كرده و در سلسله قادريه درآمد. در اوايل سن بيست و نه سالگى در سال 1227ق، جهت استفاده از صحبت استادان خود «خوشدل» و «خوشنود» به مدراس مهاجرت كرد. مولوى محمد ارتضى علىخان خوشنود، قدرت را به دربار اعظم جاه نواب كرناتك (1234 - 1241ق) معرفى كرد و قدرت بدين ترتيب در زمره ندماى نوّاب مزبور درآمد. | وی چون به سن تمييز رسيد، كتب درسى فارسى و عربى را پيش بعضى استادان مانند [[مولوى مقيم]] و شيخ [[غلام جيلانى]] و شيخ بدر عالم خواند. در فن شعر از اول شاگرد «خوشدل» بود و چندى بعد به دست سيد شاهغلام نصيرالدين سعدى بيعت كرده و در سلسله قادريه درآمد. در اوايل سن بيست و نه سالگى در سال 1227ق، جهت استفاده از صحبت استادان خود «خوشدل» و «خوشنود» به مدراس مهاجرت كرد. مولوى محمد ارتضى علىخان خوشنود، قدرت را به دربار اعظم جاه نواب كرناتك (1234 - 1241ق) معرفى كرد و قدرت بدين ترتيب در زمره ندماى نوّاب مزبور درآمد. | ||
| خط ۶۷: | خط ۷۱: | ||
==وفات== | ==وفات== | ||
احتمالا سال وفات او 1281ق، است.<ref>[https://www.ical.ir/ical/fa/Content/_/%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D8%AF%D9%88%D9%85-%D8%AA%D8%B0%DA%A9%D8%B1%D9%87-%D9%86%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%AC-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%81%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%85%D9%88%DB%8C8878 ر.ک: كتابخانه موزه و مركز اسناد مجلس شوراى اسلامى]</ref> | |||
سال وفات او | |||
== منابع مقاله == | == منابع مقاله == | ||
[https://www.ical.ir/ical/fa/Content/_/%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D8%AF%D9%88%D9%85-%D8%AA%D8%B0%DA%A9%D8%B1%D9%87-%D9%86%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%AC-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%81%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%85%D9%88%DB%8C8878 كتابخانه موزه و مركز اسناد مجلس شوراى اسلامى] | |||
نسخهٔ ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۲
| نام | گوپاموی، محمد قدرتالله |
|---|---|
| نامهای دیگر | گوپاموی، محمد قدرةالله بن محمدکامل
قدرت |
| نام پدر | |
| متولد | |
| محل تولد | گوپاماو يكى از شهرهاى دارالسلطنه لكهنو هند |
| رحلت | 1281 ق |
| اساتید | مولوى مقيم
بدر عالم |
| برخی آثار | تذکره نتائج الافکار |
| کد مؤلف | AUTHORCODE06392AUTHORCODE |
«محمد قدرتالله خان گوپاموى» در سال 1199ق، متولد شد.
خاندان و نسب
«محمد قدرتالله خان گوپاموى»، متخلص به قدرت است. نسبش به بيست و سه واسطه به قاسم بن محمد بن ابىبكر مىرسد كه از فقهاى سبعه مدينه بود و سلسله صوفيه نقشبندیه به او منتهى مىشود. اسلاف مؤلف از عربستان به هندوستان آمده و در قنوج اقامت جستند و از آنجا يكى از اجداد مؤلف در اواخر سلطنت غوريان (571 - 612ق)، در گوپامو يا گوپامن يا گوپاماو كه يكى از شهرهاى دارالسلطنه لكهنو و در نواحى استان اختر (اود) بود، سكونت گزيد و با شرفا و اهالى محترم آنجا روابط و هم نسبتى پيدا كرد و نظر به تقوى و صلاح و ديانت و امانت، او را به نيابت صدارت (رياست) برگزيدند و به اين سمت، مأمور و منصوب كردند.
تحصیلات
وی چون به سن تمييز رسيد، كتب درسى فارسى و عربى را پيش بعضى استادان مانند مولوى مقيم و شيخ غلام جيلانى و شيخ بدر عالم خواند. در فن شعر از اول شاگرد «خوشدل» بود و چندى بعد به دست سيد شاهغلام نصيرالدين سعدى بيعت كرده و در سلسله قادريه درآمد. در اوايل سن بيست و نه سالگى در سال 1227ق، جهت استفاده از صحبت استادان خود «خوشدل» و «خوشنود» به مدراس مهاجرت كرد. مولوى محمد ارتضى علىخان خوشنود، قدرت را به دربار اعظم جاه نواب كرناتك (1234 - 1241ق) معرفى كرد و قدرت بدين ترتيب در زمره ندماى نوّاب مزبور درآمد.
آثار
از قدرت، دو ديوان فارسى بهجاى مانده است.
منظومههايى نيز بدو نسبت دادهاند كه عبارتند از:
- ازهار قدرت؛
- اكوان قدرت؛
- تماشاى قدرت؛
- كيمياى قدرت؛
- گلزار قدرت؛
- مجراى قدرت؛
- گلزار عشرت.
رسالههاى وی
- حكايات قدرت؛
- رفعات قدرت؛
- عجايب قدرت؛
- تذكره نتايج الافكار.
وفات
احتمالا سال وفات او 1281ق، است.[۱]
منابع مقاله
كتابخانه موزه و مركز اسناد مجلس شوراى اسلامى
