نمایش مبدأ برای هفت منظر

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NURهفت منظرJ1.jpg
| عنوان = هفت منظر
| عنوان‌های دیگر = 
|پدیدآورندگان 
| پدیدآوران = 
[[هاتفی خرجردی، عبدالله]] (نویسنده)
[[ذوالفقاری، حسن]] (محقق)
[[مرشدی، سیاوش]] (محقق)
|زبان 
| زبان = فارسی
| کد کنگره =PIR ۶۱۷۷/ه۷
| موضوع =هاتفی-، عبدالله‌بن محمد-، - ۹۲۷ق,هاتفی، عبدالله‌بن محمد، - ۹۲۷ق- . هفت‌منظر-- نقد و تفسیر,منظومه‌های عاشقانه -- تاریخ و نقد,شعر فارسی -- قرن ۱۰ق. -- تاریخ و نقد,شعر فارسی -- قرن ۱۰ق
|ناشر 
| ناشر = رشدآوران
| مکان نشر = تهران
| سال نشر = 1392

| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE.....AUTOMATIONCODE
| چاپ = اول
| شابک = 978-600-92993-7-9
| تعداد جلد = 1
| کتابخانۀ دیجیتال نور =
| کتابخوان همراه نور =
| کد پدیدآور =
| پس از =
| پیش از =
}}

'''هفت منظر''' تألیف [[هاتفی خرجردی، عبدالله|عبدالله هاتفی خرجردی]] (متوفی 927ق)، به تصحیح [[ذوالفقاری، حسن|حسن ذوالفقاری]] و [[مرشدی، سیاوش|سیاوش مرشدی]]؛ این کتاب یک مثنوی از [[هاتفی خرجردی، عبدالله|هاتفی خرجردی]] است که به تقلید از «[[هفت پیکر نظامی گنجوی|هفت پیکر]]» [[نظامی، الیاس بن یوسف|نظامی]] سروده شده است. این اثر دومین تقلید او از «خمسه» نظامی محسوب می‌شود و حدود 2 هزار و 466 بیت را شامل می‌شود. هاتفی خرجردی که به عنوان مهم‌ترین مثنوی‌سرای سده دهم شناخته می‌شود و خواهرزاده [[جامی، عبدالرحمن|عبدالرحمن جامی]] بود، در این اثر به شیوه [[نظامی، الیاس بن یوسف|نظامی گنجوی]] به داستان‌سرایی پرداخته است.