نمایش مبدأ برای واجب الوجود (اصطلاح)

{{جعبه اطلاعات اصطلاح فلسفی
| نام = واجب‌الوجود
| تصویر = 
| توضیح تصویر = 
| معادل لاتین = Necessary Being
| معادل عربی = واجب الوجود
| معادل فرانسوی/آلمانی/یونانی = Être nécessaire / notwendiges Wesen / ἀναγκαῖος 
| دانش = هستی‌شناسی (وجودشناسی)
| فیلسوفان کلیدی = [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابن سینا]]، [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم|ملاصدرا]]، [[آکویناس، توماس|توماس آکویناس]]
| تعریف = موجودی که ذاتش مستلزم وجود است و نمی‌تواند معدوم باشد
| متون مهم = [[الإشارات و التنبيهات|اشارات و تنبیهات]]، [[اسفار اربعه]]
| مفاهیم مرتبط = ممکن‌الوجود، ممتنع‌الوجود، علت اولی
| متضادها = ممکن‌الوجود
| ریشه‌شناسی = واجب (لازم، حتمی) + الوجود (هستی)
| نخستین بار توسط= [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابن سینا]] (به صورت نظام‌مند)
}}

'''واجب‌الوجود'''، (به عربی: واجب الوجود) در فلسفه اسلامی و علم کلام، به موجودی گفته می‌شود که «بودن» برای او ذاتی و «نبودن» برای او محال است. این اصطلاح در مقابل «ممکن‌الوجود» قرار می‌گیرد؛ موجودی که بودن و نبودنش ذاتاً یکسان است و برای تحقق یافتن به علت خارجی نیاز دارد. واجب‌الوجود در سنت فلسفه و کلام اسلامی، همان '''خدا''' است و هسته اصلی برهان‌های جهان‌شناختی (مانند برهان امکان و وجوب) را تشکیل می‌دهد.