۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
جز (جایگزینی متن - '| تعداد جلد =1 | کد پدیدآور =' به '| تعداد جلد =1 | کتابخانۀ دیجیتال نور = | کد پدیدآور =') |
جز (جایگزینی متن - '}} [[' به '}} [[') |
||
| (۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
حدیث - علم الرجال | حدیث - علم الرجال | ||
| ناشر = | | ناشر = | ||
مؤسسه علمی فرهنگی دار الحديث، سازمان چاپ و نشر | |||
| مکان نشر =قم - ایران | | مکان نشر =قم - ایران | ||
| سال نشر = 1380 ش یا 1422 ق | | سال نشر = 1380 ش یا 1422 ق | ||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
| چاپ =1 | | چاپ =1 | ||
| تعداد جلد =1 | | تعداد جلد =1 | ||
| کتابخانۀ دیجیتال نور | | کتابخانۀ دیجیتال نور =36116 | ||
| کتابخوان همراه نور =36116 | |||
| کد پدیدآور = | | کد پدیدآور = | ||
| پس از = | | پس از = | ||
| خط ۳۱: | خط ۳۲: | ||
'''فائق المقال في الحديث و الرجال'''، اثر [[بصری، احمد بن عبدالرضا|احمد بن عبدالرضا بصرى]] (متولد 1020 و زنده در 1086ق) است كه در آن، اصول و مباحث علم درايه و رجال را بهصورت مستند و علمى به زبان عربى معرفى كرده و بيش از هزار تن از رجال ثقه را بهصورت الفبايى شناسانده است. | '''فائق المقال في الحديث و الرجال'''، اثر [[بصری، احمد بن عبدالرضا|احمد بن عبدالرضا بصرى]] (متولد 1020 و زنده در 1086ق) است كه در آن، اصول و مباحث علم درايه و رجال را بهصورت مستند و علمى به زبان عربى معرفى كرده و بيش از هزار تن از رجال ثقه را بهصورت الفبايى شناسانده است. | ||
مخاطبان اين اثر، عبارتند از علاقهمندان و متخصّصان و پژوهشگران علم رجال و حديث و درايه. كتاب حاضر به همت آقاى غلامحسين | مخاطبان اين اثر، عبارتند از علاقهمندان و متخصّصان و پژوهشگران علم رجال و حديث و درايه. كتاب حاضر به همت آقاى [[قیصری، غلامحسین|غلامحسين قيصريّه]]<nowiki/>ها تصحيح و از سوى انتشارات دارالحديث منتشر شده است. | ||
== ساختار == | == ساختار == | ||
| خط ۴۳: | خط ۴۴: | ||
برخى از مطالب جالب اثر حاضر كه نشانگر روش و محتواى آن است، به اين صورت است: | برخى از مطالب جالب اثر حاضر كه نشانگر روش و محتواى آن است، به اين صورت است: | ||
#در مقدمه بخش احياء التراث در مركز تحقيقات دارالحديث كه در تاريخ 12 تير 1380ش در قم نوشته شده، با اشاره به اهميت شناسايى و فهم روايات معصومين(ع) و پيروى از آن و اهتمام دانشمندان شيعه و سنى به علوم حديث، افزوده شده است: «... يكى از عالمان شيعه كه خداوند او را در زمينه تأليف در موضوع علم درايه و رجال موفق كرده، شيخ حافظ مهذبالدين [[بصری، احمد بن عبدالرضا|احمد بن عبدالرضا بصرى]]، از شاگردان محدّث بزرگ شيخ حرّ صاحب [[تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة|وسائل الشيعة]] است كه كتاب حاضر را فراهم آورده است<ref>ر.ک: مقدمه كتاب، ص5-6</ref> | #در مقدمه بخش احياء التراث در مركز تحقيقات دارالحديث كه در تاريخ 12 تير 1380ش در قم نوشته شده، با اشاره به اهميت شناسايى و فهم روايات معصومين(ع) و پيروى از آن و اهتمام دانشمندان شيعه و سنى به علوم حديث، افزوده شده است: «... يكى از عالمان شيعه كه خداوند او را در زمينه تأليف در موضوع علم درايه و رجال موفق كرده، شيخ حافظ مهذبالدين [[بصری، احمد بن عبدالرضا|احمد بن عبدالرضا بصرى]]، از شاگردان محدّث بزرگ شيخ حرّ صاحب [[تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة|وسائل الشيعة]] است كه كتاب حاضر را فراهم آورده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/25426/1/5 ر.ک: مقدمه كتاب، ص5-6]</ref> | ||
