جزء بيبي بنت عبدالصمد الهروية الهرثمية عن ابن أبي شریح عن شيوخه

    از ویکی‌نور
    جزء بيبي بنت عبدالصمد الهروية الهرثمية عن ابن أبي شریح عن شيوخه
    جزء بيبي بنت عبدالصمد الهروية الهرثمية عن ابن أبي شریح عن شيوخه
    پدیدآورانفریوائی، عبدالرحمن بن عبدالجبار (نويسنده)
    سال نشر1406ق - 1986م
    چاپ1
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    ه4ج4 122/5 BP
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    جزء بي‌بي بنت عبدالصمد الهروية الهرثمية عن ابن أبي‌شريح عن شيوخه، یک اثر ارزشمند در علم حدیث است که توسط بانوی محدث و معمر، ام‌الفضل بی‌بی بنت عبدالصمد بن علی بن محمد (درگذشته ۴۷۷ق) روایت شده است.

    این جزء حدیثی، دربردارنده مجموعا 119 روایت است که ام‌الفضل آن‌ها را از شیخ خود، ابن ابی‌شریح و او نیز از شیوخ خود روایت کرده است که تعداد آنها به 16 شیخ می‌رسد. ازآنجایی‌که این احادیث، توسط ابن ابی‌شریح به نقل از شیوخ خود روایت شده است، فؤاد سزگین این جزء را در شرح حال ابن ابی‌شریح در تاریخ میراث عربی ذکر کرده است که این امر، نشانگر اهمیت اثر می‌باشد[۱].

    محتوای کتاب، موضوعی واحد نداشته، بلکه جُزیی از احادیث پراکنده در ابواب مختلف فقهی، اخلاقی و سیره است که به دلیل اهمیت «علو اسناد» (کمی واسطه‌ها تا پیامبر(ص)) گردآوری شده است. برخی از محورهای موضوعی احادیث موجود در این کتاب عبارتند از:

    1. فضایل اعمال و پاداش‌های اخروی: بسیاری از روایات کتاب به بررسی ارزش کارهای نیک و پاداش اخروی آن‌ها می‌پردازند؛ مانند:
      1. فضیلت جهاد: مقایسه پاداش مجاهد در راه خدا با فردی که بدون وقفه روزه می‌گیرد و شب‌زنده‌داری می‌کند در روایت شماره 94 کتاب[۲].
      2. مرگ در مدینه: روایاتی درباره فضیلت مرگ در شهر مدینه منوره و شفاعت یا شهادت پیامبر(ص) برای این افراد در روز قیامت در روایت شماره 2 کتاب[۳].
    2. احکام فقهی و عبادی: بخش مهمی از احادیث نقل‌شده، به سنت‌های عملی و فقهی پیامبر اسلام اختصاص دارد؛ مانند:
      1. احکام مالی و خمس: پرداخت خمس در اموال حاصل از «رکاز» (گنج‌ها و معادن مدفون در زمین) در روایت شماره 95 و 96[۴].
      2. مسائل عبادی: روایاتی پیرامون نماز، طهارت و آداب روزه‌داری مانند روایت شماره 83 و 87[۵].
    3. سیره، اخلاق و آداب اجتماعی: بخشی از روایات کتاب، شامل احادیثی از پیامبر(ص) در زمینه رفتار با مردم و سبک زندگی اسلامی است؛ مانند روایت شماره 68 که درباره آداب معاشرت و توصیه‌ای اخلاقی بوده و از ورود ناگهانی و بی‌خبر مردان به خانه در شب، پس از نماز عشا برای حفظ حریم و آرامش خانواده خبر می‌دهد[۶].

    پانویس

    1. ↑ ر.ک: مقدمه محقق، ص20
    2. ↑ ر.ک: متن کتاب، ص71
    3. ↑ ر.ک: همان، ص30
    4. ↑ ر.ک: همان، ص71
    5. ↑ ر.ک: همان، ص65 و 68
    6. ↑ ر.ک: همان، ص58

    منابع مقاله

    مقدمه و متن کتاب.


    وابسته‌ها