تقریرات الأصول (آملی، میرزا هاشم): تفاوت میان نسخه‌ها

[[نجفی، ضیاء الدین]] (مقرر)

| کتابخانۀ دیجیتال نور =  

'''تقریرات الأصول''' تقريرات درس اصول آیت‌الله [[آملی، هاشم|ميرزا هاشم آملى]] تألیف [[نجفی، ضیاء الدین|ضياء‌الدين نجفى]] است كه پس از حضور ساليان متمادى در محضر درس استاد مباحث استدلالى و تحقيقات علميه ايشان را تقرير نموده است.

1- لفظ امر منحصر در دو قسم است: معناى جامعى كه به مفهوم شىء نزدیک است و معنايى كه مساوق طلب است. به نظر استاد بيشتر علماء در اين‌باره گرفتار خلط بين مفهوم و مصداق شده‌اند؛ 2- بحث طلب و اراده، از مسائل مشكلى است كه موجب انحراف فحول علماء شده است. مشهور در بين اماميه اتحاد طلب و اراده است و در اين مورد معتزله با اماميه هم عقيده هستند و اين بحث خارج از مباحث اصولى بوده و صرفاً كلامى است؛ 4- صيغه امر مركب از ماده و هيئت است و ماده آن همان حدث سيال در تمامى اشتقاقات ولى هيئت آن از قبيل معانى حرفيه است؛ 5- صيغه امر دلالت بر مرّه و تكرار ندارد؛ 6- مساله اجزا از مسائل مهم در اصول فقه است كه داراى فوائدى است از جمله اجزاى عمل اضطرارى از واقعى يا جواز عمل به واقعى بعد از اتيان به اضطرارى يا وجوب عمل به آن و يا اجزاء عمل ظاهرى و عدم آن. البته فوائد كثيرى هم هست كه مؤلف متعرّض آنها نشده است. 7- مختار مؤلف آنست كه اجزاى داخلى به وجوب نفسى واجب هستند نه به وجوب غيرى پس اجزاى داخلى عين كلّ‌اند نه اينكه مقدمه آنها محسوب شود و بهترين تعبير آنست كه معنايى براى وجود مقدّمات نيست چون آنها در مقام امتثال با كلّ عينيّت دارند.

[[نجفی، ضیاء الدین]] (مقرر)