نمایش مبدأ برای معلی بن منصور

{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
| عنوان = معلّی بن منصور رازی
| تصویر = NUR00000.jpg
| اندازه تصویر =  
| توضیح تصویر = 
| نام کامل = معلّی بن منصور بن سهل
| نام‌های دیگر = ابویعلی
| لقب = 
| تخلص = 
| نسب = 
| نام پدر = منصور بن سهل
| ولادت = نامشخص
| محل تولد = ری
| کشور تولد = 
| محل زندگی = بغداد
| رحلت = ۲۱۱ هجری قمری
| شهادت = 
| مدفن = بغداد (کرخ، قطیعة الربیع)
| طول عمر = 
| نام همسر = 
| فرزندان = 
| خویشاوندان = 
| دین = اسلام
| مذهب = حنفی
| پیشه = محدث، فقیه، نویسنده
| درجه علمی = 
| دانشگاه = 
| علایق پژوهشی = فقه حنفی، حدیث، روایت
| منصب = 
| پس از = 
| پیش از = 
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | ابویوسف قاضی | محمد بن حسن شیبانی | مالک بن انس | لیث بن سعد | ابوعوانه | هشیم | یحیی بن حمزه | یحیی بن زکریا بن ابی زائده | موسی بن اعین | هشییم | شریک | سعید بن سلیمان | محمد بن جعفر بن یزید | شعیب بن رزیق طائفی | هیثم بن حمید | سلام بن ابی صهباء | عبدالوهاب ثقفی | عبدالرحمن بن ابی الموال | ابوقتیبة مسلم بن فضل آدمی | صدقة بن خالد}}  
| مشایخ = 
| معاصرین = 
| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | علی بن مدینی | ابوبکر بن ابی‌شیبه | ابوخیثمه | ابویحیی صاعقه | احمد بن منصور رمادی | عباس دوری | محمد بن اسحاق صغانی | محمد بن شاذان جوهری | سهل بن عمار | محمد بن حاتم | ابوقدامه عبیدالله بن سعید سرخسی | حمید بن ربیع | ابوامیۀ طرسوسی | محمد بن عبدالله بن ابی‌تلج | حجاج بن حمزۀ خشابی رازی | ابوثور ابراهیم بن خالد | فضل بن سهل اعرج | محمد بن عبدالله مخرمی | حسن بن سلام سواق}}  
| اجازه اجتهاد از = 
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[النوادر (معلی بن منصور رازی)]] | کتاب الأمالی (فقه) | کتاب الصلاة}}  
| سبک نوشتاری = 
| وبگاه = 
| امضا = 
| کد مؤلف = AUTHORCODE111310AUTHORCODE
}}
{{کاربردهای دیگر|ابویعلی (ابهام‌زدایی)}}
'''ابویعلی معلّی بن منصور بن سهل رازی''' (متوفی ۲۱۱ق)، از محدثان، فقیهان و راویان برجسته حنفی در قرن سوم هجری بود. او اهل ری بود و در بغداد ساکن شد و از محضر [[ابویوسف قاضی، یعقوب بن ابراهیم|ابویوسف قاضی]] و [[شیبانی، محمد بن حسن|محمد بن حسن شیبانی]] (دو شاگرد برجسته [[ابوحنیفه، نعمان بن ثابت|ابوحنیفه]]) بهره برد و همچنین از [[مالک بن انس]]، [[لیث بن سعد]] و دیگر محدثان مشهور حدیث شنید. معلّی بن منصور با وجود درخواست‌های مکرر برای تصدی منصب قضاء، این سمت را نپذیرفت و به عبادت و تألیف روی آورد. او در سال ۲۱۱ هجری در بغداد درگذشت.