ظهیری نیشابوری، ظهیرالدین: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - ' های ' به 'های ') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
خط ۱: | خط ۱: | ||
<div class= | <div class="wikiInfo"> | ||
[[پرونده:NUR03922.jpg|بندانگشتی|ظهیری نیشابوری، ظهیرالدین]] | [[پرونده:NUR03922.jpg|بندانگشتی|ظهیری نیشابوری، ظهیرالدین]] | ||
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ | | {| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ | | ||
|- | |- | ||
! نام!! data-type= | ! نام!! data-type="authorName" |ظهیری نیشابوری، ظهیرالدین | ||
|- | |- | ||
|نامهای دیگر | |نامهای دیگر | ||
|data-type= | | data-type="authorOtherNames" | نیشابوری، ظهیرالدین | ||
|- | |- | ||
|نام پدر | |نام پدر | ||
|data-type= | | data-type="authorfatherName" | | ||
|- | |- | ||
|متولد | |متولد | ||
|data-type= | | data-type="authorbirthDate" | | ||
|- | |- | ||
|محل تولد | |محل تولد | ||
|data-type= | | data-type="authorBirthPlace" | | ||
|- | |- | ||
|رحلت | |رحلت | ||
|data-type= | | data-type="authorDeathDate" |582 ق | ||
|- | |- | ||
|اساتید | |اساتید | ||
|data-type= | | data-type="authorTeachers" | | ||
|- | |- | ||
|برخی آثار | |برخی آثار | ||
|data-type= | | data-type="authorWritings" |[[سلجوقنامه]] | ||
|-class= | |- class="articleCode" | ||
|کد مؤلف | |کد مؤلف | ||
|data-type= | | data-type="authorCode" |AUTHORCODE03922AUTHORCODE | ||
|} | |} | ||
</div> | </div> | ||
'''ظهيرالدين نيشابورى''' (متوفای حدود 582 ق)، بر پايه گفتار [[راوندی، محمد بن علی|راوندى]] در [[راحة الصدور و آية السرور در تاریخ آل سلجوق|راحة الصدور و آية السرور]]، از بزرگان دربارى عهد سلجوقى و آموزگار دو تن از شاهزادگان اين سلسله بود كه در روزگار آخرين حاكم سلجوقى ايران؛ يعنى طغرل بن ارسلان به نوشتن [[سلجوقنامه]] دست گشاد. | |||
از زندگى وى اطلاعات چندانى در دست نيست، اما روشن است كه او در دستگاه پادشاهان سلجوقى مانند طغرل و سلطان مسعود مىزيست و به گفته | از زندگى وى اطلاعات چندانى در دست نيست، اما روشن است كه او در دستگاه پادشاهان سلجوقى مانند طغرل و سلطان مسعود مىزيست و به گفته [[راوندی، محمد بن علی|راوندى]]، معلم آنان بود و از اينرو، از مسائل روز و روىدادهاى پشت پرده آگاهى داشت. او تاريخى بسيار نيكو درباره آل سلجوق نوشت، اما با مرگ ظهيرى در 588 هجرى قمرى، به پايان نرسيد و پس از وى، ابوحامد محمد بن ابراهيم در 599 هجرى، نوشتهاى به نام «ذيلى بر سلجوقنامه ظهيرالدين نيشابورى» بر آن افزود و روىدادها را تا پايان پادشاهى طغرل سوم گزارش كرد. | ||
نسخهٔ ۲۴ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۹
نام | ظهیری نیشابوری، ظهیرالدین |
---|---|
نامهای دیگر | نیشابوری، ظهیرالدین |
نام پدر | |
متولد | |
محل تولد | |
رحلت | 582 ق |
اساتید | |
برخی آثار | سلجوقنامه |
کد مؤلف | AUTHORCODE03922AUTHORCODE |
ظهيرالدين نيشابورى (متوفای حدود 582 ق)، بر پايه گفتار راوندى در راحة الصدور و آية السرور، از بزرگان دربارى عهد سلجوقى و آموزگار دو تن از شاهزادگان اين سلسله بود كه در روزگار آخرين حاكم سلجوقى ايران؛ يعنى طغرل بن ارسلان به نوشتن سلجوقنامه دست گشاد.
از زندگى وى اطلاعات چندانى در دست نيست، اما روشن است كه او در دستگاه پادشاهان سلجوقى مانند طغرل و سلطان مسعود مىزيست و به گفته راوندى، معلم آنان بود و از اينرو، از مسائل روز و روىدادهاى پشت پرده آگاهى داشت. او تاريخى بسيار نيكو درباره آل سلجوق نوشت، اما با مرگ ظهيرى در 588 هجرى قمرى، به پايان نرسيد و پس از وى، ابوحامد محمد بن ابراهيم در 599 هجرى، نوشتهاى به نام «ذيلى بر سلجوقنامه ظهيرالدين نيشابورى» بر آن افزود و روىدادها را تا پايان پادشاهى طغرل سوم گزارش كرد.