#در مقدمه مصحح كه آن را در 23 بهمن 1379ش نوشته، نویسنده و آثارش را بهصورت اختصار شناسانده و بعد تأكيد كرده است: «... كتاب حاضر يكى از مهمترين تأليفات نویسنده در دو علم درايه و رجال است كه نخست در چند فصل درباره درايه و مسائل مرتبط به آن سخن گفته و بعد بر اساس رجال كشّى و [[نجاشی، احمد بن علی|نجاشى]] و رجال [[طوسی، محمد بن حسن|شيخ طوسى]] و فهرست و خلاصة الأقوال، رجال ثقه را ذكر كرده و بعد از آن، مشهوران با كنيه و... را آورده است. | #در مقدمه مصحح كه آن را در 23 بهمن 1379ش نوشته، نویسنده و آثارش را بهصورت اختصار شناسانده و بعد تأكيد كرده است: «... كتاب حاضر يكى از مهمترين تأليفات نویسنده در دو علم درايه و رجال است كه نخست در چند فصل درباره درايه و مسائل مرتبط به آن سخن گفته و بعد بر اساس [[اختيار معرفة الرجال (تصحیح مصطفوی)|رجال كشّى]] و [[نجاشی، احمد بن علی|نجاشى]] و [[رجال الطوسي|رجال]] [[طوسی، محمد بن حسن|شيخ طوسى]] و فهرست و خلاصة الأقوال، رجال ثقه را ذكر كرده و بعد از آن، مشهوران با كنيه و... را آورده است. | ||
#:نویسنده در اين اثر از كتاب جامع المقال في ما يتعلّق بأحوال الحديث و | #:نویسنده در اين اثر از كتاب [[جامع المقال فيما یتعلق بأحوال الحديث و الرجال|جامع المقال في ما يتعلّق بأحوال الحديث و الرجال]]، تأليف [[طریحی، فخرالدین بن محمدعلی |شيخ فخرالدين طريحى]]، تأثير پذيرفته و از آن بسيار بهره برده است و به نظر مىرسد كه در زمان تأليف اين كتاب، كتاب طريحى در نزد نویسنده بوده چون طريحى در سال 1053ق، نگارش كتابش را به پايان برده و نویسنده اين كتاب، در سال 1085ق. سپس مصحح كتاب، نسخههاى خطى كتاب حاضر را معرفى كرده و روش تصحيح خودش را توضيح داده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/25426/1/7 ر.ک: مقدمه كتاب، ص7-11]</ref> | ||
#: گفتنى است كه نام مصحح كتاب بر روى جلد و صفحه شناسنامه و نيز در پايان مقدمه مصحح<ref>مقدمه كتاب، ص11</ref>بهصورت «غلامحسين قيصريّهها» ثبت شده، ولى در مقدمه ناشر بهصورت «غلامحسين قيصرى»<ref>ر.ک: مقدمه كتاب، ص6</ref>آمده است. | #: گفتنى است كه نام مصحح كتاب بر روى جلد و صفحه شناسنامه و نيز در پايان مقدمه مصحح<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/25426/1/11 مقدمه كتاب، ص11]</ref>بهصورت «غلامحسين قيصريّهها» ثبت شده، ولى در مقدمه ناشر بهصورت «غلامحسين قيصرى»<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/25426/1/6 ر.ک: مقدمه كتاب، ص6]</ref>آمده است. | ||
#علم درايه، علمى است كه در آن از متن حديث، كيفيّت تحمّلش، آداب و راههاى نقل آن (راههاى درست و نادرست) بحث مىشود. | #علم درايه، علمى است كه در آن از متن حديث، كيفيّت تحمّلش، آداب و راههاى نقل آن (راههاى درست و نادرست) بحث مىشود. | ||
#:حديث، كلامى است كه قول يا فعل يا تقرير معصوم(ع) را حكايت مىكند و اطلاقش بر مطالبى كه از غير معصوم(ع) وارد شده، مجاز است<ref>متن كتاب، ص19</ref> | #:حديث، كلامى است كه قول يا فعل يا تقرير معصوم(ع) را حكايت مىكند و اطلاقش بر مطالبى كه از غير معصوم(ع) وارد شده، مجاز است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/25426/1/19 متن كتاب، ص19]</ref> | ||
