الآداب؛ و تليه المصادر و المراجع الخاصة بدراسة عبدالله بن المعتز «أخباره و شعره و نثره»
| الآداب؛ و تليه المصادر و المراجع الخاصة بدراسة عبدالله بن المعتز «أخباره و شعره و نثره» | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | ابن معتز، عبد الله بن محمد (نويسنده) ردیف، صبیح (محقق) |
| ناشر | مطابع الجاسر |
| مکان نشر | عراق - بغداد |
| سال نشر | 1392ق - 1972م |
| چاپ | 1 |
| موضوع | اخلاق اسلامی - متون قدیمی تا قرن 14 - ابن معتز، عبدالله بن محمد، 247 - 296ق. |
| زبان | عربی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | 4آ2الف 247/25 BP |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
الآداب تألیف ابوالعباس عبدالله بن المعتز (247-296ق)، است و در ادامه، مصادر و مراجعی که ویژه تحقیق در مورد اخبار و شعر و نثر عبدالله بن معتز است، ذکر شده است. این اثر، مجموعهای از جملات حکمتآمیز و سخنان پندآموزی است منقول از ابن معتز که با تحقیق صبیح ردیف منتشر شده است.
ساختار و محتوا
کتاب، با مقدمه مفصلی از محقق در پرداختن به زندگانی ابن معتز و اشاره به تأثیر و تأثرات وی در آثار پیش و پس از خود آغاز و مطالب، بدون تبویب و فصلبندی، بهصورت کلمات قصار و گفتههای حکمتآمیز، عرضه شده است.
با بررسی مطالب کتاب، بهخوبی میتوان دریافت که بخشی از اقوال و گفتههای موجود در کتاب ابن معتز، در کتابها و آثار پیشینان او، از جمله ابن مقفع و ابن قتیبه یافت میشوند.
ابن مقفع نیز بیش از یک بار اشاره نموده است که آنچه در آثارش آورده، از دانش و سنتهای گذشته است.
ابن معتز نوشتههای ابن مقفع و ابن قتیبه را با اندکی تفاوت، در کتاب خود آورده است. کتاب او شامل نوادری از سخنان امام علی(ع) نیز هست. همچنین بخش بزرگی از مطالب کتاب، به فیلسوفان یونانی، پادشاهان ایرانی، خلفای راشدین و دیگران نسبت داده شده است. برخی از مطالب نیز وجود دارد که گوینده آن مشخص نیست و احتمال دارد که نوشته خود ابن معتز یا شخص دیگری باشد[۱].
علاوه بر این، کتاب، شامل بخشی از رسائل و نامههای کوتاه در مورد موضوعات مختلف است که به احتمال قوی، محصول افکار خود ابن معتز یا به عبارت دقیقتر، مجموعهای از تجربیات زندگی اوست که در آنها، معانی و ایدههای برگفته از گفتههای رایج از حکمای باستان که در زندگی او طنینانداز بوده را گنجانده است. همچنین میتوان گفت که ابن معتز تحت تأثیر فرهنگهای یونانی، فارسی و هندی قرار داشته و آنچه از این زبانها، ترجمه شده بود را خوانده و در اثر خود، منعکس کرده است[۲].
در انتهای کتاب، ضمیمه و پیوستی شامل اقوال و رسائل ابن معتز که در کتاب کراچکوفسکی منتشر نشده، بههمراه مطالبی که محمد عبدالمنعم خفاجی در کتاب خود تحت عنوان «ابن المعتز و تراثه في الأدب و النقد و البيان» منتشر نکرده، گنجانده شده است. همچنین منابع و مراجع مربوط به تحقیق درباره ابن معتز، در انتهای کتاب آمده است[۳].
پانویس
منابع مقاله
مقدمه محقق.