دست‌نوشته‌های فقهی متفرقه: تفاوت میان نسخه‌ها

   

در بخش اول از این صفحات در مورد آداب بیع و تکسب سخن به میان آمده است؛ مؤلف بیان می‌دارد: تردیدی نیست در استحباب و ترجیح عقلی کسب و روزی حلال، بلکه وجوب درآمد حلال، از واجبات شرعی محسوب می‌شود، خصوصاً زمانی که افراد تحت تکفل انسان به آن محتاج باشند، یا اینکه طلبکار مطالبه طلب خود را کرده باشد. این موضوع در آیات عدیده‌ای از قرآن کریم به آن اشاره شده است، از جمله آیه شریفه: «فَإِذَا قُضِیتِ الصَّلاَةُ فَانْتَشِرُوا فِی الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ اذْکُرُوا اللَّهَ کَثِیراً لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ»﴿الجمعة، 10﴾؛ و چون نماز گزارده شد، در [روى] زمین پراکنده گردید و فضل خدا را جویا شوید و خدا را بسیار یاد کنید، باشد که شما رستگار گردید.»

متن یادداشت.

   

[[رده:کتاب‌شناسی]]