#صحابى بنا بر نظر صحيحتر عبارت است از: كسى كه با پيامبر(ص) مصاحبت كرده درحالىكه ايمان آورده و با ايمان از دنيا رفته است و راه شناختش عبارت است از تواتر، شهرت، استفاضه و خبر دادن افراد ثقه. شماره آنان محصور نيست. گفته شده كه پيامبر اكرم(ص) در حالى از دنيا رفت كه 114 هزار صحابى داشت. | #صحابى بنا بر نظر صحيحتر عبارت است از: كسى كه با پيامبر(ص) مصاحبت كرده درحالىكه ايمان آورده و با ايمان از دنيا رفته است و راه شناختش عبارت است از تواتر، شهرت، استفاضه و خبر دادن افراد ثقه. شماره آنان محصور نيست. گفته شده كه پيامبر اكرم(ص) در حالى از دنيا رفت كه 114 هزار صحابى داشت. | ||
#:تابعى، كسى است كه صحابى را ادراك كرده، ولى پيامبر(ص) را نديده است. [[نجاشی، احمد بن علی|نجاشى]] پادشاه حبشه و سويد بن عطيّه و ابومسلم خولانى و ربيعة بن زراره و احنف بن قيس و... از جمله تابعيان شمرده شدهاند. اينان كسانى هستند كه زمان جاهليت و اسلام را ادراك كردند، ولى با پيامبر(ص) ديدارى نداشتند و گاه به آنها مُخَضرَمين هم گفته مىشود؛ يعنى كسانى كه محروم شدند و نتوانستند به شرف مصاحبت با پيامبر(ص) نايل شوند..<ref>ر.ک: همان، ص43</ref> | #:تابعى، كسى است كه صحابى را ادراك كرده، ولى پيامبر(ص) را نديده است. [[نجاشی، احمد بن علی|نجاشى]] پادشاه حبشه و سويد بن عطيّه و ابومسلم خولانى و ربيعة بن زراره و احنف بن قيس و... از جمله تابعيان شمرده شدهاند. اينان كسانى هستند كه زمان جاهليت و اسلام را ادراك كردند، ولى با پيامبر(ص) ديدارى نداشتند و گاه به آنها مُخَضرَمين هم گفته مىشود؛ يعنى كسانى كه محروم شدند و نتوانستند به شرف مصاحبت با پيامبر(ص) نايل شوند..<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/25426/1/43 ر.ک: همان، ص43]</ref> | ||
#بدان كه [[شيخ صدوق]] در موارد بسيارى، «محمّد بن يعقوب الكليني عن محمّد بن إسماعيل عن ال[[ابن شاذان، فضل بن شاذان|فضل بن شاذان]]» را استعمال مىكند؛ پس ظاهرش آن است كه بر عكس پندار برخى، منظورش «محمّد بن اسماعيل بندقى نيشابورى» است؛ نه «محمّد بن اسماعيل بن بزيع» و نه «محمّد بن اسماعيل بن احمد بن بشير برمكى» و نه «محمّد بن اسماعيل بن ميمون زعفرانى». همچنين برخلاف پندار بعضى، آنجا كه [[شيخ صدوق]] «محمّد بن الحسن»، مىگويد، ظاهرش محمّد بن حسن صفّار است، نه ابن الوليد<ref>همان، ص206</ref> | #بدان كه [[شيخ صدوق]] در موارد بسيارى، «محمّد بن يعقوب الكليني عن محمّد بن إسماعيل عن ال[[ابن شاذان، فضل بن شاذان|فضل بن شاذان]]» را استعمال مىكند؛ پس ظاهرش آن است كه بر عكس پندار برخى، منظورش «محمّد بن اسماعيل بندقى نيشابورى» است؛ نه «محمّد بن اسماعيل بن بزيع» و نه «محمّد بن اسماعيل بن احمد بن بشير برمكى» و نه «محمّد بن اسماعيل بن ميمون زعفرانى». همچنين برخلاف پندار بعضى، آنجا كه [[شيخ صدوق]] «محمّد بن الحسن»، مىگويد، ظاهرش محمّد بن حسن صفّار است، نه ابن الوليد<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/25426/1/206 همان، ص206]</ref> | ||
== وضعيت كتاب == | == وضعيت كتاب == | ||
| خط ۶۱: | خط ۶۲: | ||
==پانويس == | ==پانويس == | ||
<references /> | <references/> | ||
== منابع مقاله == | == منابع مقاله == | ||
مقدمه و متن كتاب. | مقدمه و متن كتاب. | ||
==وابستهها== | |||
{{وابستهها}} | |||
[[جامع المقال فيما یتعلق بأحوال الحديث و الرجال]] | |||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
ویرایش